Reklama

Żywy folklor

Na kilka godzin dziedziniec Muzeum w Łowiczu oraz przymuzealny Skansen ożyły dawno zapomnianą łowicką gwarą, rękodzielnikami, tańcem, śpiewem i tradycyjną łowicką kuchnią.

Niedziela łowicka 43/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielę, 2 października w Łowiczu obchodzona była III edycja Europejskich Dni Dziedzictwa Narodowego. Tegoroczna impreza przebiegała pod hasłem Spotkanie z rzemiosłem i sztuką ludową. I to one dominowały wśród licznie rozstawionych stoisk na dziedzińcu Muzeum, jak i wśród alejek miniskansenu. Obok hafciarek i wycinankarek można było zobaczyć rzeźbiarzy, wikliniarzy, garncarzy oraz bibułkarki. Za symboliczne złotówki można też było spróbować regionalnej kuchni. Wśród kół gospodyń wiejskich zorganizowano konkurs na najlepsze łowickie smakołyki.

Do serca przez żołądek

Aby przekonać do siebie jury, startujące w konkursie gospodynie stosowały różne wabiki - z częstowaniem nalewkami własnej produkcji włącznie. Koło Gospodyń Wiejskich z Nieborowa szacowną komisję podejmowało nie tylko jadłem, ale i przyśpiewkami: „Zapraszamy gości, proszę się częstować. Pierożki i kluski będą od nieborowskiego Koła Gospodyń smakować” - zachwalała śpiewem Marianna Barańska, seniorka Koła.
Na stołach dominowały pierogi z kapustą i grzybami, ręcznie wyrabiane kluski, okraszane skwarkami, paszteciki, barszcze, zimne nóżki, zakąski oraz wszechobecny smalec z pajdą chleba i kiszonym ogórkiem. Ale bezkonkurencyjna okazała się kuchnia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 z Łowicza, która oferowała szynkę jajeczną wielkanocną z kremem chrzanowym - typowo łowicka potrawa, pierogi z kapustą i grzybami, kapustę z grochem, sernik, śledzia po łowicu i z warzywami, sery białe wyciskane z mleka na prasce i własnoręcznie wyrabiany chleb. - O zwycięstwie Szkoły zdecydowało połączenie tradycji z nowoczesnością - uzasadniał wybór przewodniczący komisji konkursowej Franciszek Trzoska, łowicki restaurator. - Dziewczęta, stanowiące część obsługi, ubrane były w regionalne stroje, a chłopcy typowo po kelnersku. Nie bez znaczenia była też aranżacja stoiska, które miało wiele elementów ludowych. Ale o zwycięstwie zdecydowały przede wszystkim walory smakowe - uzupełnił Przewodniczący.
Satysfakcji z I miejsca nie ukrywały nauczycielki praktycznej nauki zawodu, które opiekowały się szkolną młodzieżą: Renata Pawlikowska, Agnieszka Markus-Gąsiorowska i Ewa Perzankowska. - Nie sądziłyśmy, że uda się wygrać z kołami gospodyń wiejskich, które mają więcej doświadczenia w gotowaniu potraw regionalnych - mówią zgodnie.
Ideą organizowanego konkursu jest popularyzowanie regionalnych potraw, m.in. przez umieszczanie ich w jadłospisach łowickich restauratorów. Franciszek Trzoska zobowiązał się nawet zatrudnić w swoim barze jedną z pań z koła gospodyń, aby przyrządzała regionalne potrawy przyjezdnym gościom.

Nie tylko wiedza, ale i zdolności

Zaletą obchodów było również to, że większość wyrobów można było kupić, podpatrzeć jak się je wykonuje, albo też obejrzeć występy zespołów folklorystycznych i posłuchać muzyki ludowej.
Uwagę swoim stoiskiem zwracała Genowefa Miazek z Różyc. Przerobioną maszyną do szycia typu Singer „czarowała” piękne wzory róż i haftów na obrusach, chustach, makatkach. 67-letnia p. Genowefa trudni się tym rzemiosłem od 15. roku życia. - Trzeba mieć bardzo wprawną rękę, żeby wychodziły takie wzory - mówi. Cieszy się swoimi wyrobami, które biorą udział w różnego rodzaju konkursach (zdobywa na nich czołowe miejsca oraz odbiera prestiżowe nagrody). Jednak największą satysfakcję ma z kompletnego stroju łowickiego, który został podarowany Papieżowi Janowi Pawłowi II przez władze miejskie podczas pobytu Ojca Świętego w Łowiczu w 1999 r. Sama projektuje wzory i sama je później wykonuje. Swoją pracę traktuje jako sposób na życie.
Podobnie traktuje ją Krystyna Czubak, spod której rąk i nożyc do strzyżenia owiec wychodzą m.in. kolorowe papierowe koguciki. - Wycinankarstwa nauczyłam się od swojej teściowej - opowiada. - Przez 8 lat pracowałam, w Sztuce Łowickiej. Ze swoimi wyrobami jeździ m.in. na Dożynki Prezydenckie do Spały. Zauważyła, że sztuka łowicka jest coraz bardziej popularna- choć na razie bardziej ceniona jest poza Łowiczem niż w swojej kolebce. Ale i tu nie podupada tradycja rękodzielnictwa. Temu służyły tegoroczne warsztaty „Tradycje” dla bezrobotnych absolwentów, którzy uczyli się różnych technik ludowego rzemiosła, żeby później zaprezentować je w Skansenie Wsi Łowickiej w Maurzycach pod Łowiczem. Nie zabrakło ich także na niedzielnej imprezie. - Także w Zespole Szkół Rolniczych „Blich” na zajęciach praktycznych ze sztuki prowadzone są stosowne warsztaty - opowiada Teresa Kocus, nauczycielka, która, przebrana wraz z uczennicami w strój łowicki, prezentowała nabyte umiejętności.
O popularności imprezy świadczyła też ilość osób, które skorzystały z zaproszenia, w tym także zagraniczni goście. Sądząc po ilości odwiedzających, cel imprezy został osiągnięty. Pierwszej październikowej niedzieli towarzyszyła słoneczna pogoda, która była dodatkowym bodźcem do odwiedzenia łowickiego Muzeum. - Tego rodzaju imprezy nie tylko popularyzują region łowicki, ale także umożliwiają młodym ludziom zapoznać się z ich tradycją i wyrabiają tożsamość kulturową - podsumował starosta łowicki Cezary Dzierżek.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowenna do Miłosierdzia Bożego

