Kim jest arcybiskup metropolita? Co to jest metropolia w Kościele?
Po mianowaniu abp. Wielgusa metropolitą warszawskim do naszej redakcji dzwonili czytelnicy z pytaniem, co właściwie oznacza funkcja metropolity. Również i dziennikarze mediów świeckich nie zawsze to wiedzieli. Jeden z dziennikarzy zakomunikował np., że oto wybrano nowego metropolitę Polski. A inny był przekonany, że to nowy prymas. Tymczasem abp Wielgus nie został mianowany metropolitą Polski, ani prymasem, tylko nowym arcybiskupem metropolitą warszawskim. Prymas Polski pozostał ten sam - jest nim kard. Józef Glemp.
Kościół w Polsce dzieli się na 45 jednostek terytorialnych. Są to diecezje obrządków łacińskiego i bizantyjskiego oraz ordynariat polowy, którego struktura obejmuje całą Polskę. Z kolei diecezje dzielą się na dekanaty, w skład których wchodzą parafie.
Na czele diecezji stoi biskup diecezjalny - ordynariusz danej diecezji. Słowo „ordynariusz” oznacza w Kościele wszystkich wyższych przełożonych, a więc nie tylko biskupów, ale także np. prowincjałów zakonnych. Biskup diecezjalny na terenie swojej diecezji posiada pełnię władzy, jaka jest wymagana do spełniania tego urzędu. Nie dotyczy to jednak spraw zarezerwowanych najwyższej lub innej władzy kościelnej. Dlatego też np. biskup diecezjalny może mianować któregoś z podległych sobie kapłanów proboszczem jakiejś parafii leżącej na terenie jego diecezji, ale już nie może mianować go biskupem, bo to należy do kompetencji papieża.
Biskupowi diecezjalnemu w pełnieniu posługi pomagają biskupi pomocniczy.
Na czele dekanatów stoją dziekani, których mianuje biskup diecezjalny. Dziekan jest zwykle, chociaż nie zawsze, proboszczem jednej z parafii dekanatu. Koordynuje w ramach dekanatu wspólną działalność pasterską.
W skład dekanatów wchodzą parafie. Na ich czele stoją proboszczowie, a pomagają im wikariusze.
Polskie diecezje pogrupowane są w metropolie. Do jednej metropolii należą zwykle dwie lub trzy diecezje. W Polsce jest 14 metropolii obrządku łacińskiego. Na czele metropolii stoi metropolita - ordynariusz archidiecezji leżącej w granicach metropolii. Jest on więc ordynariuszem tej archidiecezji oraz metropolitą, czyli stojącym na czele prowincji kościelnej, jaką jest metropolia. Władzę ordynariusza posiada on jednak tylko na terenie własnej diecezji. W pozostałych diecezjach należących do metropolii władzę pełnią ich ordynariusze.
Abp Wielgus został 6 grudnia ogłoszony nowym arcybiskupem metropolitą warszawskim. Oznacza to, że będzie ordynariuszem archidiecezji warszawskiej oraz metropolitą warszawskim, czyli stanie na czele tej prowincji kościelnej, w skład której wchodzą: archidiecezja warszawska, diecezja warszawsko-praska i diecezja płocka.
Kodeks Prawa Kanonicznego zobowiązuje nowego metropolitę, aby poprosił papieża o paliusz, czyli oznakę wyższej władzy kościelnej. Jest to biała, wełniana taśma z wyszytymi krzyżykami noszona jako naszyjnik na ornacie. Metropolita może nosić paliusz jedynie na terenie swojej własnej metropolii.
Kapłan ten zmarł 13 marca 2026 r. w wieku 75 lat życia i 50 lat kapłaństwa.
Ksiądz Tadeusz Stanisław Reroń urodził się 8 maja 1950 roku we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1975 roku z rąk bpa Wincentego Urbana i został skierowany jako wikariusz do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu [1975-1984], a następnie jako wikariusz do katedry pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu [1984- 1985]. W 1985 roku został skierowany na studia specjalistyczne na KUL w zakresie teologii moralnej. Po powrocie ze studiów, w 1989 roku został mianowany duszpasterzem akademickim w Centralnym Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego (CODA) „Czwórka” we Wrocławiu [1989 -1994]. Z kolei od 1995 roku był duszpasterzem akademickim w CODA „Maciejówka” we Wrocławiu. Pełnił tę posługę do 2000 roku. W kolejnych latach prowadził szeroką działalność duszpastersko - naukową, angażując się także w organizację wydarzeń kościelnych, komisje archidiecezjalne oraz pracę z ludźmi nauki i środowiskiem akademickim. Równolegle rozwijał karierę naukową w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu jako teolog moralista i specjalista w dziedzinie bioetyki, pełniąc funkcje dydaktyczne, kierownicze i naukowe oraz uzyskując habilitację. Jest autorem licznych publikacji naukowych, uczestnikiem międzynarodowych środowisk teologicznych oraz aktywnym członkiem wielu krajowych i zagranicznych stowarzyszeń naukowych.
Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
Rap imigranckich artystów, black metal i klasyczna muzyka Edwarda Griega znalazły się wśród treści edukacyjnych dla szkół zaproponowanych w tym tygodniu przez norweskie ministerstwo edukacji. Na listach zabrakło klasyków literatury – Henryka Ibsena oraz noblistów Knuta Hamsuna i Jona Fosse.
Podziel się cytatem
Wśród propozycji znalazła się m.in. kompozycja Griega „W grocie Króla Gór”, napisana do dramatu „Peer Gynt”. Obok niej pojawiają się utwory tworzonego przez artystów o indyjskich i egipskich korzeniach duetu Karpe oraz raperki o somalijskim pochodzeniu Musti. Listę uzupełniają nagrania blackmetalowego zespołu Dimmu Borgir.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
