Bronisław Orawiec, lekarz z Chicago, uczestniczył w VI Kongresie Polonii Medycznej jaki odbywał się w Częstochowie w końcu czerwca (22-24 czerwca). Celem Kongresu było spotkanie i wymiana doświadczeń lekarzy polskiego pochodzenia, pracujących w różnych częściach świata. W tym roku Kongres spotkał się ogromnym zainteresowaniem i na kilka dni Duchowa Stolica Polski rozbrzmiewała mową polską z wyraźnym amerykańskim, niemieckim, czy kresowym, a nawet skandynawskim akcentem. Lekarzy polskich pracujących w USA reprezentował m.in. wspomniany już dr Orawiec, który na Kongresie powiadał także o historii i współczesności Związku Lekarzy Polskich z Chicago. Związek ten powstał zaraz po II wojnie światowej, w 1946 r. dzięki dr Bolesławowi Ziętakowi. Jego celem - co oczywiste - była wzajemna pomoc udzielana lekarzom przybywającym do USA ze zniszczonej wojną Europy, ale też odnalezienie swojego miejsca w środowisku profesjonalnych amerykańskich medyków. Trzy lata później Związek rozpoczął wydawanie własnego periodyku pt. „Komunikat”. W 1951 r. organizacja ta uzyskała rejestrację prawną. Długą listę zasłużonych dla Związku jego prezesów otwiera dr Ziętak. Kolejno funkcje te sprawowali: Paulina Rytel, i ogromnie zasłużony dla polskich lekarzy w Chicago - dr Aleksandr Rytel. Następcą dr Rytla, który szefował Związkowi przez lat 19, był dr Władysław Cebulski, piastujący urząd przez kolejne 15 lat (czyli do 1989 r.). Kolejnymi prezesami ZLP byli lekarze: Barbara Roniker (1989-1993), Józef Mazurek (1993-1997), Marek Gawrysz (1997-2001), Anna Szpindor (2001-2005). Obecnie funkcję tę od 2005 r. pełni dr Bronisław Orawiec.
Jedną z istotnych funkcji Związku jest obecnie wsparcie dla młodych lekarzy i uzdolnionych studentów medycyny. Wsparcie to przybiera od 10 lat formę funduszu stypendialnego. Fundusz Stypendialny ZLP w Chicago przeznaczony jest dla lekarzy z Polski, a Fundusz Akademicki dla studentów polonijnych z rejonu Chicago. Środki na fundusze zyskiwane są w różny sposób, ale najlepszym są coroczne słynne już i prestiżowe bale lekarzy. Oczywiście dochody z bali charytatywnych przeznaczane są także na inne cele.
Ważną cechą działalności Związku jest jego aktywność naukowo-szkoleniowa, sympozja, wykłady naukowe i popularnonaukowe. Inicjatywy te nie tylko jednoczą środowisko medyczne, co na emigracji ma pierwszorzędne znaczenie, ale także popularyzuje wiedzę medyczną wśród Polonii.
Związek stara się być widoczny wśród Polonusów, kultywować narodowe i religijne tradycje, stąd coroczne spotkania opłatkowe, pikniki rodzinne, udział w Trzeciomajowych paradach po śródmiejskich ulicach Chicago. Dr Orawiec opisując w Częstochowie strukturę Związku wymienił kilka, niemal autonomicznych sekcji. Jest więc Klub Sportowy „Bronek”, sekcja dentystyczna i Dental Study Club, sekcja weterynaryjna, sekcja nowo przybyłych, sekcja studencka oraz sekcja fotograficzna.
Związek Lekarzy Polskich nie stroni od organizowania sporych akcji nastawionych na poprawę zdrowia Polonii. Klejnotem w koronie tych działań jest walka z nowotworem piersi nazwana „Bursztynową Koalicją”. Tego rodzaju działalność powoduje wzrost znaczenia Związku wśród polonijnych organizacji, a nawet miano lidera.
Członkowie Związku to lekarze różnych specjalności, wielu zajmuje się także pracą naukową, wielu ma tytuły profesorskie, co wysoko lokuje ich w społecznym statusie. Nade wszystko jednak Związek Lekarzy Polskich w Chicago, to grupa ludzi, których połączył wykonywany zawód, los emigranta i poszukiwanie osób czujących i myślących podobnie. Wielu uczestników Kongresu Polonii Medycznej słuchało wystąpienia dr Orawca z zaciekawieniem. Być może w innych krajach pojawia się związki lekarzy działające na podobnych zasadach lub te już istniejące zmienią program swojej aktywności.