Reklama

Głos z Torunia

Siedem znaków Bożej miłości

Liczba siedem już od starożytności była uważana za liczbę świętą. Wiązało się to z obserwacją natury: siedem barw tęczy, siedem tonów w gamie, siedem planet, siedmiodniowa faza księżyca. Liczba ta oznacza pełnie, była też miarą czasu (nie tylko w kulturze hebrajskiej, ale też, na przykład, w babilońskiej).

[ TEMATY ]

sakramenty

cykl o sakramentach

Renata Czerwińska

Stary Testament również uznawał liczbę siedem za świętą: siódmy dzień tygodnia był poświęcony Bogu (Rdz 2, 2n), tak samo jak każdy siódmy rok (Wj 23, 10n), święty świecznik posiada siedem ramion (Wj 25, 37). Nowy Testament poucza nas, że mamy przebaczać bratu nie tylko siedem, ale siedemdziesiąt siedem razy, modlitwa Pańska zawiera siedem próśb, księga w Apokalipsie św. Jana zamknięta jest na siedem pieczęci, a Baranek, który je otwiera, ma siedem rogów i siedmioro oczu, którymi jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię (Ap 6, 1. 6). Dzieje Apostolskie mówią o siedmiu diakonach Kościoła, wyznaczonych do pomocy apostołom (Dz 6, 1-7). Mamy siedem grzechów głównych i siedem cnót (cztery kardynalne: mądrość, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie oraz trzy boskie: wiara, nadzieja i miłość), a Duch Święty obdarza nas siedmiorakimi darami.

Nawiązując do tej tradycji, możemy powiedzieć, że siedem sakramentów obejmuje pełnię życia Kościoła i dotyka tego, co najważniejsze w życiu chrześcijanina. Równocześnie sakramenty ukazują związek życia duchowego z życiem naturalnym: sprawiają narodzenie i pobudzają do rozwoju, uzdrawiają i wyznaczają nasze posłannictwo w życiu Kościoła i świata. Dlatego możemy podzielić sakramenty na trzy grupy:

Reklama

1. sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, bierzmowanie i eucharystia);

2. sakramenty uzdrowienia (pokuta i namaszczenie chorych);

3. sakramenty w służbie wspólnocie (sakrament święceń i małżeństwo).

Reklama

Można również podzielić sakramenty na dwie grupy: te, które przyjmuje się raz (niepowtarzalne) i te, które można przyjąć wielokrotnie (powtarzalne).

Trzy z siedmiu sakramentów są niepowtarzalne, tj. raz przyjęte wyciskają niezatartą pieczęć, nie można ich ani wymazać, ani powtórzyć. Są to: chrzest, bierzmowanie i sakrament święceń kapłańskich. One to, oprócz tego, że udzielają łaski, wyciskają również charakter sakramentalny – niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju znak przynależności do Boga i do wspólnoty Kościoła. To dzięki nim każdy z nas ma udział w kapłaństwie Chrystusa odpowiednio do swojego stanu i pełnionych funkcji.

Pozostałe cztery (eucharystia, pokuta, namaszczenie chorych i małżeństwo) można przyjmować więcej niż jeden raz (nie oznacza to oczywiście możliwości ponownego przyjmowania sakramentu małżeństwa wtedy, gdy trwa sakrament małżeństwa).

2020-05-13 09:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Co związywać, a co rozwiązywać?

Słyszymy w dzisiejszej Liturgii wielką obietnicę Jezusa Chrystusa: „Zapewniam was: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.

Rodzi się przy tym pytanie: co związywać, a co rozwiązywać, aby cieszyć się z wiecznych konsekwencji?

Będąc bratem

„Jeżeli twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata”. Miłość bliźniego jest wypełnieniem Prawa Bożego i w niej odnajdziemy klucz do dobrego związywania i zdrowego rozwiązywania wszystkich spraw. Jeśli celem jest zdobycie brata, wówczas nabiera pełnego znaczenia wezwanie św. Pawła: „Nikomu nie bądźcie nic dłużni, oprócz wzajemnej miłości”. Będąc bratem, człowiek nie skoncentruje swojej uwagi na upomnieniu, ale na człowieku. Będzie starał się znaleźć rozwiązanie, kiedy brat zgrzeszy przeciw niemu i będzie szukać drogi łączności, aby na nowo związać się z bratem. Miłość zawiązuje silne i wieczne relacje oraz potrafi rozwiązywać największe nieporozumienia i krzywdy.

