Reklama

Muzyczne honory dla Juliusza Łuciuka

2019-06-04 16:41

Anna Wyszyńska

Marta Skotnicka-Karska
Juliusz Łuciuk

Związek Kompozytorów Polskich uhonorował Juliusza Łuciuka godnością członka honorowego, tytułem przyznawanym najwybitniejszym twórcom muzycznym. Wydarzenie to miało miejsce podczas Walnego Zebrania ZKP 24 maja 2019 r. w Warszawie. Laudację dla Juliusza Łuciuka wygłosił podczas uroczystości Jerzy Stankiewicz, wiceprezes zarządu Związku Kompozytorów Polskich (Oddział w Krakowie).

Juliusz Łuciuk, w którego twórczości muzyka sakralna stanowi bardzo obszerny nurt, jest od wielu lat związany z „Niedzielą”, która informowała o jego uroczystościach jubileuszowych, prapremierowych wykonaniach nowych kompozycji, publikowała wywiady z kompozytorem i relacjonowała uroczystość wręczenia mu przez kard. Stanisława Dziwisza Złotego Medalu Jana Pawła II za zasługi dla archidiecezji krakowskiej w 2016 r.

Juliusz Łuciuk urodził się 1 stycznia 1927 r. w Nowej Brzeźnicy k. Częstochowy. Jego rodzina wywodzi się z Podlasia, ale ojciec Andrzej Łuciuk po pielgrzymce na Jasną Górę postanowił zostać organistą w jasnogórskim sanktuarium. Tak się też stało. Juliusz Łuciuk naukę muzyki i gry na organach rozpoczął u ojca i kontynuował w szkole muzycznej w Częstochowie. Tutaj także zdał maturę w II L.O. im. R. Traugutta.

Reklama

W 1947 r. rozpoczął studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim u prof. Zdzisława Jachimeckiego. Równolegle studiował w Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, jako pianista, organista, teoretyk i kompozytor w klasie prof. Stanisława Wiechowicza.

Marta Skotnicka-Karska

W 1958 r. na Konkursie Młodych Kompozytorów ZKP otrzymał dwie nagrody: pierwszą za „Szkic symfoniczny” oraz drugą za „Allegro symfoniczne”. Po studiach w Krakowie Juliusz Łuciuk wyjechał na stypendium na Zachód. Kształcił się m.in. u Nadii Boulanger, Maxa Teutscha i Oliviera Messiaena.

Po powrocie do Krakowa zaczęła się indywidualna droga kompozytorska artysty. – Szukałem własnej drogi, swoje kompozycje wysyłałem na konkursy, proponowałem je konkretnym wykonawcom i dyrygentom – mówił w rozmowie z „Niedzielą” w 2016 r. Juliusz Łuciuk.

We wcześniejszych latach twórczości kompozytor pozostawał w nurcie muzyki awangardowej. Skomponował m.in.: balet-pantomimę „Niobe”, „Maraton”, „Medeę” oraz operę „Demiurgos”. Z czasem coraz częściej szukał natchnień w Piśmie Świętym oraz w tekstach liturgicznych i religijnych.

W laudacji Jerzy Stankiewicz przypomniał, że wielu spośród świętych Kościoła znalazło uwiecznienie w kompozycjach Juliusza Łuciuka. Na pierwszym miejscu św. Franciszek (oratorium wykonane na Warszawskiej Jesieni) i św. Wojciech (Sanctus Adalbertus Flos Purpureus). W jego dorobku jest także oratorium ekumeniczne Gesang am Brunnen oraz kantaty Św. Rafał Kalinowski – Pielgrzym Boży i Jan Długosz – Dziejopisarz Polski oraz oratorium „Chrystus Pantocrator” na jubileusz Tysiąclecia Chrześcijaństwa.

