Reklama

Niedziela w Warszawie

Fenomen polskiego pielgrzymowania

Ponad 7 milionów Polaków przybywa każdego roku do miejsc świętych, 32 proc. deklaruje, że przynajmniej raz w życiu uczestniczyło w różnego typu pielgrzymce. Najczęściej odwiedzanym miejscem przez pątników jest Jasna Góra.

[ TEMATY ]

Jasna Góra

pielgrzymka

aplikacja

duchowe pielgrzymowanie

WPP

Ks. Adam Stachowicz

Rozśpiewani i radośni nie możemy doczekać się spotkania z Matką Bożą na Jasnej Górze

Rozśpiewani i radośni nie możemy doczekać się spotkania z Matką Bożą na Jasnej Górze

W ubiegłym roku to miejsce odwiedziło ponad 4 miliony pątników. W 255 pieszych pielgrzymkach przybyło do Częstochowy ponad 124 tys. osób. Ale Polacy chętnie pielgrzymują także do Lichenia, Kalwarii Zebrzydowskiej, sanktuariów w Krakowie czy Zakopanego. – Pielgrzymki są odzwierciedleniem tego, że nasza życie jest jedną wielką pielgrzymką i ciągle jesteśmy w drodze do Domu Ojca – powiedział w Warszawie bp Artur Miziński, sekretarz generalny KEP podczas prezentacji pierwszej aplikacji mobilinej ułatwiającej pątniczy szlak

Bezpłatną aplikację Bonafide przygotował Związek Cyfrowa Polska we współpracy z polskim Episkopatem. – Można w niej znaleźć ważne informacje potrzebne na trasie. Pątnicy m.in. dowiedzą się o planowanych odpoczynkach, Mszach świętych, punktach żywieniowych i noclegowych – mówi „Niedzieli” prezes Związku Cyfrowa Polska Michał Kanownik.

Reklama

Aplikacja zawiera również materiały formacyjne takie jak rozważania na każdy dzień, Słowo Boże czy teksty pieśni. Ułatwia również duchowe pielgrzymowanie tym, którzy nie mogą uczestniczyć w pieszej pielgrzymce.

O. Marek Tomczyk OSPPE, kierownik 308. Warszawskiej Pieszej Pielgrzymki i rektor kościoła św. Ducha w Warszawie przypomniał, że WPP jest jedną z najstarszych pieszych pielgrzymek na Jasną Górą. – Zwana jest „Pielgrzymką Matką”, bo to z niej wyrastały kolejne pielgrzymki - mówił paulin. Na Jasną Górę pątnicy pieszo szli nawet w czasie zaborów i drugiej wojny.

308. Warszawska Pielgrzymka Piesza na Jasną Górę wyruszy 6 sierpnia pod hasłem „Jasnogórska Matka Życia”. – Nasze pielgrzymowanie podejmujemy w intencji beatyfikacji Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego – mówił o. Tomczyk. Przypomniał, że Prymas Tysiąclecia wiernie towarzyszył warszawskim pątnikom. Błogosławił wychodzącym ze stolicy i witał przybywających na Jasną Górę pielgrzymów, a w czasach, gdy komuniści utrudniali pątnikom dotarcie do Jasnogórskiej Pani, mówił: „Na pielgrzymach nigdy nie zawiodłem się”. Prymas szczególnie zawierzał Matce Życia tych wszystkich, do których należy przekazywanie, pielęgnowanie i ochrona życia. Tegoroczna 308. WPP będzie nawiązywać także do 40-lecia pierwszej pielgrzymki św. Jana Pawła II do Ojczyzny. – Papież był wielkim czcicielem Matki Bożej – przypomniał o. Tomczyk.

Paulin poinformował także, że znajdujący się przy ul. Długiej w Warszawie kościół św. Ducha na mocy dekretu kard. Kazimierza Nycza zostanie ustanowionym Diecezjalnym Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia. – Ponad 30 lat temu w paulińskim kościele została zapoczątkowana Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, która do dziś jest kontynuowana w kraju i za granicą – powiedział o. Tomczyk.