W Wielki Piątek rozpoczyna się Nowenna do Miłosierdzia Bożego. Pan Jezus polecił Siostrze Faustynie, aby przez 9 dni odmawiała szczególne modlitwy i tym samym sprowadzała rzesze grzeszników do zdroju Jego miłosierdzia.

„Pragnę, abyś przez te dziewięć dni sprowadzała dusze do zdroju mojego miłosierdzia, by zaczerpnęły siły i ochłody, i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia, a szczególnie w śmierci godzinie. W każdym dniu przyprowadzisz do serca mego odmienną grupę dusz i zanurzysz je w tym morzu miłosierdzia mojego. A ja te wszystkie dusze wprowadzę w dom Ojca mojego. Czynić to będziesz w tym życiu i w przyszłym. I nie odmówię żadnej duszy niczego, którą wprowadzisz do źródła miłosierdzia mojego. W każdym dniu prosić będziesz Ojca mojego przez gorzką mękę moją o łaski dla tych dusz.
CZYTAJ DALEJ

Liban: odwołano konwój z pomocą dla chrześcijan, Kościół potępia naruszenie prawa humanitarnego

2026-04-06 15:28

[ TEMATY ]

Liban

pomoc

potrzebujący w Libanie

Adobe Stock

W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego do chrześcijan zamieszkujących południe Libanu miał dotrzeć transport z pomocą humanitarną organizowany przez nuncjusza apostolskiego w tym kraju. Przygotowywany od kilku dni konwój został jednak odwołany „ze wzglądów bezpieczeństwa” przez libańskie władze. Do tej pory transporty z pomocą konwojowane były przez libańską armię, jednak pod wpływem ofensywy izraelskiej, rozpoczęła ona wycofywanie z południa kraju, zostawiając mieszkańców bez ochrony.

Konwój „miał umożliwić dostarczenie ponad 40 ton leków i artykułów pierwszej potrzeby mieszkańcom tego regionu, którzy są odcięci od reszty kraju”. Pomoc organizowana była pod auspicjami Watykanu. Od wybuchu wojny nuncjusz apostolski w tym kraju osobiście dostarczył kilka transportów z pomocą na południe Libanu, ostatni dotarł w Wielkim Tygodniu do Tyru.
CZYTAJ DALEJ

Prałat na koniu z wielkim krzyżem. Góralska banderia konna - w drodze do Emaus

2026-04-07 08:46

[ TEMATY ]

Emaus

prałat

na koniu

wielki krzyż

góralska

banderia konna

Parafia św. Marcina w Klikuszowej

Ks. prałat Władysław Zązel i góralska banderia konna

Ks. prałat Władysław Zązel i góralska banderia konna

Ponad 40 jeźdźców z banderii konnej wyruszyło w lany poniedziałek 6 kwietnia z Klikuszowej koło Nowego Targu do Morawczyny niedaleko Ludźmierza w góralskiej procesji z Chrystusem Zmartwychwstałym - w drodze do Emaus. Na jednym z koni podążał, trzymając w ręku wielki drewniany krzyż, ks. prałat Władysław Zązel.

Zanim jeźdźcy uformowali procesję, spotkali się na wspólnej modlitwie - koronce do Miłosierdzia Bożego w kościele św. Marcina w Klikuszowej koło Nowego Targu. Potem wyruszyli na trasę. Wszyscy byli ubrani w stroje regionalne. Na czele podążał na swoim koniu ks. prałat Władysław Zązel, który trzymał w ręku wielki drewniany krzyż z czerwoną stułą. Z kolei w lando była wieziona figura Chrystusa Zmartwychwstałego. Siedział koło niej proboszcz z Klikuszowej ks. Stanisław Szklany.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję