Parafia Ostrowce, należąca do dekanatu Nowy Korczyn, powstała w końcu XIII w. Pierwotną świątynię wybudowano z fundacji prepozyta wiślickiego Jana Nejszona w 1292 r. W czasach reformacji kościół przemianowano na zbór i katolikom udało się go odzyskać dopiero w 1602 r. Gruntowną renowację przeszedł w latach 1897-1900, za probostwa ks. Karola Borewicza. Wówczas obudowano kościół białym kamieniem pochodzącym z kopalni w Kamiennej Górze k. Solca. Budowę obecnej świątyni, w stylu negotyckim, rozpoczęto w 1897 r.
Największym skarbem kościoła w Ostrowcach jest zabytkowy, otaczany kultem obraz Matki Bożej. Większość szczegółów historii jego powstania nie jest znana. Powstał prawdopodobnie w II poł. XVI w. Dzieło namalował malarz z kręgu szkoły małopolskiej, ale jego nazwisko jest nieznane. Dzięki zapiskom kronikarskim udało się ustalić, iż obraz znajdował się jeszcze w starej świątyni, skąd został zabrany razem z drewnianym ołtarzem po ukończeniu nowego kościoła. Umieszczono go w bocznym ołtarzu. Obraz był przez wieki otaczany wielkim kultem nie tylko przez parafian, ale również mieszkańców okolicznych miejscowości. Dowodem na to są choćby tablice z wieloma wotami, będące wyrazem ludzkiej wdzięczności za otrzymane łaski za pośrednictwem Maryi.
Czas odcisnął swoje piętno na obrazie. Wcześniejsze renowacje wykonane jeszcze w XVII w. pogorszyły jedynie stan malowidła, niszcząc jego oryginalny charakter. Negatywny wpływ na podobrazie i warstwę malarską wywierały również czynniki atmosferyczne i srebrne złocone koszulki nałożone na obraz. Po wojnie odnawiano obraz kolejny raz w 1957 r. Jednak gruntowne zmiany, pozwalające na znaczną rekonstrukcję pierwotnego stanu, przyniosła dopiero ostania próba. Za zgodą bp. Kazimierza Ryczana renowację przeprowadziła w ramach pracy dyplomowej Joanna Staszczuk pod kierunkiem Grażyny Korpal. Trwająca 22 miesiące konserwacja obrazu w Krakowie przyniosła znaczną poprawę jego stanu. Po poświęceniu obrazu 14 grudnia 1999 r. przez bp. Kazimierza Ryczana zajął on centralne miejsce w ołtarzu głównym. Dziś także modlą się przed nim mieszkańcy i wszyscy odwiedzający kościół - ufni, że Maryja Ostrowska obdarzy ich swoim pokojem.
Od 1997 r do lipca br. proboszczem parafii był ks. Marian Czajka, obecnie pracujący w parafii Łysaków w dekanacie jędrzejowskim. Posługę po nim objął ks. Edward Kuzka. Do parafii należą miejscowości: Ostrowce, Chinków, Górna Wola, Piotrówka, Kawęczyn, Rzegocin, Zagorzany. Nie wszyscy wierni mają łatwy dostęp do świątyni, niektóre wioski oddalone są od kościoła nawet o 5 km. Kiedyś była to duża parafia, należały do niej miejscowości obecnie znajdujące się w parafii Brzostków, która powstała w 1980 r.
Dziś mała, licząca niewiele ponad 700 wiernych, wspólnota parafialna wykazuje wielką troskę o swój kościół. Mieszkańcy dbają o porządek i świeże kwiaty. „Wspólnota zawsze była życzliwa dla Kościoła i pracujących w niej kapłanów. Wszelkie prace remontowe czy budowlane prowadzone były dzięki wsparciu finansowemu oraz pomocy mieszkańców” - twierdzi ks. M. Czajka. Tej życzliwości doświadczył także nowy proboszcz ks. E. Kuzka i jest za nią parafianom bardzo wdzięczny. W ostatnich latach przeprowadzono szereg istotnych prac, m.in. wymieniono więźbę dachową, pomalowano dach, wykonano odwodnienie kościoła i plebanii, uporządkowano cmentarz, wyremontowano mury ogrodzenia cmentarnego i wybudowano parking. Warto dodać, iż na cmentarzu parafialnym znajduje się zbiorowa mogiła żołnierzy poległych na polu bitwy we wsi Ostrowce we wrześniu 1939 r. Rokrocznie mieszkańcy i kombatanci zapalają na grobie bohaterów znicze.
W życie religijne parafii angażują się młodzież i dzieci. „W parafii są młode lektorki, mała scholka, którą prowadzi Kamil Kucięba - student AŚ oraz grupa 24 ministrantów” - mówi ks. Czajka. Parafianie chętnie biorą udział w autokarowych pielgrzymkach do różnych polskich sanktuariów, jak również diecezjalnych dniach skupienia. Wierni przywiązani są do tradycyjnych nabożeństw: Drogi Krzyżowej, Rorat, majowego i październikowego oraz pierwszych piątków miesiąca. Wiele dobrych owoców przyniosły misje święte zorganizowane w 1998 r. Pamiątką po tym wydarzeniu jest krzyż misyjny i ufundowany przez wiernych obraz Jezusa Miłosiernego, znajdujący się w ołtarzu bocznym. Do dziś odmawiana jest w kościele Koronka do Bożego Miłosierdzia. Choć dotychczasowego proboszcza cieszyła zadawalająca frekwencja wiernych na niedzielnej Eucharystii oraz duszpasterskie zaangażowanie parafian, na nowego proboszcza czekają inne wyzwania, chodzi głównie o młodzież, która - jak mówi ks. Czajka - wiele zyska, mając młodego, pełnego zapału kapłana.
Ludziom nie żyje się łatwo w tych okolicach. Przeważają tu niewielkie gospodarstwa rolne. Pogłębiające się bezrobocie, przewyższająca narodziny liczba zgonów powoduje powolne wyludnianie się małych miejscowości. Antidotum na ubożenie społeczności wiejskiej mogą być powstające nielicznie jeszcze gospodarstwa agroturystyczne. Nieskażone przemysłem tereny, cisza i lasy oraz rzeka Nida przyciągają wielu na wypoczynek.
„Pocieszający jest też fakt, iż mieszkańcy potrafią się wspierać w potrzebie” - mówi ks. Czajka. Kilkunastoosobowa grupa osób pomaga chorym i potrzebującym z terenu parafii. Na co dzień z Proboszczem współpracowali sołtysi poszczególnych wiosek. Koordynują oni prace budowlane, pomagając angażować mieszkańców. „To wypróbowany sposób, który się dobrze sprawdzał. Sołtysi wybierani są przez mieszkańców - jeśli społeczeństwo im ufa, ja również” - tłumaczy ks. Czajka.