Każda osoba, która w czasie stanu epidemii zgłosi się na stołówkę Caritas Diecezji Płockiej, otrzyma ciepłą zupę: - Wydajemy ją wszystkim, którzy się zgłoszą. Nie sprawdzamy, czy osoby te są do nas skierowane przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Płocku – zapewnia ks. kan. Szczepan Bugaj, dyrektor Caritas Diecezji Płockiej. Dziennie jest to około 300 obiadów.
W czasie stanu epidemii w kraju Caritas Diecezji Płockiej postanowiła pomóc osobom potrzebującym, oferując im ciepły posiłek. Darmowe obiady wydawane są w stołówce Caritas, codziennie, w godzinach 11:15 – 14:00. Dziennie po posiłek przychodzi około 300 osób. Każda osoba zabiera obiad do swojego miejsca zamieszkania, ponieważ stołówka nie może obecnie normalnie działać.
- W czasie pandemii koronawirusa wydajemy obiady wszystkim osobom, które do nas przychodzą. Nie sprawdzamy, czy mają skierowanie od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Najważniejsza jest pomoc osobom żyjącym w trudnych warunkach materialnych, których sytuacja obecnie jeszcze się pogorszyła – podkreśla ks. kan. Szczepan Bugaj, dyrektor Caritas Diecezji Płockiej.
Osobną pomoc w parafiach diecezji płockiej świadczą Parafialne Zespoły Caritas i inne grupy charytatywne, które zajmują się m.in. dystrybucją kart podarunkowych do sklepów Biedronka.
Św. Katarzyna Tekakwitha, zwana też Kateri, była Indianką z plemienia Mohawków. Przyszła na świat w kwietniu 1656 r. Jej ojciec był poganinem, wodzem osady. Matka była chrześcijanką, Indianką z plemienia Algonkinów.
Kateri wcześnie straciła rodziców, którzy zmarli na ospę. Wychowywała się u ciotki i wuja, który został wodzem plemienia. Chrzest przyjęła w wieku 18 lat. Za patronkę obrała sobie św. Katarzynę ze Sieny. Robiła krzyże z zebranych gałęzi, rozdawała je ludziom i umieszczała je w różnych miejscach w lesie. Nie rozstawała się z różańcem, a jej pobożność zrobiła wrażenie nie tylko na Indianach lecz także na Francuzach.
Najdłużej trwają nie te wojny, które są na świecie, ale te, które człowiek nosi w sercu.
Kim był ostatni żołnierz II wojny światowej? Dlaczego nie uwierzył, że wojna już dawno się skończyła? Chrystus uczniom idącym do Emaus wyjaśnia, że wojna została już wygrana, zło i śmierć zostały pokonane, a teraz On jako Zwycięzca zaprasza na Ucztę. Opowiem o oczach, które są „na uwięzi”. O sercu zatrzymanym w bólu, które wciąż przeżywa doświadczenie wypadku. O człowieku, któremu z pomocą przyjaciela udało się wyrwać z nieustannego rozpamiętywania przeszłości i na nowo zacząć żyć.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
