Problem uzależnień istniał, odkąd istnieje człowiek. Jest to problem wstydliwy, o którym się głośno nie mówi. Narkomania, alkoholizm, nikotynizm dotyczyły głównie dorosłych. Dzisiaj zjawisko to przybrało olbrzymią skalę i swoim zasięgiem objęło dużą liczbę młodzieży, a także, co jest zatrważające, coraz młodsze dzieci w wieku szkolnym. Środki masowego przekazu lansujące model człowieka współczesnego, wyzwolonego podsuwają dzieciom atrakcyjny wzór do naśladowania.
Zaczyna się niewinnie, ale nałóg wciąga niepostrzeżenie. Cała aktywność uzależnionego koncentruje się wokół zdobycia „używki”. Uczeń zaniedbuje swoje obowiązki, popada w konflikty z rodziną, ma problemy w szkole. Na ogół traci zdrowy osąd sytuacji, w jakiej się znajduje. Najbliższe otoczenie takiego dziecka również przyczynia się do pogłębienia uzależnienia. Usprawiedliwia uzależnionego, łagodzi konflikty, milczy, a tym samym zwalnia od odpowiedzialności za swoje czyny.
Należy sobie zdawać sprawę, że stałe poddawanie się używkom powoduje w organizmie stan chorobowy. Powstają szkody fizyczne - alkohol odkłada się we krwi i wnika do mózgu, nieodwracalnie zatruwa organizm, uszkadza serce; narkotyki powodują wyniszczenie organizmu, zaburzenia hormonalne, pamięci, bóle głowy, obniżają ciśnienie krwi; nikotyna powoduje przenikanie do mózgu i miażdżycę, w dużym stopniu przyczynia się do powstania raka płuc.
Te ogólnie znane prawdy nie potrafią zniechęcić młodych ludzi do korzystania z nałogów. Ciekawość i chęć zaimponowania innym jest większa. Dlatego też ważna jest rola wychowawcy, nauczyciela. Szkoła wdraża program profilaktyczny i stara się zapobiegać skutkom nałogów. Czyni to już w najmłodszych klasach. Przestrzega przed zgubnym wpływem narkomanii, alkoholizmu, palenia papierosów, uwrażliwia rodziców.
Wszyscy pragniemy, aby nasze dzieci były zdrowe i wolne od nałogów. Nie możemy pozostawać biernymi wobec alkoholizmu, narkomanii, nikotynizmu wokół nas. Apele dorosłych na nic się zdadzą, jeżeli sami nie damy im dobrego przykładu.