2019-07-11 14:34

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niezwykły krzyż z Babimostu

2020-11-21 13:27

[ TEMATY ]

Babimost

Sanktuarium Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej

+ Kazimierz Furman

Krzyż z Babimostu

Krzyż z Babimostu

Podczas ostatniego remontu babimojskiego kościoła parafialnego odkryto dwie daty z historii tej świątyni. Jedna z nich na co dzień jest niewidoczna. Ujrzała światło dzienne dopiero podczas prac restauracyjnych zabytkowego krzyża.

Zabytkowy krzyż zdobi zewnętrzną ścianę prawej bocznej nawy kościoła. W tym roku mija 275 lat od jego ufundowania. W celu odnowienia zabytku zdjęto krzyż ze ściany i rozebrano go na części, by odrestaurować polichromię. Oczywiście zdjęto też tabliczkę z napisem INRI z drzewca krzyża.

Ukryta data

Po demontażu okazało się, że nie tylko widoczny awers tablicy jest zapisany, ale i ukryty rewers zawiera napis. Na szczęście z rewersu tablicy zrobiono zdjęcie. Jakość fotografii jest jednak zbyt niska, by można odczytać cały napis. Na fotografii dosyć wyraźnie widoczna jest jedynie górna część tylnej strony tablicy – pierwsza część tekstu rewersu. Treść wstępu tekstu brzmi następująco: ANNO 1744 PETRUS RUCIǸSKI Cmethoci Podmokle minus ... CHRISTI DNNI. Dalszą treść tekstu będzie można ewentualnie odczytać po ponownym demontażu tablicy.

Z dostępnego nam dzisiaj tekstu da się jednak wyciągnąć sporo wniosków. Wyraźnie napisany rok 1744 pozwala nam przypuszczać, że krzyż został ufundowany do nowo powstałego kościoła cztery lata po ukończeniu budowy. Być może sukcesywnie wyposażano wnętrze świątyni, a krzyż ufundowano na cześć Chrystusa Pana. Fundatorem był Piotr Ruciński, kmieć z Podmokli Małych.

Kmiecia historia

Kmiecie w tym czasie, również i w Podmoklach, byli to rolnicy posiadający tzw. całe gospodarstwo, początkowo o powierzchni jednego łana. Po sołtysie, który władał często dwoma łanami, kmiecie w Polsce stali najwyżej w hierarchii społeczności wiejskiej. Pod nimi byli półślednicy, którzy mieli jedynie pół łana, zagrodnicy posiadający dom i zagrodę, chałupnicy bez ziemi i na końcu komornicy i parobkowie. Kmiecia z Podmokli Małych było więc stać w tym czasie na ufundowanie na cześć Chrystusa Pana wielkiego, pięknie wyrzeźbionego krzyża.

Julius Kothe, naukowiec opisujący w 1896 roku pomniki sztuki i zabytkowe kościoły w prowincji poznańskiej przypuszczał, że krzyż babimojski pochodził ze starego drewnianego kościoła, który spalił się 23 marca 1728 roku. Według J. Kothego nasz krzyż pochodzi z późnego renesansu i umieszczony był na belce tęczowej starego kościoła. Jednak naukowiec zapewne nie znał treści tekstu z rewersu tablicy.

Zagadka fundatora

Małą zagadką okazuje się jednak zidentyfikowanie fundatora. W tekście zamieszczonym na rewersie tablicy odczytujemy: Piotr Ruciński. Kmieć o takim imieniu i nazwisku rzeczywiście żył w Podmoklach Małych. Zmarł on jednak już 21 września 1711 roku i został pochowany na ówczesnym cmentarzu parafialnym w Babimoście, co łatwo można odczytać w księdze parafialnej. Piotr Ruciński mieszkał w Podmoklach Małych w domu pod dzisiejszym numerem 4, co też wynika z zapisów parafialnej księgi metrykalnej. W tym domu jego żona Anna urodziła w roku 1686 córkę Mariannę i w 1689 roku syna Jana. Mieli oni jeszcze syna Wawrzyńca, który urodził się tu przed 1675 rokiem.