Opierając się na świadectwie

„Jeśli cię nie posłucha, weź ze sobą jeszcze jedną lub dwie osoby, niech cała sprawa rozstrzygnie się w oparciu o zeznanie dwóch lub trzech świadków”. Miłość nie boi się spotkania w cztery oczy, ale potrafi skonfrontować się ze świadectwem innych. Piękne upomnienie braterskie nabiera mocy w kontekście żywej wspólnoty. Ludzie, którzy upominają się wzajemnie bez doświadczenia miłości bratniej, mogą jeszcze bardziej skomplikować swoją sytuację i rozwiązać to, co trzeba było związać. Ktoś, kto ma braci, którzy są prawdziwymi świadkami, posiada potężne świadectwo i jakby nieograniczone możliwości. „Zapewniam was jeszcze: Jeżeli dwaj spośród was zgodnie o coś poproszą, otrzymają wszystko od mojego Ojca, który jest w niebie. Gdyż tam, gdzie dwaj lub trzej zbierają się w moje imię, jestem pośród nich”. Jeśli mamy takich braci, z którymi możemy zgodnie stanąć do jednomyślnej modlitwy, to możemy związywać i rozwiązywać, co tylko chcemy.

W łączności z Kościołem

„Jeżeli ich także nie posłucha, powiedz o tym Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie posłucha, nich będzie dla ciebie jak poganin i celnik”. Będąc w duchu i logice Kościoła, to zdanie niesie również błogosławieństwo, a nie przekleństwo. W poczuciu bezradności możemy wszystko mówić Kościołowi, który jest naszą matką. Jeśli nie uda nam się nawiązać relacji w cztery oczy ani odnaleźć rozwiązania wraz ze wspólnotą braci, powinniśmy wszystko mówić Kościołowi. Matka jest najbardziej wrażliwa na moment, kiedy „nie mają już wina”. Jezus Chrystus, który jest głową Ciała, nie będzie zwlekał z reakcją, aby pójść w poszukiwanie zaginionej owcy. W łączności z Mistycznym Ciałem Chrystusa nie będziemy mieli nigdy tendencji, żeby kogokolwiek wykluczać, ale wiecznie wprowadzać i włączać.

CZYTAJ DALEJ

Bp Guzdek na Jasnej Górze: nie zgadzajmy się na niszczenie autorytetu polskiej Policji

2020-09-27 19:12

[ TEMATY ]

Jasna Góra

policja

Święto Policji

Karol Porwich

Od złożenia kwiatów przy płaskorzeźbie „Gloria Victis” upamiętniającej 13 tys. policjantów zamordowanych przez Sowietów w 1940 r. rozpoczęła się na Jasnej Górze dziewiętnasta pielgrzymka środowiska policyjnego. Spotkanie odbywało się tradycyjnie przed patronalnym świętem Policji przypadającym w święto św. Michała Archanioła, 29 września.

- Staję tu z poczuciem dumy, że mogę razem z kapelami stać wraz z policjantami w ich codziennej pracy, w ich trudzie i wspierać ich modlitwą i dobrym słowem, bo spotykają się nie tylko ze złem, ale i napaściami słownymi, z nieodpowiedzialnymi reakcjami - mówił w kaplicy Matki Bożej bp Józef Guzdek, delegat Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa Policji. W kazaniu podczas Mszy św. w intencji stróżów prawa przypominał, że policjanci służą najwyższym wartościom, bo do nich z pewnością należą zapewnienie bezpieczeństwa, przestrzeganie prawa i ład społeczny.

Karol Porwich

- Dziękujmy Bogu za tych, którzy stawali i nadal stają w obronie godności i praw należnych stróżom naszego bezpieczeństwa - mówił bp Guzdek. Podkreślił, że „szczególnie ważne są działania prawne oraz słowa wypowiadane w obronie funkcjonariuszy, którzy bywają napiętnowani i publicznie potępiani bez udowodnienia im popełnionej winy”. Zaznaczył, że „jeśli tego zabraknie zło będzie się rozzuchwalać a przestępcy będą zachęcani do podnoszenia ręki na polskiego policjanta”.

