W nocy z 18 na 19 października br. na plebanii w Zdunach zmarł
ks. Tadeusz Grzelak, kapłan diecezji łowickiej. Urodził się 10 września
1930 r. w Podgórzycach, parafia Góra św. Małgorzaty. Rodzicami jego
byli Wacław i Helena - rolnicy, gospodarujący na 11-hektarowym gospodarstwie.
Lata okupacji hitlerowskiej ks. Tadeusz spędził z rodzicami i rodzeństwem
na wysiedleniu w Tarnawałce k. Tomaszowa Lubelskiego za Zamościem,
pracując jako młodociany na rzecz okupanta w fabryce mebli. Szkołę
podstawową ukończył w 1947 r. w Górze św. Małgorzaty. Cztery lata
później (1951 r.) zdał maturę w Gimnazjum w Łęczycy i jeszcze tego
samego roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. Ukończył
je w 1956 r., przyjmując 10 czerwca w katedrze łódzkiej święcenia
kapłańskie z rąk bp. Michała Klepacza - ordynariusza diecezji łódzkiej.
Po święceniach został mianowany wikariuszem parafii Koluszki,
gdzie pracował 5 lat. Dalsze trzy lata spędził na wikariacie w parafii
Tuszyn. W 1964 r. objął rektorat filialnego kościoła w Leśmierzu,
duszpasterzując tam przez 8 lat. Pierwsze probostwo otrzymał w parafii
Mazew koło Łęczycy w 1972 r., gdzie zarządzał parafią 9 lat. W roku
1981 władza diecezjalna mianowała ks. Tadeusza Grzelaka proboszczem
parafii Wola Kamocka k. Tuszyna, gdzie w latach 1983-86 wybudował
nowy dom parafialny. W parafii tej również spędził 9 lat, by następnie
zostać proboszczem parafii Topola Królewska, gdzie pracował tylko
3 miesiące. Od 1 lipca 1992 r. objął probostwo w parafii Leśmierz.
Funkcję tę pełnił do chwili przejścia na emeryturę, tj. czerwca 1998
r. Wtedy też przybył do parafii Zduny koło Łowicza, gdzie do chwili
swojej śmierci mieszkał w charakterze rezydenta.
Uroczystości pogrzebowe przebiegały w dwóch etapach.
23 października o godz. 9.00 odprawiona została Msza św. pogrzebowa
w kościele parafialnym w Zdunach. Koncelebrowali ją wszyscy kapłani
z dekanatu Łowicz - Świętego Ducha, do którego przynależy parafia
Zduny oraz przybyli kapłani-koledzy Zmarłego z diecezji łódzkiej.
Liturgii, która zgromadziła niemalże całą parafię oraz delegacje
wspólnot parafialnych, w których Ksiądz Tadeusz pracował, przewodniczył
ks. prał. Wiesław Wronka. Kazanie wygłosił ks. kan. Tadeusz Marat
z parafii Łyszkowice. Po uroczystej celebrze pogrzebowej trumna z
doczesnymi szczątkami Kapłana przewieziona została do rodzinnej parafii
Góra św. Małgorzaty k. Łęczycy. Tutaj uroczystą Mszę św. pogrzebową
wraz z 30 kapłanami sprawował i kazanie wygłosił bp Alojzy Orszulik.
Po Mszy św. kondukt żałobny odprowadził ciało śp. ks. Tadeusza Grzelaka
na miejscowy cmentarz grzebalny, gdzie - zgodnie z życzeniem testamentalnym
Zmarłego - został pochowany.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność! (Mt 6,23)
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
W środowej katechezie, poświęconej konstytucji soborowej Lumen gentium, Papież przypomniał o królewskim kapłaństwie Ludu Bożego oraz o obowiązku głoszenia i obrony wiary, do którego powołani są wszyscy członkowie Kościoła, umocnieni sakramentami. Mówił też m.in. o zmyśle wiary (sensus fidei) i zgodzie wiernych (consensus fidelium), jako narzędziach, strzegących Magisterium Kościoła i zachęcił do wdzięczności za bycie częścią wspólnoty uczniów Chrystusa.
Kontynuując cykl katechez, poświęconych dokumentom Soboru Watykańskiego II, Leon XIV po raz kolejny zatrzymał się nad drugim rozdziałem konstytucji Lumen gentium, który mówi o Kościele jako Ludzie Bożym. Papież przypomniał, że wierzący otrzymują od Chrystusa udział w Jego kapłańskiej, prorockiej i królewskiej misji i wskazał w jaki sposób przekłada się do na życie członków Kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.