Niech Błogosławiona Dziewica, nasza Matka, udzieli pociechy wszystkim chorującym i wspiera tych, którzy - jak Miłosierny Samarytanin poświęcają swoje życie leczeniu fizycznych i duchowych ran tych, którzy cierpią. Jednocząc się z każdym z Was myślą i modlitwą, z całego serca udzielam mojego Apostolskiego Błogosławieństwa jako gwarancji mocy i pokoju w Panu
Benedykt XVI, Orędzie na XV Światowy Dzień Chorego

Ludzie chorzy i cierpiący zawsze znajdowali się w centrum troski Kościoła jako ci, którzy potrzebują szczególnego pochylenia, ale również jako ci, którzy stanowią swoisty skarbiec wspólnoty wierzących. Najlepiej wyraził to Papież Polak w jednym ze swoich listów: „Kościół upatruje we wszystkich cierpiących braciach i siostrach Chrystusa jakby wieloraki podmiot swojej nadprzyrodzonej siły. Jakże często do nich właśnie odwołują się pasterze Kościoła, u nich właśnie szukają pomocy i oparcia! (...). Uczestnicy cierpień Chrystusa przechowują w swoich własnych cierpieniach najszczególniejszą cząstkę nieskończonego skarbu Odkupienia świata i tym skarbem mogą się dzielić z innymi” (Jan Paweł II, „Salvifici doloris”, List apostolski o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia).
Cierpienie jest zatem darem. Trudnym, ale jakże wartościowym. Doceniając ten dar, a przede wszystkim ludzi w ten szczególny sposób obdarowanych, Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Chorego. Odtąd każdy 11 lutego jest poświęcony osobom zmagającym się z różnego rodzaju schorzeniami i przypomina o konieczności podejmowania wysiłków mających na celu zapewnienie lepszej opieki chorym. Potrzebę tych działań zauważa Papież Benedykt XVI. W tegorocznym Orędziu na XV Światowy Dzień Chorego pisze: „Kościół pragnie wspierać nieuleczalnie i śmiertelnie chorych, apelując o taką politykę socjalną, która pomoże wyeliminować przyczyny wielu chorób i poprzez nawoływanie o poprawę poziomu opieki nad umierającymi i tymi, dla których niedostępne są środki medyczne. Istnieje potrzeba promowania takich działań, które stworzą warunki, w których człowiek może z godnością znosić nawet nieuleczalną chorobę i śmierć (...). Jest to prawo każdej istoty ludzkiej, a my wszyscy, musimy tego prawa bronić”.
Niech słowa papieskiego orędzia staną się dla nas impulsem, Bożą iskrą, która pobudzi nas do jeszcze większego otwarcia na potrzeby sióstr i braci naznaczonych chorobą.