W 14 rejonach naszej diecezji 7-8 listopada odbędzie się tzw. „Weekend cudów”, czyli finał Szlachetnej Paczki. To czas, w którym potrzebujące rodziny są obdarowywane przez wolontariuszy paczkami przygotowanymi przez darczyńców.
– Taki weekend kończy się najczęściej wspólnymi wigiliami, w których uczestniczą darczyńcy, obdarowani i wolontariusze, czyli wszyscy, którzy włączyli się do Szlachetnej Paczki – mówi Rafał Wojtkiewicz, koordynator Szlachetnej Paczki w diecezji. – Akcja trwa praktycznie przez cały rok. Rozpoczynamy 1 września na sto dni przed finałem. Organizujemy wtedy marsz, który uruchamia projekt w całej Polsce. W naszym województwie miało to miejsce podczas winobrania. Przyjmujemy zgłoszenia, odwiedzamy rodziny i szkolimy wolontariuszy. Od października do końca listopada odwiedziliśmy 404 rodziny. Swoich darczyńców mają już 203 rodziny, 60 jeszcze ich oczekuje. Jednak ta ilość może się zmienić, bo w niektórych rejonach trwają jeszcze zgłoszenia – dodaje Rafał.
Pomoc w ramach Szlachetnej Paczki jest różnoraka. Jej forma jest ustalana przez wolontariuszy, po uprzedniej weryfikacji potrzebującej rodziny. Może to być np. pomoc medyczna albo prawna, która trwa dłużej niż jeden weekend, może to być kurs zawodowy, podnoszący kwalifikacje, czy korepetycje dla dziecka. To także wyjazd na urlop, remont łazienki czy zakup sprzętów gospodarstwa domowego, czasami węgiel, kurtka, buty lub po prostu żywność.
"Walczę o inny kraj! O to, żeby ludzie uwierzyli, że fajnie jest być dla siebie życzliwym" - mówi ks. Jacek Stryczek, prezes stowarzyszenia Wiosna, inicjator Szlachetnej Paczki, jednej z największych akcji pomocowych w kraju. W ubiegłym roku wartość przygotowanych przez darczyńców paczek przekroczyła 33 mln zł. W rozmowie z KAI ks. Stryczek zdradza, w czym tkwi klucz do sukcesu Szlachetnej Paczki, mówi o polskiej biedzie, bogactwie oraz o tym, dlaczego nadal nikt ich nie naśladuje.
KAI: W tym roku odbędzie się 14. edycja Szlachetnej Paczki. Czy inicjując to dzieło spodziewał się Ksiądz, że rozrośnie się ono do takich rozmiarów? W 2013 roku pomogliście prawie 17 tys. rodzin, zaangażowaliście w tę pomoc ponad 600 tys. Polaków.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
85 lat temu, 17 lutego, Niemcy aresztowali franciszkanina o. Maksymiliana Kolbego. Było to drugie jego zatrzymanie. Nie odzyskał już wolności: trafił na Pawiak, a potem do Auschwitz, gdzie oddał życie za współwięźnia.
Rajmund Kolbe urodził się 8 października 1894 roku w Zduńskiej Woli. W 1910 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, gdzie przyjął imię Maksymilian. Dwa lata później zaczął studia w Rzymie. Tam w 1917 roku założył stowarzyszenie Rycerstwa Niepokalanej. Do Polski wrócił po dwóch latach. W 1927 roku założył pod Warszawą klasztor-wydawnictwo Niepokalanów. Trzy lata później wyjechał do Japonii, skąd wrócił w 1936 roku. Objął kierownictwo Niepokalanowa, wówczas największego katolickiego klasztoru na świecie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