Juliusz Łuciuk jest kompozytorem, który skomponował najwięcej utworów do tekstów Jana Pawła II, poczynając od „XV Sonetu słowiańskiego” do poezji Karola Wojtyły. Dla Jana Pawła II prezentował w ogrodach Castel Gandolfo spektakl „Pokutnik z Osjaku” w 1980 r. Ukoronował swoją twórczość tryptykiem oratoryjnym do tekstu Tryptyku Rzymskiego Jana Pawła II. Są to oratoria: „Strumień Boży”, „Medytacje nad Księgą Rodzaju na progu Kaplicy Sykstyńskiej” oraz „Wzgórze w krainie Moria”.

W kontraście do wielkich form pozostają piękne pieśni śpiewane przez chóry polskie i zagraniczne. Tak jak przejmująca pieśń „O, ziemio polska”, w której słowa Jana Pawła II dały kompozytorowi impuls twórczy.

– Szczególna dbałość o tradycje narodowe, religijne i rodzinne, nadzwyczaj aktywna postawa kompozytorska bez względu na wiek, owocująca regularnie nowymi kompozycjami, permanentna obecność w środowisku muzycznym Krakowa, także jego droga twórcza, upór i stanowczość w realizacji podjętych zamierzeń oraz wybitne osiągnięcia artystyczne, w większości utrwalone na płytach monograficznych, co zdarza się rzadko kompozytorowi polskiemu, i jeszcze: oddziaływanie wychowawcze na młodzież uhonorowane nadaniem jego imienia Szkole Muzycznej w gminie Mikluszowice koło Bochni, – to aspekty wieloletniego niezłomnego działania i cechy osobowości kolegi-seniora – mówił w laudacji Jerzy Stankiewicz.

Juliusz Łuciuk za swoje kompozycje otrzymał wiele nagród na konkursach kompozytorskich m.in.: w Vercelli za „Sen kwietny” do słów Juliana Przybosia; w Bilthoven za utwór Pour un Ensemble, także do poematu Juliana Przybosia; w Konkursie im. Grzegorza Fitelberga za „Poème de Loire” do słów Alaina Kosko oraz za „Skrzydła i ręce” do poezji Tadeusza Różewicza; na konkursie ZKP za „Wiatrowiersze” do poezji Władysława Broniewskiego oraz drugi raz za symfoniczną „Legendę Warszawską”; w Gambarogno Lago Maggiore za „Preludia Maryjne” na organy, które Joachim Grubich rozsławił na świecie; na konkursie Episkopatu Polski za „Suitę Maryjną” na chór mieszany; we Francji za „Partes variabiles” na chór żeński, gdzie utwór ukazał się w wydawnictwie A Coeur Joie w Lyonie i wiele innych.

Juliusz Łuciuk jest laureatem licznych nagród, m.in. „Pro Ecclesia et Pontifice” i medalu „Gloria Artis”, a jego twórczości muzykolodzy i krytycy poświęcili wiele publikacji. Szczególnym podsumowaniem działalności kompozytora były są słowa wypowiedziane przez kard. Stanisława Dziwisza podczas uroczystości wręczenia kompozytorowi Złotego Medalu Jana Pawła II za zasługi dla archidiecezji krakowskiej: – Dla Juliusza Łuciuka ważny jest związek muzyki z wiarą, jego muzyka jest wyznaniem wiary, jest wewnętrzną potrzebą wyznania wiary i niesienia posłannictwa poprzez muzykę.

Tagi:
muzyka

Reklama

Nie reprezentujemy siebie, reprezentujemy Niebo - 17stu raperów o Jezusie

2019-10-07 08:50

DK / niedziela.pl

Specjalnie dla "Niedzieli" - Rafał Elmer opowiada o szczegółach projektu AmenBreak - czyli chrześcijańskiej kolaboracji 17 raperów, którzy nie wstydzą się mówić o Jezusie. Klip do utworu "Passe cut", który jest owocem projektu AmenBreak kilka dni temu ujrzał światło dzienne.

youtube.com

17 raperów z całej Polski w twardy, odważny sposób przyznaje we wspólnym klipie swoją przynależność do Jezusa i oddania Jemu swojego życia. Utwór dodaje odwagi do świadczenia o Bogu w swojej codzienności. Biorąc przykład z rapujących młodych ludzi możemy ich wzorem dzielić się swoją wiarą ze światem. W klipie nie brakuje też radości i poczucia humoru:

„Przełamujemy stereotypy, że chrześcijanie są tacy poważni,

nie mają luzu – brakuje kurzu? nie trzeba sprzątać bo pozamiatali!”

