"Marzę o tym, by w każdej większej parafii istniały podobne ośrodki i aby praca z dziećmi i młodzieżą była tak dobrze prowadzona jak w tej sosnowieckiej parafii" - mówił 29 października podczas poświęcenia świetlicy i sali sportowej w parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych w Sosnowcu-Juliuszu bp sosnowiecki Adam Śmigielski SDB. Uroczystość zbiegła się z 12. rocznicą konsekracji świątyni oraz z drugą rocznicą poświęcenia dzwonów.

Jak było na początku

Budowę kościoła rozpoczęto w 1980 r. Już w 1984 r. przeniesiono katechezę z pomieszczeń prywatnych do jednej z salek mieszczących się w dolnej kondygnacji budowanego kościoła. W 1986 r. kościół był gotowy w tzw. stanie surowym. "Budowa świątyni była prawdziwą drogą krzyżową, ale zakończyła się radosnym finałem. Konsekracji kościoła 29 października 1989 r. dokonał abp Stanisław Nowak" - powiedział Niedzieli proboszcz ks. Włodzimierz Surmiński. "Należy podkreślić heroiczną postawę parafian, którzy z ogromną determinacją i bardzo dużym nakładem sił fizycznych, bez angażowania przedsiębiorstw budowlanych, społecznie wznosili swoją świątynię" - dodał. Były to czasy, gdy katechizacja we wszystkich parafiach Polski odbywała się w pomieszczeniach kościelnych. Z tego też powodu projektowany kościół musiał uwzględniać odpowiednią ilość sal dla prowadzenia katechizacji. W dolnym kościele architekt zaprojektował do tych celów jedną dużą salę około 100 m2. i 3 mniejsze około 40 m2.

Nowe przeznaczenie salek katechetycznych

"Po wprowadzeniu religii do szkoły stało się jasne, że owe sale będą wykorzystane dla innych celów. Tym celem jest zagospodarowanie wolnego czasu dzieci i młodzieży, który często jest marnotrawiony. Służy zagubionym i znudzonym młodym ludziom do chuligańskich wybryków" - podkreśla Ksiądz Proboszcz. Aktualnie czynne są trzy sale. Pierwsza pełni funkcję przyparafialnej świetlicy dla dzieci i młodzieży. Dyżury w świetlicy 3 razy w tygodniu tj. w poniedziałki, środy i czwartki pełnią nauczyciele i katecheci. W zajęciach bierze udział od 20 do 30 dzieci. W czasie zajęć istnieje możliwość posilenia się kanapką czy wypicia ciepłej herbaty. Na zajęcia najczęściej przychodzą te dzieci, które maja problemy z poszczególnymi przedmiotami. Z sali korzysta również dwa razy w miesiącu ruch "Wiara i Światło" zrzeszające niepełnosprawnych i ich przyjaciół. Salę wykorzystują również ministranci na cotygodniowe spotkanie. Druga sala wykorzystywana jest przez Parafialny Oddział Akcji Katolickiej. Mieści się w niej także biblioteka. Trzecia, największa sala, nazywana sportową, gromadzi amatorów gry w tenisa stołowego. Na wyposażeniu sali znajdują się bowiem 3 stoły pingpongowe oraz siatki, piłeczki i rakietki. Dodać należy, że 2 stoły przekazał parafii Wydział Kultury i Sportu Urzędu Miejskiego w Sosnowcu. Stało się tak dzięki zaangażowaniu w sprawę Andrzeja Równieckiego. Wydział Kultury przekazał także parafii piłki do siatkówki, piłki nożnej i zapas sprzętu do tenisa stołowego. W sali sportowej istnieje możliwość przygotowywania przedstawień teatralnych czy występów artystycznych. Jest to możliwe nie tylko ze względu na metraż pomieszczenia, ale dzięki zbudowaniu małej sceny, na której swobodnie mogą występować młodzi artyści.

Współpraca parafii i SP nr 36

Otwarcie i sprawne działanie świetlicy czy sali sportowej nie byłoby możliwe, gdyby nie bardzo dobrze układająca się współpraca parafii z dyrekcją i gronem pedagogicznym Szkoły Podstawowej nr 36. Dowodem tego był prezent, jaki na ręce Księdza Proboszcza w imieniu uczniów i pedagogów złożyła dyrektor SP nr 36 Anna Godyń. Maskotki i zabawki edukacyjne na pewno umilą dzieciom czas w myśl zasady " bawić i uczyć". "Wielu nauczycieli włączyło się także w remont i prowadzenie świetlicy dla dzieci. Jest to szczególnie cenne. W każdy poniedziałek dyżurują panie Grażyna Śmiglewicz, Anna Paździor, Anna Dybała, w środę nad dziećmi czuwają panie Jolanta Zbiegieni, Halina Miklas i Wiloletta Jankiewicz, zaś w czwartek młodymi ludźmi opiekują się panie Krystyna Makieła, Gizela Gręda i Romana Plucińska" - mówi z uznaniem i zadowoleniem ks. Surmiński. I oby tak dalej, i oby więcej takich ośrodków, by spełniły się marzenia Ordynariusza.