Wszystkie pokolenia polskich imigrantów przybywające do Ameryki pragnęły na tej obcej ziemi nie tylko żyć, pracować i dbać o swe rodziny, ale także pielęgnować rodzime obyczaje, język polski oraz wiarę katolicką i przekazywać to dziedzictwo swoim następcom. Gdziekolwiek osiedlali się widomym znakiem ich obecności stawały się strzeliste wieże kościelne górujące nad powszechną wówczas parterową zabudową miast amerykańskich.
Jedną z wiodących wspólnot parafialnych wpisanych od dziesięcioleci w mapę archidiecezji chicagowskiej jest parafia pw. św. Konstancji, obchodząca w bieżącym roku jubileusz 90-lecia istnienia. Inicjatorem powstania parafii pw. św. Konstancji był Klub Polonia.
Budując w 1916 r. polski kościół wybrano na patronkę św. Konstancję. Dlaczego? Co jest takiego szczególnego w życiu i postaci tej Świętej, że powołana została na opiekunkę polskiej parafii w Chicago?
Św. Konstancja żyła w IV wieku. Była córką zasłużonego dla Kościoła cesarza Konstantyna I Wielkiego, ogłoszonego potem świętym, i Flawii Maksymy Fausty. Córka cesarska prowadziła życie typowe dla ówczesnych „wyższych sfer”, co oznaczało przepych, bogactwo, wystawność. Niestety, jak podają przekazy, dziewczyna chorowała na trąd. Twarz miała zniekształconą i oszpeconą. Najlepsi lekarze sprowadzani na dwór nie potrafili jej pomóc. Kiedy Konstancja dowiedziała się, że u grobu młodej męczennicy św. Agnieszki następują cudowne uzdrowienia, udała się tam i po żarliwej modlitwie do Boga, którego choć nie znała, ale wierzyła Mu bezgranicznie, stał się tak oczekiwany cud - choroba zniknęła bez śladu. W podzięce Konstacja ufundowała w Rzymie bazylikę ku czci św. Agnieszki.
Konstancja przyjęła chrzest św. Z wielkim oddaniem pomagała ludziom, tak jak Bóg pomógł jej, pracując z chorymi i niosąc im nadzieję i ulgę w cierpieniach. Dzięki swej dobroci wkrótce zasłynęła jako symbol nawróconej poganki, która po przyjęciu sakramentu chrztu św. odrodziła się moralnie i duchowo i swym życiem zasłużyła na miano świętej. Nic zatem dziwnego, że tak wiele parafii obiera sobie św. Konstancję za patronkę i przez Jej wstawiennictwo kieruje modlitwy do Boga.
Chicagowska parafia św. Konstancji to żywa, tętniąca aktywnością wspólnota Kościoła katolickiego, która służy obecnie nie tylko polskim imigrantom, ale jest otwarta na wszystkie nacje. Polsko- i anglojęzyczni wierni zgodnie razem działają.
Zespołowi duszpasterzy przewodniczy proboszcz parafii ks. Tadeusz Dzieszko. Asystenci to: ks. Jacek Wrona i ks. Robert Łojek oraz emerytowany i wielce zasłużony dla parafii ks. Martin Borowczyk. Nieocenione są siostry - misjonarki Chrystusa Króla: Kinga Hoffmann, Bożena Błąd i Anna Barwinek. Wszyscy tworzą oddany swemu powołaniu, ambitny i bardzo pracowity zespół.
Kalendarz nabożeństw i uroczystości u św. Konstancji jest przebogaty i oferuje dla każdego - od małych dzieci po seniorów - propozycje pożyteczne, interesujące i szlachetne. Liczne są grupy parafialne; działa Katolicka Szkoła św. Konstancji oraz Sobotnia Szkoła Polska im. św. Maksymiliana M. Kolbego.
Klub Polonia tak zasłużony dla powstania kościoła i parafii liczy 92 lata. Obecny prezes Stanisław Prawica podkreśla, iż „ci, którzy położyli kamień węgielny pod fundamenty kościoła św. Konstancji zasługują na wielkie słowa uznania”. Najważniejszym zadaniem wiernych jest dbałość i troska o otrzymane od poprzedników dziedzictwo i kontynuowanie wszystkich dotychczasowych kierunków działań oraz inicjowanie nowych i przekazanie tego dorobku kolejnym pokoleniom parafian.
Jubileusz 90-lecia parafii św. Konstancji, który przypada w październiku br., jest wspaniałą okazją do podsumowania osiągnięć oraz spojrzenia w przyszłość. Misję parafii tak określa proboszcz ks. Tadeusz Dzieszko: „Podejmujemy zadania zarządzania naszymi talentami, czasem i dobrami. Poprzez celebrację liturgiczną, sakramenty i nasze posługiwanie niesiemy miłość Boga Ojca, pokój Chrystusa i inspiracje Ducha Świętego do innych. Naszą przyszłość łączymy z tradycją, zdolnością przewidywania i przemianą. Poprzez troskę o Dobrą Nowinę i naszą katolicką tożsamość na naszej drodze do świętości, staramy się być dla świata znakiem tego wszystkiego, w co wierzymy”.