Zapraszamy na rozmowę z Rafałem Elmerem - pomysłodawcą projektu!

– Kolaboracja AmenBreak to 17 raperów z całej Polski propagujących wartości chrześcijańskie – skąd pomysł na taki projekt i klip?

Pomysł na chrześcijańską kolaborację hip-hopową zrodził się wiele lat temu, gdy zacząłem angażować się w rap ewangelizacyjny, udzielając się jako artysta na festiwalach i koncertach. Jednak dopiero przy okazji współpracy z klubem muzycznym Wysoki Zamek w Katowicach idea wspólnoty artystycznej zaczęła nabierać realnych kształtów. AmenBreak jest więc pokłosiem moich wysiłków m.in. jako rapera, organizatora imprez muzycznych i wolontariusza.

– Czy Twoim zdaniem dziś światu potrzeba Dobrej Nowiny przekazywanej właśnie w takiej formie – muzyki rap?

Moim zdaniem dziś potrzeba światu Dobrej Nowiny przekazywanej we wszelkiej, niegorszącej formie. Jeśli rap zrealizowany jest odpowiedzialnie, w miłości do Chrystusa a w tym do bliźniego, może on stać się platformą porozumienia pokoleń i środkiem artystycznym użytym dla celów ewangelizacji.

– Nie obawialiście się, tworząc tak pracochłonny klip – że zostaniecie zaszufladkowani, że podejdą do Was na zasadzie: „aaa to ten katorap, badziewie, nie włączam!”?

Nie sposób przewidzieć jaka będzie reakcja odbiorców rapu, tym bardziej, iż środowisko to na skutek rozwoju technologii informacyjnej, przeniosło ciężar swych ocen z jakościowego na ilościowy. Trudno dziś zaskoczyć młodego słuchacza hip-hopu, jeszcze trudniej skłonić go do głębszej refleksji nad wysłuchaną treścią. Tworząc AmenBreak kładliśmy nacisk nie tylko na jakość materiału, lecz przede wszystkim na wykrystalizowanie otwartej na młodych ludzi wspólnoty artystycznej o fundamencie w Chrystusie. Dziś nie chodzi o to tylko, by skłonić młodzież do wysłuchania utworu lub do zatrzymania jej przy głośniku na dłużej. Kluczem do ewangelizacji jest ich zaangażowanie w akt twórczy.

– Wielu z raperów w utworze dzieli się swoimi świadectwami przemiany życia, czy prawdą jest jeden z wersów: „Reprezentacja Nieba, z życiowych doświadczeń poharatani..”?

AmenBreak jest hip-hopowym świadectwem interwencji Boga w życie ludzi. Nie reprezentujemy siebie, reprezentujemy Niebo.

– Czy AmenBreak to jednorazowa akcja, czy planujecie coś jeszcze? Gdzie można Was usłyszeć i złapać kontakt?

Wierzymy, że AmenBreak stanie się cyklicznym wydarzeniem jednoczącym raperów z całej Polski wyznających wiarę w Chrystusa. Nasz katowicki projekt nie inauguruje jednak serii podobnych koncertów, czy też cyklicznych festiwali o charakterze stricte rapowym. Jest on ideą wspólnoty w Chrystusie, której forma artystyczna zależy od okoliczności, miejsca, czasu, możliwości lokalowych, czynnika ludzkiego i przede wszystkich kierownictwa Bożego. Jeśli kilku artystów hip-hopowych zainicjuje AmenBreak na zasadach imprezy breakdance, freestyle lub DJ contest w swoim mieście, tym bardziej będziemy wspierać ideę. Najważniejsze aby kolejni rapowi zawodnicy dali się odkryć i zechcieli się odpowiedzialnie zaangażować w misję ewangelizacji, we wspólnotę artystów. Prawdopodobnie najbliższy AmenBreak odbędzie się jeszcze w tym roku w Warszawie. Odnośnie informacji o nowych edycjach AmenBreak zapraszam do kontaktu na email: theholyblast@gmail.com lub na FB: Rafał Elmer

