Świątynia Cross in the Woods przyciąga z roku na rok coraz więcej pielgrzymów i turystów nie tylko z Ameryki, ale i z całego świata. Należy ona do jednych z najbardziej znanych obiektów pątniczych w stanie Michigan.
Początki świątyni są stosunkowo nowe. W 1946 r. skrystalizowała się idea powstania świątyni w Indiana River. Głównym inicjatorem był ówczesny biskup Grand Rapids ks. Francis Haas.
Wczesną wiosną 1946 r., biskup Francis udał się w północne rejony stanu, aby przeprowadzić sondaż Kościoła w rejonie Indian River. Parafianie z tamtych okolic musieli pokonywać duże odległości, aby udać się na Msze św. do odległej i jedynej w tym regionie parafii katolickiej pw. św. Moniki w Afton. W tamtych czasach drogi nie były tak rozbudowane jak obecnie. Pomimo że rodzin katolickich w tym regionie było zaledwie dwanaście, Biskup postanowił ułatwić życie swoim wiernym i założył niewielką parafię oraz wysłał tam stałego proboszcza - ks. prałat Charles D. Brophy.
W 1949 r. nowy proboszcz oficjalnie mówił o zamyśle wybudowania wielkiego krzyża oraz ołtarza polowego pod nim, jako centrum kultu i pielgrzymek na wzgórzu. Krzyż miał być widoczny z oddali. Inspiracją do powstania krzyża właśnie w tym miejscu była osoba Kateri Tekakwitha, Indianki z plemienia Mohawk. Kateri przyjęła chrześcijaństwo w wieku lat 18, robiła krzyże z zebranych gałęzi i umieszczała je w lesie. Ks. Brophy pragnął, aby świątynia była pod jej wezwaniem, jednak nie mógł tego dokonać, ponieważ Indianka nie była wtedy ogłoszona świętą. Dzięki jego staraniom, w drodze umów, negocjacji i poszukiwania sponsorów zamysł stał się realny i rozpoczęto budowę największego w Ameryce krzyża, jako obiektu pątniczego. Wkrótce całe wzgórze zamieniło się w wielki teren budowy.
W dziele tym uczestniczyła grupa 500 woluntariuszy, którzy pomagali w niedzielę w kafeterii, w sklepie z pamiątkami, na parkingach. W początkowym stadium rozwoju świątyni ich pomoc była nieodzowna. W 1953 r. przywieziono ze stanu Oregon wielką sekwoję, rok później postawiono krzyż. Podczas ceremonii konsekracji krzyża bp Babcock powiedział: „ten krzyż wygląda bez figury Jezusa Chrystusa jak pusty dom”. Jednak musiało upłynąć kolejnych kilka lat, nim na wielkim krzyżu pojawiła się figura Ukrzyżowanego. Dodatkowo zdecydowano, by wybudować 28 schodów prowadzących do krzyża, którymi według tradycji Jezus Chrystus musiał się wspinać do jerozolimskiego pałacu Poncjusza Piłata. Wierni wspinają się po nich na kolanach modląc się i medytując mękę i śmierć Jezusa Chrystusa. W 1959 r. bp Babcock dokonał poświęcenia schodów oraz krzyża na wzgórzu.
W międzyczasie powstał również projekt wybudowania stacji drogi krzyżowej prowadzącej do krzyża. Proboszcz zajął się rozplanowaniem kaplic, figurek świętych i ścieżek kalwaryjskich. Z roku na rok przybywało coraz więcej posągów i obiektów kultu zaspokajających potrzeby i aspiracje zarówno założycieli jak i pielgrzymów.
I tak od 1979 r. sanktuarium powiększono o Centrum dla Rodzin, Muzeum Figurek Świętych. W 1989 r. Ojcowie Franciszkanie przejęli w posiadanie sanktuarium wzbogacając o kaplicę św. Peregrine Laziosi - patrona chorych na raka, figurę Świętej Rodziny, św. Franciszka z Asyżu oraz nową figurę bł. Kateri wykonaną z brązu.
Wizja wybudowania sanktuarium na leśnym wzgórzu Michigan ziściły się. Krzyż widoczny z daleka przyciąga rzesze pielgrzymów i turystów. Warto zwłaszcza latem odwiedzić to niezwykłe i piękne miejsce.
Świątynia The Cross in the Woods mieści się w powiecie Cheboygan w północnej części stanu Michigan, przy drodze 75 prowadzącej do cieśniny Mackinac, w pobliżu pięknych jezior, w miejscu gdzie możemy odpocząć oraz swobodnie pogrążyć się w kontemplacji.