Wyjątkowej klasy obraz Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, malowany na desce w połowie XVII wieku, po kilku miesiącach gruntownych prac konserwatorskich prowadzonych w Muzeum Archidiecezjalnym w Lublinie uroczyście powrócił do kościoła parafialnego w Świerszczowie. Uroczystość intronizacji obrazu w zabytkowym drewnianym kościele parafialnym zbiegła się z rekolekcjami adwentowymi, jakie odbywały się w dniach 7-9 grudnia br. w tej wspólnocie. Blisko po roku czasu parafianie i goście mogli na nowo zobaczyć wspaniałe oblicze Matki Boskiej ze Świerszczowa. Cieszy fakt, iż Rada Parafialna wraz z księdzem proboszczem Adamem Brzyskim pragnęła uczcić Trzecie Tysiąclecie Chrześcijaństwa ratując drogocenny obraz przed zniszczeniem. Warto dodać, że w latach poprzednich wykonano wiele prac konserwatorskich przy drewnianym kościele parafialnym pw. św. Bazylego w Świerszczowie (wzniesionym w roku 1795). Jest to cenna zabytkowa świątynia o konstrukcji zrębowej, wybudowana pierwotnie jako unicka, następnie przez wiele lat służyła prawosławnym, a od 1921 r. pełni funkcję świątyni parafialnej Kościoła katolickiego.

Konserwacja obrazu jest pierwszym etapem prac konserwatorskich, jakich wymaga wnętrze tej historycznej świątyni; łącznie z aranżacją prezbiterium, naw kościoła i jego skromnego wyposażenia. Stan budowli zwłaszcza drewnianej i jej duchowa wartość dla danej wspólnoty parafialnej w dużej mierze uzależnione są od świadomości duszpasterzy. Każdy obiekt sakralny tworzył cząstkę historii i nadal ją stanowi. Godny podkreślenia jest fakt, że coraz więcej księży i parafii w naszej archidiecezji podejmują się trudnego, ale jak zaszczytnego dzieła ratowania drewnianych kościołów, mających ogromne znaczenie dla nauki, historii, religii i kultury oraz piękna naszej Ojczyzny. Jakże piękne słowa wypowiedział o drewnianych kościołach Jan Paweł II podczas konsekracji kościoła Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem " Stają mi przed oczyma te drewniane - coraz rzadsze - na całej polskiej ziemi; prawdziwe skarby architektury ludowej. Wszystkie one powstały, podobnie jak wasz, w wyniku współpracy duszpasterzy i wiernych poszczególnych parafii. Wspólnym wysiłkiem je budowano, aby mogła być w nich sprawowana Najświętsza Ofiara, aby Chrystus w Eucharystii był ze swoim ludem dzień i noc, w godzinach radości i uniesień, jak też w czasach doświadczeń, cierpień i nieszczęść, a także w zwykłych szarych dniach życia."