W projekcie wzięli udział: Allen (Jeden za Wszystkich) Kryzys (Jeden za Wszystkich) Kolah MC Qwadrat Katecheta Atleta Uczeń Mistrza, Beniu Beobe Abir (W Chwili Zwątpienia) Bibro (W Chwili Zwątpienia) Elmer Przemek DSM MeaCulpa (Na Bożym Haju) Bastion Kowal Malaś (Na Bożym Haju) Łowca

CZYTAJ DALEJ

Reklama

PKW podaje oficjalne wyniki wyborów

2019-10-14 20:47

wpolityce.pl

PKW podaje pełne wyniki wyborów parlamentarnych. Wygrywa PiS, zdobywając 43,59 proc. głosów.

Screen TVP Info

W wyborach wzięło udział 18 678 457 Polek i Polaków. Frekwencja wyniosła aż 61,74 proc.! To najlepszy wynik w ostatnim 30-leciu. Liczba głosów nieważnych 207 747, co stanowi 1,11 proc. ogólnej liczby głosów. Jest ona niższa niż w wyborach z 2015 roku - wtedy było ich ponad 394 tysiące.

PSL uzyskało 30 mandatów. PiS zdobyło 235 mandatów. SLD 49 mandatów, Konfederacja 11 mandatów, KO 134 mandaty. Mniejszość niemiecka uzyskała 1 mandat.

Na PiS zagłosowało 8 mln 51 tys. 935 osób, czyli 43,59 proc. Z kolei na Koalicję Obywatelską oddano 5 mln 60 tys. 355 głosów, co stanowi 27,40 proc. Komitet wyborczy SLD skupiający również Wiosnę i Lewicą Razem zdobył 2 mln 319 tys. 946 głosów, czyli 12,56 proc. Na komitet wyborczy PSL oddano 1 mln 578 tys. 523 głosy, co stanowi 8,55 proc. Piąte miejsce zajęła Konfederacja, na którą oddano 1 mln 256 tys. 953 głosy, co daje im wynik 6,81 proc.

Progu wyborczego nie przekroczyły komitety: KW Prawica, na który oddano 1765 głosów (0,01 proc.); KW Akcja Zawiedzionych Emerytów i Rencistów, na który głosowało 5448 osób (0,03 proc.); KWW Koalicja Bezpartyjni i Samorządowcy, na który oddano 144 tys. 773 głosy (0,78 proc.) oraz KW Skuteczni Piotra Liroya-Marca, na który głosowało 18 tys. 918 głosów (0,1 proc.).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Św Teresa od Jezusa - twierdza wewnętrzna Kościoła

2019-10-15 13:12

DK/wikipedia.org

Święta Teresa z Ávili[a], właściwie Teresa Sánchez de Cepeda y Ahumada (ur. 28 marca 1515 w Gotarrendura (Ávila) w Hiszpanii, zm. 4 października 1582 w Alba de Tormes w Hiszpanii) – hiszpańska mistyczka, karmelitanka, pisarka kontrreformacji i teolog życia kontemplacyjnego. Była również reformatorką zakonu karmelitów i wraz ze świętym Janem od Krzyża jest uważana za założycielkę karmelitów bosych.

François Gérard, "Św. Teresa”
Św. Teresa Wielka z Ávila – piękna kobieta, „teolog życia kontemplacyjnego”

W roku 1622, 40 lat po śmierci, została kanonizowana przez papieża Grzegorza XV. 27 września 1970 roku papież Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła nadając jej tytuł „doktora mistycznego”. Jej książki, w tym autobiografia, Księga Życia i jej przełomowe dzieło Twierdza wewnętrzna, są podstawową częścią literatury hiszpańskiego Renesansu, jak również mistycyzmu chrześcijańskiego i chrześcijańskiej medytacji, którą opisuje w swym ważnym dziele Droga Doskonałości. Wspomnienie liturgiczne św. Teresy obchodzone jest w dniu 15 października.

