Red. Lidia Dudkiewicz: - Oto idealne marzenie o powszechnej zgodzie, o prawdziwej jedności. O takiej postawie czytamy w początkach Dziejów Apostolskich: „Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących” (Dz 4, 32).
Br. Stanisław Rybicki FSC: - Warto jednak zwrócić uwagę na ostateczne źródło owej wspólnoty. Szczera i spontaniczna jedność myśli i uczuć skłaniała ludzi Kościoła pierwotnego do dzielenia się z bliźnimi posiadanymi dobrami. Był to „komunizm” wyrastający z bardzo specyficznego, wyraźnie religijnego, podłoża. Św. Łukasz tak to definiuje: „Wszyscy mieli wielką łaskę”, to znaczy, że cieszyli się powszechną życzliwością. Wspomniana na początku jedność myśli i uczuć (cor unum et anima una) uwrażliwiała każdego na potrzeby bliźnich. W rezultacie Kościół nie musiał borykać się z problemem nędzy materialnej swoich wiernych. Nie jakakolwiek miłość, nie jakakolwiek jedność serc i dusz powinna angażować postawę prawdziwie ludzką, tym bardziej autentycznie chrześcijańską względem Boga i bliźniego. W epoce kosmicznych lotów niesłychanie doniosłą sprawą jest uniwersalna miłość. Kochać zaś Boga i bliźniego - to uważać innych za dzieci Boże i traktować ich jak dzieci Boże. Taka miłość bazuje na wspólnocie interesów, to altruistyczna troska o sprawy bliskich i dalekich.
Reklama
- Brak takiej postawy nazywamy dziś „znieczulicą”. Trwanie w takiej postawie zapewnia bliskim i dalekim upragniony pokój.
- Tego pokoju wciąż nam - niestety - brakuje, co może spowodować niewyobrażalną zagładę. Nie ma innej alternatywy, jak „jedno serce i jedna dusza” albo powszechna katastrofa. W Pawłowym Liście do Efezjan czytamy, że Chrystus „jest naszym pokojem. On, który obie części ludzkości uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur - wrogość” (Ef 2, 14). „Pokój, który Chrystus zwiastuje, polega na ścisłej jedności, jaką uzyskali nawróceni poganie i Żydzi z Bogiem Ojcem przez Chrystusa w Duchu Świętym. Trójca i Jej życie - oto najgłębsze źródło jedności wewnętrznej Kościoła” (por J 17, 21-23).
Apostoł Paweł głosi ówczesnemu i dzisiejszemu Kościołowi „pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł” i który strzeże naszych „serc i myśli w Chrystusie Jezusie” (Flp 4, 7). Rozważany tu aforyzm o jedności serca i duszy znajduje swe dopełnienie w nauczaniu Apostoła Pawła o miłości płynącej „z czystego serca, dobrego sumienia i wiary nieobłudnej” (1 Tm 1, 5). Taka postawa „jest więzią wszelkiej doskonałości”.
Nasza jubileuszowa wędrówka prowadzi nas teraz do łódzkich Łagiewnik, do miejsca, gdzie pośród wiekowych dębów Lasu Łagiewnickiego wznosi się barokowa świątynia Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To jedno z najstarszych i najważniejszych sanktuariów maryjnych w regionie, gdzie Maryja od wieków czczona jest jako Matka Boża Szkaplerznej, niosąca pociechę i uzdrowienie wszystkim, którzy chronią się pod Jej płaszczem.
W centralnym punkcie jednego z ołtarzy spoczywa niewielki, ale emanujący niezwykłym blaskiem obraz Matki Bożej Szkaplerznej. Jego historia sięga XVIII wieku i jest nierozerwalnie związana z cudownymi wydarzeniami, które miały tu miejsce. Maryja na tym wizerunku patrzy na nas z wielką czułością, jakby chciała zapewnić, że każdy, kto przychodzi do Niej z ufnością, zostanie wysłuchany. To tutaj, u boku Matki Szkaplerznej, pokolenia łodzian odnajdywały siłę w czasach trudnych doświadczeń, a liczne wota są świadectwem łask, jakie spływają na to miejsce – od uzdrowień fizycznych po te najcenniejsze, duchowe.
Kierowca podejrzany o spowodowanie wypadku, w którym zginął poseł Łukasz Litewka był badany, czy jego organizmie nie było substancji, które mogłyby wpłynąć na jego percepcję czy zdolności motoryczne – poinformowała prokuratura. Wiadomo też, że kierujący w chwili wypadku nie używał telefonu.
Znany z działalności charytatywnej Łukasz Litewka, 36-letni poseł Lewicy z Sosnowca, zginął 23 kwietnia. Został potrącony przez samochód Mitsubishi Colt, gdy jechał rowerem ul. Kazimierzowską w Dąbrowie Górniczej. Po wypadku zatrzymany został kierowca auta, który usłyszał zarzut.
Sanktuarium Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny Pani Kazimierskiej
Zamykamy naszą wielką jubileuszową pętlę, powracając tam, gdzie bije serce lubelskiej ziemi. Z Łódzkich Łagiewnik przenosimy się do Kazimierza Dolnego, by wspiąć się na Plebanią Górę. Tutaj, w otoczeniu renesansowych kamienic i wiślanych przełomów, wznosi się kościół Ojców Reformatów. To miejsce szczególne – sanktuarium Matki Bożej Zwiastowania, w którym niebo od stuleci spotyka się z ziemią w tajemnicy radosnego „fiat”.
Wchodząc do tej barokowej świątyni, stajemy przed cudownym obrazem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny z 1600 roku. Maryja, klęcząca przy pulpicie, z pokorą przyjmuje nowinę od Archanioła Gabriela. To wizerunek, który uczy nas słuchania Boga w ciszy serca. Kazimierska Pani Zwiastowania, ukoronowana koronami papieskimi w 1986 roku, od wieków przyciąga artystów, pątników i zagubionych wędrowców, oferując im to, co najcenniejsze: pokój i pewność, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Jej dłonie, otwarte na Boży plan, są dla nas znakiem najgłębszego zaufania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
