Każda osoba, która w czasie stanu epidemii zgłosi się na stołówkę Caritas Diecezji Płockiej, otrzyma ciepłą zupę: - Wydajemy ją wszystkim, którzy się zgłoszą. Nie sprawdzamy, czy osoby te są do nas skierowane przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Płocku – zapewnia ks. kan. Szczepan Bugaj, dyrektor Caritas Diecezji Płockiej. Dziennie jest to około 300 obiadów.
W czasie stanu epidemii w kraju Caritas Diecezji Płockiej postanowiła pomóc osobom potrzebującym, oferując im ciepły posiłek. Darmowe obiady wydawane są w stołówce Caritas, codziennie, w godzinach 11:15 – 14:00. Dziennie po posiłek przychodzi około 300 osób. Każda osoba zabiera obiad do swojego miejsca zamieszkania, ponieważ stołówka nie może obecnie normalnie działać.
- W czasie pandemii koronawirusa wydajemy obiady wszystkim osobom, które do nas przychodzą. Nie sprawdzamy, czy mają skierowanie od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Najważniejsza jest pomoc osobom żyjącym w trudnych warunkach materialnych, których sytuacja obecnie jeszcze się pogorszyła – podkreśla ks. kan. Szczepan Bugaj, dyrektor Caritas Diecezji Płockiej.
Osobną pomoc w parafiach diecezji płockiej świadczą Parafialne Zespoły Caritas i inne grupy charytatywne, które zajmują się m.in. dystrybucją kart podarunkowych do sklepów Biedronka.
Z błogosławieństwem papieża Franciszka rozpoczął się Rok Caritas pod hasłem: „Caritas dla rodziny”. Honorowym patronatem jubileusz objął prezydent Bronisław Komorowski, komitetowi honorowemu przewodniczy prymas Polski abp Wojciech Polak, a członkiem komitetu został m.in. rzecznik praw dziecka Marek Michalak
Według badań TNS OBOP z grudnia 2014 r. Caritas jest organizacją najbardziej rozpoznawalną i najchętniej wspieraną w Polsce. Tylko w 2014 r. Caritas Polska realizowała projekty pomocy w 20 krajach Afryki, Bliskiego Wschodu i innych. Współpracuje z Caritas Europa i Caritas Internationalis. Organizuje szereg ogólnopolskich akcji będących odpowiedzią na problemy społeczne, a także angażuje się na rzecz ofiar katastrof naturalnych w Polsce i na świecie oraz konfliktów zbrojnych.
Sądzę, że każda kobieta ma w sobie coś, co sprawia, że jest tajemnicza. Być może w moim przypadku owa tajemniczość bardziej rzuca się w oczy. Pewnie jest tak dlatego, że przez długi czas żyłam niejako w cieniu odwiecznej Tajemnicy, czyli Jezusa z Nazaretu.
Według tradycji kościelnej, sięgającej II wieku, mój mąż Kleofas był bratem św. Józefa. Dlatego też od samego początku byłam bardzo blisko Świętej Rodziny, z którą się przyjaźniłam. Urodziłam trzech synów (Jakuba, Józefa i Judę Tadeusza - por. Mt 27,56; Mk 15,40; 16,1; Jud 1).
Jestem jedną z licznych uczennic Jezusa. Wraz z innymi kobietami zajmowałam się różnymi sprawami mojego Mistrza (np. przygotowywaniem posiłków czy też praniem). Osobiście nie znoszę bylejakości i tzw. prowizorki. Zawsze potrafiłam się wznieść ponad to, co zwykłe i pospolite. Stąd też lubię, kiedy znaczenie mojego imienia wywodzą z języka hebrajskiego. W przenośni oznacza ono „być pięknym”, „doskonałym”, „umiłowanym przez Boga”. Nie chciałabym się przechwalać, ale cechuje mnie spokój, rozsądek, prostolinijność, subtelność i sprawiedliwość. Zawsze dotrzymuję danego słowa. Bardzo serio traktuję rodzinę i wszystkie sprawy, które są z nią związane.
Wytrwałam przy Panu aż do Jego zgonu na drzewie krzyża (por. J 19, 25).
Wiedziałam jednak, że Jego życie nie może się tak zakończyć! Byłam tego wręcz pewna! I nie myliłam się, gdyż za parę dni m.in. właśnie mnie ukazał się Zmartwychwstały - Władca życia i śmierci! Wpatrywałam się w Jego oblicze i wsłuchiwałam w Jego słowa (por. Mt 28,1-10; Mk 16,1-8). Poczułam wtedy radość nie do opisania. Chciałam całemu światu wykrzyczeć, że Jezus żyje!
Czyż nadal jestem tajemnicza? Jestem raczej świadkiem tajemniczych wydarzeń związanych z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. One całkowicie zmieniły moje życie. Głęboko wierzę, że mogą one również zmienić i Twoje życie. Wystarczy tylko - tak jak ja - otworzyć się na dar łaski Pana i z Nim być.
Wojskowa asysta honorowa przy grobie ppłk. Stanisława Domiczka podczas uroczystości jego upamiętnienia
Na cmentarzu parafialnym przy ul. Przemysłowej w Wałbrzychu odbyła się uroczystość oznaczenia grobu podpułkownika Stanisława Domiczka insygnium Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej.
Wydarzenie 9 kwietnia zorganizował Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu, gromadząc przedstawicieli władz, wojska, szkół, duchowieństwa oraz rodzinę bohatera. – Aby wspólnie oddać hołd jego ofierze złożonej na ołtarzu wolności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej – podkreślił Przemysław Mandela z IPN Wrocław, który prowadził uroczystość. Obecni byli m.in. prezydent Wałbrzycha Roman Szełemej i starosta wałbrzyski Leonard Górski. Wojskową asystę honorową wystawiła 10. Wrocławska Brygada Łączności oraz przedstawiciele Orkiestry Reprezentacyjnej Wojsk Lądowych. Szczególne miejsce zajęła rodzina podpułkownika, która przez lata strzegła pamięci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1775135371.jpg)
_1775126913.jpg)