Widzenia

Około roku 1556, przyjaciele Teresy zasugerowali, że jej nowe przejścia są dziełem diabła, a nie pochodzące od Boga. Zaczęła więc stosować praktyki pokutnicze i umartwiać się. Jej spowiednik, jezuita święty Franciszek Borgiasz, jednakże zapewniał ją o boskim pochodzeniu jej doświadczeń. W 1559, w dzień świętego Piotra, Teresa doświadczyła wewnętrznego widzenia Jezusa Chrystusa, który w jej przekonaniu ukazał jej się w postaci cielesnej, choć dla oczu niewidzialny. Nie miała wątpliwości co do prawdziwości tej wizji. Takie widzenia Jezusa Chrystusa trwały w sposób nieprzerwany przez okres ponad dwóch lat. W innej wizji, Serafin wielokrotnie wbił w jej serce rozżarzony do czerwoności czubek złotej lancy, powodując niepojęty duchowo-fizyczny ból. Wizja ta jest zbieżna z wizją świętego Franciszka z Asyżu, opisaną w hymnie Walka miłości.

Teresa tak opisuje tę scenę:

„Zobaczyłam, w jego ręce długą złotą dzidę, zaś jej koniec pokryty żelazem rozżarzony był do czerwoności. Wydawało mi się, że wkuwał ją co pewien czas w moje serce i że przebijał moje wnętrzności. Gdy poruszał swą dzidą wydawało mi się, że porusza i moimi wnętrznościami. Pozostawił mnie całą płonąca wielką miłością do Boga. Ból był tak wielki, że aż zaczęłam jęczeć, a słodkość płynąca z jego nadmiaru była tak zaskakującą, że nie chciałam być go pozbawiona...”

Ta wizja była inspiracją dla jednego z najsławniejszych dzieł Berniniego, Ekstaza świętej Teresy znajdującego się w Kościele Matki Bożej Zwycięskiej w Rzymie.

Pamięć o tym wydarzeniu była dla Teresy inspiracją do końca jej życia i motywowała jej całożyciowe oddanie się naśladowaniu życia i cierpienia Jezusa Chrystusa, które streszczała w słowach: „Panie, pozwól mi cierpieć z Tobą albo umrzeć”.

Dzieła świętej Teresy z Ávili, tworzone dla celów dydaktycznych, są jednymi z najwybitniejszych w literaturze mistycznej Kościoła katolickiego. Jej proza jest naznaczona wpływem łaski, ozdobną schludnością i uroczą siłą wyrazu, Teresa jest w czołówce hiszpańskich prozaików. Jej poezja jest natomiast wyróżniana za czułość i poczucie rytmu myśli.

Twierdza wewnętrzna, napisana w roku 1577, w której porównuje rozwój duszy oddanej kontemplacji do zamku z siedmioma kolejnymi wewnętrznymi komnatami, analogicznie do siedmiu niebios, których przebycie prowadzi do zjednoczenia z Chrystusem. Książka uważana jest za duchowy testament św. Teresy i skarb mistyki katolickiej.

Jan Paweł II „W dniu 4 października roku 1582, który we wprowadzonym później Kalendarzu Gregoriańskim wypadł 15 października, w Alba, w granicach diecezji w Salamance, odeszła do Oblubieńca święta Teresa od Jezusa, osłabiona wiekiem i chorobą, lecz wciąż pełna żaru i płomiennej miłości do Boga i Kościoła. Przebyła długą drogę, opromienioną darem łaski prawdziwą „drogę doskonałości”, na której przez modlitwę otwarła się na służbę miłości przeniknęła w głąb „twierdzy duszy” i doświadczyła tej miłości, która im bardziej kogoś łączy z Bogiem, tym bardziej pobudza go do przejęcia się duchem Kościoła i do poświęcenia się Kościołowi”. Podczas podróży apostolskiej do Hiszpanii 1 listopada 1982 polski papież uczestniczył w Ávili w uroczystościach z okazji 400. rocznicy śmierci św. Teresy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem