„«Jezus Chrystus wczoraj i dziś ten sam i na wieki» (Hbr 13,8) żyje w Najświętszym Sakramencie. A wśród nas rzesze ślepych, chromych, trędowatych, głuchych i umarłych na duszy. Przedziwny lekarz stoi blisko nas. Wystarczy przystąpić do Niego i dotknąć się z wiarą, aby moc wyszła z Niego ku uzdrowieniu nas wszystkich.
Uroczysty obchód ku czci Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie z wszystkimi jego przejawami w tym roku zbliżać nas będzie do Boskiego Zbawcy, abyśmy się dotykali Go modlitwą, adoracją, słuchaniem Mszy świętej, przystępowaniem do Komunii świętej. Przekonamy się, jakich doznamy błogosławionych zmian pod wpływem Zbawcy, działającego na duszę przez Najświętszy Sakrament.
Dlatego na tę chwilę, doniosłą w naszym życiu katolickim, powinniśmy się przygotować z niemałą gorliwością. Gotujmy się naprzód modlitwą... Kongres eucharystyczny jest znamienitym darem Pana Boga, ponieważ niesie z sobą skarby nie z tego świata, lecz nadziemskie skarby świętości, miłości Bożej, sprawiedliwości i pokoju między nami. Stąd módlmy się do Boskiego Zbawcy w Najświętszym Sakramencie, aby raczył błogosławić naszym zamiarom i wysiłkom w urządzeniu wspomnianego kongresu.
(...) Nadto zachęcamy Was usilnie, abyście w tym roku ze szczególniejszą pilnością uczestniczyli w nabożeństwach ku czci Najświętszego Sakramentu. Piękne pod tym względem zadanie mają do spełnienia bractwa Najświętszego Sakramentu i Apostolstwo Najświętszego Serca Jezusowego, które powinny w tym roku zaznaczyć swoją miłość do Pana Jezusa w stopniu wyższym, niż dotychczas. Niechaj nie ograniczają swej czci do udziału w zwyczajnych nabożeństwach, lecz niech pomyślą o adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie choćby przez parę godzin na zmianę w niedziele i święta, błagając o błogosławieństwo P. Jezusa dla kongresu, aby najpiękniejszy przyniósł plon w naszych duszach. (...)
Prawdziwe życie katolickie łączy się najściślej z Najświętszym Sakramentem. On jest zdrojem naszego uświęcenia - On chlebem żywota. Kto często karmi swą duszę tym chlebem z nieba, kto często pozostaje z Panem Jezusem na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem - ten zwycięży siebie, pokona występny świat i szatańskie podepta pokusy. Komuż więcej przystoi ubiegać się o to najwspanialsze zwycięstwo, niż katolickim związkom i stowarzyszeniom? Niech obecny rok zespoli Was wszystkich z Jezusem Chrystusem w Najświętszym Sakramencie serdeczniej, abyście z Jego życia czerpali miarą najobfitszą, stosownie do słów Chrystusowych: «Trwajcie we mnie, a ja w was [będę trwać]. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten przynosi owoc obfity; ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić» (J 15, 4-5).
Rzecz zrozumiała, że zjednoczenie naszej duszy z Panem Jezusem dopełnia się najdoskonalej w Komunii świętej. Z tego powodu zbliżajcie się często do Stołu Pańskiego, aby doświadczyć skutków miłości Chrystusowej, która będzie oczyszczała wasze serca i kształtowała na wzór Serca Jezusowego. Boski Zbawca, łącząc się z Wami w Komunii najściślej roznieci w Waszych duszach miłość, gotową na wszystkie ofiary dla Pana Boga. Wówczas uroczystości kongresowe staną się dla Was pożądaną sposobnością, aby Panu Jezusowi złożyć najgłębszy hołd swej miłości, wdzięczności i wynagrodzenia”.
(Z listu pasterskiego bp. Franciszka Bardy napisanego w 1935 r. przed Kongresem Eucharystycznym, który odbył się w Przemyślu w 1936 r.)