...ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to, że cię nie opuszczę aż do śmierci...
Jakże wymowne i wielkie jest słowo „miłość”. Pojęcie „miłości” stosowane jest na określenie różnych postaw osobowych, często wzajemnie się wykluczających. Tę wieloznaczność zauważono jeż w starożytności, stąd też różnymi słowami nazywano te dwie krańcowo różne postawy miłości. Słowem „eros” nazywały ją greckie kręgi kulturowe, „amor” - kręgi łacińskie. Oba te pojęcia określały miłość pożądania, pragnienia, niedosytu wiążącą się z tendencją egocentryczną, dośrodkową, zwróconą tylko ku sobie. Natomiast słowem „agape” lub „caritas” określano miłość dążącą do dawania, wzbogacania, uszczęśliwiania drugiego człowieka przez dawanie siebie. W tym też wyraża się podobieństwo Boże w człowieku, bo Bóg jest miłością agape.
Miłość agape nie wyklucza sfery miłości między mężczyzną i kobietą charakterystycznej dla małżeństwa. Ta sfera może być wspaniale ubogacana przez wzajemne oddanie się, przez posiadanie siebie w dawaniu siebie współmałżonkowi.
Małżonkowie stając przed Panem, udzielając sobie sakramentu małżeństwa, łączą się z Nim i z Jego dziełem. Od tej chwili poprzez swoją wiarę i przebaczającą miłość stają się uczestnikami, naśladowcami Chrystusa. Stąd też sakrament małżeństwa zobowiązuje małżonków do ułożenia swojego życia według zasad i porządku moralnego danego przez Boga.
Tymczasem współczesny świat niesie nowe wartości, a życie małżeńskie podlega wartościowaniu. Duchowy sens małżeństwa jest zaniedbywany. Wraz z rozpowszechnieniem romantycznej koncepcji miłości uczucie w małżeństwie zaczyna być postrzegane w kategoriach namiętności. Miłość romantyczna staje się centrum rodziny jako instytucji. Uważa się, że bez takiej miłości małżeństwo nie może istnieć. Seksualność staje się czymś jawnym i publicznie manifestowanym, a erotyczna rozkosz - centrum realizacji małżeństwa. Akceptuje się więc związki nietrwałe i wolne związki (małżeństwa na próbę).
Małżonkowie, chcąc sobie zapewnić szczęśliwą przyszłość, napotykają na problemy. Często nie potrafią albo nie mają siły, by stawić czoła niepowodzeniom w swoim związku. Stąd niepokojąco wzrasta liczba rozwodów.
Postępujący spadek liczby zawieranych małżeństw i drastyczny spadek ich płodności wskazują na rosnącą „racjonalizację” decyzji o założeniu rodziny i posiadaniu dzieci. Młodzi ludzie choć nie odrzucają małżeństwa jako takiego ani nie rezygnują z bycia rodzicami, to jednak reagują na niesprzyjające warunki społeczno-ekonomiczne odkładaniem decyzji o małżeństwie.
Pocieszający jest jednak fakt, że wielu młodych ludzi uświadamia sobie wagę sakramentu małżeństwa i przychodzi na spotkania przygotowujące do małżeństwa i życia w rodzinie. Podczas tych spotkań wspólnie odkrywają, że człowiek stworzony jest z miłości i dla miłości, że człowiek jest istotą ludzką od poczęcia oraz że życie małżeńskie to ciągłe przekreślanie swojego egoizmu, a tym samym dążenie do świętości.
Chociaż wielokrotnie uważają, że wymagania są zbyt wielkie i nie na miarę dzisiejszych czasów, to jednak chcą stawiać wymagania swojej miłości, bo wiedzą że miłość jest wymagająca i wszelkie trudy życia codziennego przetrzyma, by jednak tak się stało, trzeba - jak mówił Ojciec Święty Jan Paweł II - otworzyć drzwi Chrystusowi, trzeba Go zaprosić do swojego małżeństwa i z Nim podążać przez życie.