Ten szczególny dzień jest czasem postu, także tego eucharystycznego, bowiem jest to jedyny dzień w roku, w który nie sprawuje się Eucharystii. Kościół okazuje swoją żałobę poprzez tzw. post ścisły, czyli ilościowy (jeden posiłek do syta) i jakościowy (wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych).

Możemy go przyjąć jako kolejny nakaz nakładany na wiernych przez Kościół. Lecz można podejść do tego w inny sposób – mianowicie: dlaczego nie nadać intencji temu postu?! Pościć w czyjejś intencji, ważnej sprawie…

Przeżywamy czas, kiedy motywacja sama się nam narzuca. Potraktujmy ten post jako pokutę za nasze grzechy, jako wynagrodzenie, jako wielkie błaganie całego Kościoła o ustanie epidemii.

Oczywiście post wiąże się z konkretnym trudem, ale w końcu jedynie to co nas kosztuje jest cenne w Bożych oczach.