Gdzie najlepiej pielgrzymować jak nie do Matki? Którędy najlepiej, jak nie śladami przodków? Litewska ziemia to królestwo Matki Bożej Miłosierdzia z Ostrej Bramy. To tereny szczególnie doświadczone przez historię, ale też miejsca, gdzie znajdziemy przykłady niezłomnej wiary i dowody opieki Matki nad dziećmi. Chrystus, umierając na krzyżu, powierzył ludzkość matczynej opiece Maryi, czyniąc nas Jej dziećmi: „Matko, oto syn twój. Synu, oto Matka twoja”. Słowa te stanowiły hasło pielgrzymki alumnów i przełożonych seminariów duchownych wrocławskiego i świdnickiego (razem prawie 200 osób) do Wilna i okolic. Wyjazd ten był dla nas okazją poznania historii i kultury Litwy oraz roli, jaką odegrała w nich Matka Boża Ostrobramska.
Szczególnie dziś potrzeba nam świadectwa wiary autentycznej, niezłomnej i zwycięskiej. Wiele takich świadectw spotkaliśmy podczas naszej pielgrzymki. Znane praktyki stosowane w byłym Związku Radzieckim zmieniły większość budowli sakralnych na magazyny, młyny, winiarnie, a nawet muzea ateizmu. Naszym oczom zaś ukazały się kościoły, które podnoszą się z upadku. Dźwiga je siła wiary ludzi, którzy nigdy nie stracili ufności i nadziei. Moc i autentyzm tej wiary obserwowaliśmy u ludzi uczestniczących wraz z nami we Mszy św. w kościele Świętego Ducha w Wilnie. Kolejne świadectwo to święci, którzy żyli w tym mieście. Wymienię choćby św. Kazimierza, którego szczątki spoczywają w katedrze wileńskiej oraz św. Andrzeja Bobolę, który przebywał w kościele św. Kazimierza, gdzie również znajdują się jego relikwie. Następni świadkowie to ludzie polegli w imię Boga, Honoru i Ojczyzny. Mogiły niektórych widzieliśmy, nawiedzając cmentarz na Rossie, gdzie leży 240 polskich żołnierzy - ofiar I i II wojny światowej. Modliliśmy się przy grobie matki marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie znajduje sie też urna z jego sercem. Mówiąc o Wilnie nie sposób pominąć postaci Adama Mickiewicza. Jego postać związana jest też z Kownem - miastem, w którym zwiedziliśmy m.in. kompleks budynków kurii, uczelni teologicznej i seminarium duchownego. Seminarium to było jednym z dwóch działających na terenie ZSRR.
Celem naszej pielgrzymki była Ostra Brama. Kontemplując ten słynący łaskami obraz Maryi Matki Miłosierdzia powracaliśmy myślami do wszystkich odwiedzonych miejsc wraz z ich historią. Nie da się nie zauważyć opiekuńczego wstawiennictwa Matki, która czuwa nieustannie nad Litwą, nad swoimi dziećmi, nad ludzkością. Każdy z nas w duszy ofiarował Maryi swoje prośby i dziękczynienia. Każdy czuł się synem powierzonym Matce pod krzyżem Chrystusa.
Nasz wspólny symboliczny krzyż zatknęliśmy na Górze Krzyży w największym litewskim sanktuarium w Szawlach. Powiększył liczbę wielu tysięcy krzyży i krzyżyków, wśród których znajduje się i ten podarowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Po drodze do Szawli modliliśmy się przed słynącym łaskami obrazem Matki Bożej w Trokach, potwierdzając swoje synowskie oddanie i składając u stóp Maryi wszystkie nasze pielgrzymkowe intencje oraz dziękując za łaski, jakich za Jej pośrednictwem nieustannie doświadczamy.
- Jezus pokazuje, że można być „mocarzem maleńkości”. To znaczy, można przeżywać trudne momenty w ten sposób, że one nie odbierają miłości. Myślę, że jedną z wielkich funkcji kaplicy w szpitalu to jest właśnie to. By człowiek, który dochodzi do swoich granic, mógł przyjść i odkryć tego Jezusa, który też dociera do takich momentów i w takich momentach pewnie ludzi najbardziej kochał - mówił kard. Grzegorz Ryś podczas poświęcenia kaplicy w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. św. Jana Pawła II w Krakowie.
Kapelan szpitala, ks. Robert Stachowicz SDS wyjaśnił, że szpital posiada dwie kaplice, odpowiadające jego rozproszonej strukturze i potrzebom chorych. - Jedna kaplica pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa jest codziennie uczęszczana przez wiernych, którzy przychodzą w różnych sprawach do szpitala - zaznaczył.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
