Z inicjatywy ks. prał. Józefa Dziducha, diecezjalnego moderatora stowarzyszenia ,,Żywy Różaniec”, odbyło się spotkanie zelatorów kół Żywego Różańca z archidiecezji lubelskiej.
Kilkaset osób, zgromadzonych w sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej - Patronki Nowej Ewangelizacji, wysłuchało historii łaskami słynącego obrazu Maryi, który od 2014 r. znajduje się w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej w Lublinie. Zgromadzonym ks. J. Dziduch przybliżył także postać sługi Bożej Pauliny Jaricot, założycielki Żywego Różańca, dla której maryjna modlitwa stała się narzędziem wrastania w wierze. - Różaniec przynosi zwycięstwo i utrzymuje nas w komforcie wiary. Bądźmy dumni, że jesteśmy głosicielami i apostołami modlitwy różańcowej - mówił moderator. Duszpasterz przypomniał o trwającej Wielkiej Nowennie Różańcowej (2018-2026) oraz zachęcał do zakładania nowych róż i prowadzenia pierwszosobotnich nabożeństw wynagradzających, o które prosiła Matka Boża w Fatimie. Prosił też o podjęcie „Krucjaty Jednej Intencji”, by „Maryja była bardziej znana i miłowana, a Jej wezwanie z Fatimy poznał i wypełnił świat”.
Gościem spotkania był ks. Wojciech Rebeta, dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych w archidiecezji lubelskiej, który podziękował członkom Żywego Różańca za modlitwę i materialne wspieranie misji. Ofiary, w sumie 35 tys. zł w 2018 r., przeznaczono m.in. na stypendia dla księży misjonarzy i projekty misyjne oraz na Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary. Centralnym punktem spotkania była Msza św. pod przewodnictwem ks. W. Rebety. W homilii ks. J. Dziduch podkreślał, że odmawiając systematycznie Różaniec modlimy się za Kościół i misje oraz w intencjach osobistych, w tym szczególnie za rodziny, co jest ważne w czasie kryzysu wartości. - Modlitwa różańcowa ma ogromną moc. Służy odbudowaniu wiary, radości i nadziei. Bądźmy dumni, że Różaniec jest naszą codziennością - mówił moderator. - Maryjo, Tobie oddajemy siebie i wszystkie sprawy; chcemy przebywać z Tobą i w Jezusie Chrystusie - podkreślał w modlitwie zawierzenia. Spotkanie umocniło duchowo członków Żywego Różańca, którzy postanowili jeszcze bardziej zaangażować się w dzieło misyjne Kościoła.
Jak playlisty na platformach streamingowych ułożone są hierarchicznie według popularności utworów, tak podobnie dzieje się z piosenkami religijnymi. One też migrują w świadomości muzycznej wspólnoty i zamieniają się miejscami. Jedną z najpopularniejszych, śpiewanych z lubością przez młodzież jest piosenka W lekkim powiewie przychodzisz do mnie, Panie. To prawdziwy kościelny hit. Nawiązuje wprost do dzisiejszego pierwszego czytania, ukazującego doświadczenie Eliasza, który właśnie w muśnięciu łagodnego wiatru rozpoznał Boga. Nie było Go natomiast w gwałtownych i przerażających zjawiskach. To bardzo pocieszające. Okazuje się bowiem, że Bóg nie chce straszyć człowieka, ale pragnie się nam objawiać w sposób dla nas przyjemny. Ileż razy słyszeliśmy na rekolekcjach, że trzeba zadbać o silentium sacrum – świętą ciszę, bo w niej można spotkać Boga. On się z nikim nie przekrzykuje, nie konkuruje, nie potrzebuje tuby wrzaskliwej propagandy, tylko cierpliwie mówi do naszego serca. Całymi latami. W religijnej ciszy szepcze do sumienia i wzywa do miłości. Prosi o jej odwzajemnienie. Pokój serca oddanego Bogu jest chyba największą wartością, jaką można mieć w życiu. Młodzież śpiewająca wspomnianą piosenkę ma dobrą intuicję. Rozumiemy to lepiej podczas fali upałów. Lekki zefirek w dusznym pomieszczeniu jest wybawieniem dla rozgrzanego ciała. Tchnienie Ducha Bożego działa jeszcze mocniej na doświadczającą dokuczliwego rozedrgania duszę człowieka. Modlitwa, spowiedź, Eucharystia, bliskość braci w wierze, radość wspólnoty, znaleziona odpowiedź na uporczywe pytanie, rozpoznana droga życia, dobra rada mądrego – to tylko niektóre elementy opisywanego zjawiska. Mawiamy wtedy: Pan jest wielki, alleluja, amen.
Czy Biblia może pomóc odnaleźć odpowiedzi na pytania, z którymi mierzymy się każdego dnia? Jak czytać Pismo Święte, aby nie było jedynie zbiorem dawnych tekstów, lecz żywym Słowem, które przemienia życie? O tym rozmawiamy z ks. dr. hab. Wojciechem Węgrzyniakiem – biblistą, rekolekcjonistą i wykładowcą Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.
Punktem wyjścia do rozmowy jest myśl, że Biblia jest pewnego rodzaju lustrem. Człowiek może odnaleźć w niej samego siebie – swoje pytania, słabości, nadzieje i pragnienia. To właśnie dlatego Pismo Święte, mimo upływu wieków, nie traci swojej aktualności i wciąż przemawia do współczesnego człowieka.
35 lat temu, 9 sierpnia 1991 r., w Pariacoto w Peru strzałami w tył głowy zostali zamordowani dwaj polscy zakonnicy: o. Michał Tomaszek i o. Zbigniew Strzałkowski. O tym tragicznym wydarzeniu opowiada o. Stanisław Olbrycht.
Krzysztof Tadej: Ojciec jest wyjątkowym świadkiem życia o. Michała Tomaszka i o. Zbigniewa Strzałkowskiego...
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
