Nieopodal Gorlic, w parafii Kobylanka, znajduje się sanktuarium poświęcone Męce Pańskiej. Tam w parafialnym kościele od 325 lat cześć wiernych odbiera łaskami słynący Obraz Chrystusa Ukrzyżowanego.

Jasna łuna, uzdrowienia, łaski...

Wizerunek ten, kopię watykańskiego obrazu Chrystusa na Krzyżu, otrzymał Jan Wielopolski, właściciel Kobylanki, w darze od papieża Innocentego XI. Przywiózł go do rodzinnej wsi i umieścił w kaplicy dworskiej. Według miejscowej tradycji, kilkakrotnie nad kaplicą ukazywała się jasna łuna. Jednocześnie za przyczyną Ukrzyżowanego miały miejsce uzdrowienia i inne łaski. Rozsławiło to Obraz wśród okolicznych mieszkańców i spowodowało jego uroczyste przeniesienie do kościoła parafialnego.
Niebawem okazało się, że niewielki, drewniany kościół jest za mały dla narastającego ruchu pielgrzymkowego. Powstał zatem, konsekrowany w 1750 r. przez bp. Michała Kunickiego, do dziś istniejący murowany kościół, charakterystyczny dla miejsc odpustowych. Reprezentuje fazę późnego baroku, przechodzącego w rokoko. Centralne miejsce w prezbiterium zajmuje łaskami słynący Obraz Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Umieszczony jest w głównym ołtarzu, wykonanym z czarnego marmuru przez mistrzów włoskich. Nad Obrazem unosi się Duch Święty w postaci gołębicy, a w samym szczycie ołtarza znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Boga Ojca. Po bokach ołtarza stoją późnobarokowe, drewniane figury przedstawiające Matkę Bożą i św. Jana Ewangelistę, które w kompozycji z Obrazem przedstawiają scenę śmierci Chrystusa z Kalwarii. Na uwagę w kościele zasługuje też ambona z drzewa, ozdobiona rokokowym ornamentem, chrzcielnica z czarnego marmuru w kształcie kielicha oraz inne dzieła artystów minionych czasów. Ze względu na wartość artystyczną, historyczną i kulturową kościół kobylański uznany został za zabytek narodowy.

Księża Saletyni opiekunami sanktuarium

Już w roku 1728 biskup krakowski Konstanty Szaniawski powołał specjalną komisję celem zbadania łask doznanych przez wiernych przed wizerunkiem Ukrzyżowanego. Tenże biskup, po zapoznaniu się z wynikami pracy komisji, ogłosił w liście pasterskim z 1728 r., iż Obraz Jezusa Kobylańskiego uznaje za słynący łaskami. Oficjalne potwierdzenie kultu wpłynęło na jego dalszy rozwój.
Sanktuarium odegrało wielką rolę religijną, społeczną i narodową w trudnych chwilach naszych dziejów. W tym ostatnim okresie, w trudnych chwilach stanu wojennego, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego w maju 1982 r., parafia Kobylanka obchodziła Jubileusz 300-lecia trwania kultu Jezusa Ukrzyżowanego. Centralnej uroczystości przewodniczył ówczesny bp Jerzy Ablewicz, a Ojciec Święty Jan Paweł II przesłał telegram z apostolskim błogosławieństwem dla wspólnoty parafialnej i uczestników uroczystości. Pięciodniowe celebracje zgromadziły kilkadziesiąt tysięcy wiernych.
Od 1930 r. bp Leon Wałęga powierzył pieczę nad sanktuarium w Kobylance Zgromadzeniu Księży Misjonarzy Saletynów. W swojej służbie w parafii Księża Saletyni połączyli kult pasyjny Jezusa Kobylańskiego z kultem maryjnym Matki Bożej z La Salette i w trosce o rozwój kultu realizują specyficzny dla sanktuariów program duszpasterski. Z najważniejszych to: uroczystości odpustowe (Zesłania Ducha Świętego - 4 dni i święto Podwyższenia Krzyża Świętego - 3dni), Msza św. w intencji próśb i podziękowań i Droga Krzyżowa w każdy piątek roku, nowenna do Pana Jezusa Ukrzyżowanego (trzeci piątek miesiąca). Każdego drugiego dnia miesiąca odbywa się czuwanie modlitewne o kanonizację sługi Bożego Jana Pawła II. Uroczyście obchodzone jest Triduum Paschalne, a Liturgii Wielkiego Piątku przewodniczy co roku bp Edward Białogłowski. Do tradycji należy przepiękny śpiew Gorzkich żali oraz śpiew pieśni ku czci Pana Jezusa Kobylańskiego w okresie Wielkiego Postu. W odpustowe piątki młodzież przedstawia Misterium Męki Pańskiej.

Wdzięczni za 325 lat

Dziś do sanktuarium w Kobylance przybywają pielgrzymi niemal z całej Polski. Przeciętnie w ciągu roku nawiedza je około 30 tys. pątników. Przychodzą na to miejsce, aby przed cudownym wizerunkiem Ukrzyżowanego Zbawiciela szukać wsparcia, ukojenia, rady, a także umocnienia w wierze.
Miniony rok 2007 był dla parafii Kobylanka Rokiem Jubileuszowym 325-lecia kultu łaskami słynącego Obrazu Jezusa Kobylańskiego. Parafia przygotowywała się do uroczystości jubileuszowych o wiele wcześniej. Wykonano wiele prac wokół obiektów sakralnych, a było to możliwe dzięki integracji duszpasterzy, parafian, samorządu lokalnego, instytucji działających w środowisku i wielu ludzi dobrej woli. Główne uroczystości jubileuszowe miały miejsce w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, a przewodniczył im bp Kazimierz Górny.
Jako owoc duchowy roku jubileuszowego poszerzono program duszpasterski o całodzienną Adorację Najświętszego Sakramentu w każdy pierwszy piątek miesiąca. Wyrazem wdzięczności Jezusowi Ukrzyżowanemu są ufundowane przez parafię wota - złote insygnia królewskie: berło i kula ziemska z krzyżem i barankiem paschalnym. Dziękczynne wotum złożono Panu Jezusowi w czasie nabożeństwa 31 grudnia 2007 r., kiedy zakończono rok pod hasłem; „Wdzięczni za 325 lat”.
Kobylański Jubileusz miał też swoje odbicie w życiu Kościoła lokalnego, gdyż kopia Cudownego Obrazu Jezusa Ukrzyżowanego peregrynowała do wielu okolicznych parafii i była głębokim duchowym przeżyciem dla wszystkich, którzy brali w niej udział.