Piotr Ruciński był niezwykłym i wyróżniającym się człowiekiem. W Podmoklach nazywano go zwykle Piocho – od imienia Piotr. Tak też ksiądz wpisał go kilka razy do księgi parafialnej. Piocho stało się nazwiskiem następnych pokoleń tej rodziny. Przez cały następny wiek mieszkańców jego domu i zagrody nazywano Piocho.

Po śmierci pierwszej żony Anny, Piotr w styczniu 1703 roku poślubił Elżbietę Pasierb, która 6 grudnia tego roku urodziła syna Mikołaja Kazimierza. Piotr w tym czasie miał już wysoką pozycję społeczną, gdyż na chrzestnych swojego syna pozyskał aż trzech szlachciców Karola Glinkę, Kazimierza Zabielskiego i szlachciankę z babimojskiego dworu starościńskiego Katarzynę Kaczorowską.

Miejsce krzyża

Piękny krzyż ufundował jednak syn Piotra – Wawrzyn Piocho, być może na pamiątkę swojego ojca Piotra Rucińskiego, po którym prowadził gospodarstwo kmiecie. Fundacja przeznaczona była na ozdobę nowego kościoła, który wybudowano pod nowym wezwaniem św. Wawrzyńca. Może i wybór nowego patrona dla kościoła spodobała się Warzynowi Piochowi i to miało wpływ na jego decyzję. Wawrzyn zmarł w roku 1748, cztery lata po tej fundacji.

Być może na początku krzyż w kościele powieszono w miejscu dzisiejszego ołtarza Najświętszego Serca Jezusowego. Tutaj bowiem już w 1856 roku znajdował się ołtarz Świętego Krzyża, który dopiero w 1938 roku zmieniono na ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego. Do 1938 roku krzyż wisiał we wnęce wschodniej ściany kościoła nad organami. W tym też czasie krzyż z roku 1744 przeniesiono do bocznej nawy, gdzie wisi do dziś. Od tego czasu zdobią go dwa piękne anioły, pochodzące z rozebranego ołtarza św. Jana Nepomucena – patrona Babimostu.

CZYTAJ DALEJ

Przygotowanie do ewangelizacji on-line

2020-11-24 09:34

Faustyna Toczek

Animacja muzyczna

Animacja muzyczna

Projekt kerygmat to nazwa weekendowego kursu on-line przygotowującego do podjęcia Wakacyjnej Ewangelizacji Bieszczadów

Projekt kerygmat to inicjatywa ewangelizacyjna wprowadzająca w treść ewangelizacji. Przez trzy dni uczestnicy kursu dowiedzieli się jak głosić Dobrą Nowinę w spotkaniu z drugim człowiekiem, co konkretnie mówić, jak wyglądało pierwsze głoszenie Apostołów po zesłaniu Ducha Świętego i w jaki sposób dzisiaj głosić Ewangelię.

Projekt kerygmat to rekolekcje dla osób zewangelizowanych, które w przyszłości chcą się włączyć w akcję „Bieszczady dla Jezusa”. Kurs odbywał się w czterech blokach tematycznych dotyczących rozumienia Kerygmatu, treści tego pojęcia, a także doświadczenie kerygmatu w życiu codziennym i duchowości ewangelizatora.

W wydarzeniu brało udział o. 40. Uczestników. Brali oni udział w wydarzeniu przez transmisję konferencji, modlitw i Eucharystii na kanale YouTube – Wakacyjna Ewangelizacja Bieszczadów i na profilu Facebookowym, a także dzielili się swoim doświadczeniem i świadectwem życia w grupach dzielenia przez komunikatory internetowe.

Bieszczady dla Jezusa (BdJ) inaczej Wakacyjna Ewangelizacja Bieszczadów (WEB) to akcja ewangelizacyjna już od wielu lat organizowana przez Szkołę Nowej Ewangelizacji św. Jakuba Archidiecezji Przemyskiej i Katolickie Stowarzyszenie „Unum”. Odbywa się ona każdego roku w lipcu nad Jeziorem Solińskim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję