Pierwszy maja, Pierwsza Komunia św. i pierwsze promyki słońca rozświetlające buzie dzieci z Nowego Kramska z parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Ten najważniejszy promień życia - Jezus Chrystus już idzie, by ująć w swe dłonie rączki dziecięce i prowadzić przez życie. Płyną modlitwy rodziców - łaskami obdarz, spraw, by na swej drodze spotykali ludzi, czyniąc ich życie wartościowym. Przy stole ofiarnym spotkali się jak uczniowie w Wieczerniku, by być bliżej, by zrozumieć tajemnicę wiary. I choć uśmiech schował się w bladych twarzach, był znakiem porozumienia z Jezusem.
Jaka radość - „dzisiaj pierwszy raz zamieszkał Jezus w nas...”, kilka kropel łez matczynych jest potwierdzeniem przymierza z Bogiem. „Jej Syn / i mój syn / dwaj przyjaciele / od dzisiaj / na zawsze / mam nadzieję...”.
Cały tydzień drepczą nóżki na spotkania z Jezusem Eucharystycznym. To także trzy dni krzyżowe i charakterystyczne dla Nowego Kramska spotkania modlitewne: „... niezliczone stopy/ gładzą kamienie/ udeptują piasek/ drepczą / stukają/ idą do Ciebie/ poprzez pacierze/ paciorki różańca/ westchnienia ciche/ i całkiem szczere/ polami idą/ łąką/ rozstajem/ płynie pieśń dźwięczna/ po kraju/ gaju/ drżą prośby ludu/ by plon ziemia dała/ Ave Maryja/ Ave śpiewają/ w granacie nieba/ idzie nadzieja/ deszczem błogosław Boże/ o to Cię prosi pokornie lud kramski/ co roku/ o tej samej porze”.
Uwieńczeniem wszystkich zdarzeń jest zawierzenie Matce Bożej, tej z Rokitna, by wysłuchała, by dała siłę do posłuszeństwa Bogu na całe życie. Spotkanie w ramionach Matki daje możliwość nie tylko modlitwy, ale także możliwość wsłuchania się w bijące serce historii związanej z obrazem Matki Bożej Rokitniańskiej i historii ziemi nowokramskiej. I jeszcze się okazuje, że każdy z nas może świętym być, byle był jak Maryja. Ona zawierzyła słowom Anioła, tak jak my ufamy na ziemi Słowu Bożemu niesionemu ustami jego sług - kapłanów. Ich postawa otwiera serca dla Boga.
Dziękujemy księdzu proboszczowi Andrzejowi Suchorskiemu za wspólną wędrówkę, by spotkać Jezusa Eucharystycznego, ks. Tadeuszowi Kondrackiemu, kustoszowi z Rokitna, i ks. Józefowi Tomiakowi za domową atmosferę podczas odwiedzin u Matki Bożej Rokitniańskiej.