Zobacz zdjęcia: Dziewiętnasta pielgrzymka środowiska policyjnego

Pytał „ludzi dobrej woli”, co myślą: „czy wolno lekceważyć godność drugiego człowieka? Czy wolno bezkarnie niszczyć autorytet polskiej policji? Czy wolno rzucać obelgami i przekleństwami, tych którzy stoją na straży przestrzegania prawa? Czy wolno atakować bez żadnych konsekwencji tych, którzy z narażeniem życia i zdrowia przyczyniają się do naszego bezpieczeństwa? Czy można tolerować mowę nienawiści wobec funkcjonariuszy policji?”.

Bp Guzdek podkreślał, że „jeśli nie staniemy po stronie stróżów prawa to czy oni staną po naszej stronie, gdy będzie zagrożone nasze zdrowie, życie lub mienie? A może wtedy odwrócą wzrok, aby nie widzieć ludzkiej krzywdy i nie podjąć interwencji i nie spotkać się z medialnym atakiem ludzi przewrotnych i złych”.

Z Jasnej Góry delegat Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa Policji zwrócił się z apelem: „nie zgadzajmy się na niszczenie autorytetu polskiej policji”. - Walka o doraźne interesy lub forsowanie własnych przekonań nie usprawiedliwiają przemocy wobec stróżów prawa, nie usprawiedliwia jej także nieprzestrzeganie obowiązujących nas przepisów – mówił bp Guzdek.

Zauważył, że w tym roku mija 95 lat, od kiedy szeregi policji wzmocniły kobiety. - Potrzebne są delikatne dłonie wyciągnięte w geście ratunku, zwłaszcza gdy chodzi o przemoc domową ukrytą w czterech ścianach, potrzebne są wrażliwe serca kobiet i mężczyzn noszących policyjne mundury. Jednak one nie wystarczą. W walce ze złem i przemocą potrzebne są także silne męskie dłonie, które powstrzymają przestępców lub udzielą pomocy potrzebującym.

Bp Guzdek przywołał postać policjanta z Mińska Mazowieckiego, który w sierpniu utonął w morzu ratując życie 15- letniej dziewczynce. W jego osobie uczcił, tych którzy zginęli wypełniając złożoną przysięgę do końca.

W tym roku środowisko policyjne spotkało się w mniejszej liczbie i w „okrojonym programie”. Na Jasną Górę przybyli reprezentanci policjantów z całego kraju z Komendantem Głównym Policji gen. insp. Jarosławem Szymczykiem, a także wiceministrem spraw wewnętrznych i administracji Bartoszem Grodeckim. Przybyli komendanci wojewódzcy i miejscy Policji oraz przedstawiciele Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939” z prezes Teresą Bracką.

- Jak co roku pielgrzymujemy do Królowej Polski przede wszystkim, aby podziękować za rok, który za nami, a on był niezwykle trudny z uwagi na to, że nie brakowało tych codziennych wyzwań dla funkcjonariuszy i pracowników polskiej Policji, ale też spotkaliśmy się z tym ogromnym zagrożeniem dla nas wszystkich, jakim jest pandemia koronawirusa - powiedział komendant Szymczyk.

Dodał, że to jest też „prośba o opiekę, wsparcie, o to, co niezwykle ważne, o mądrość podejmowania trudnych wyborów i trudnych decyzji, bo one często, jeśli chodzi o policyjną służbę, muszą zapadać w ułamkach sekund, i bardzo często wiążą się z tym, że musimy w stosunku do kogoś użyć siły, czasami zatrzymać i pozbawić wolności, ale tylko i wyłącznie po to, żeby cała reszta z nas mogła czuć się bezpiecznie”.

CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje w duchu ewangelizacji

2020-09-28 10:50

Fot. Wydawnictwo Flos Carmeli/Youtube

Pod hasłem "Chcę kochać jak dziecko i walczyć jak nieustraszony wojownik" rozpoczynają się we Wrocławiu trzydniowe rekolekcje prowadzone przez o. Krzysztofa Piskorza OCD.

Rekolekcje ze św. Michałem Archaniołem i św. Teresą od Dzieciątka Jezus będą odbywać się w Sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia, przy ul. Ołbińskiej 1. Skierowane są dla wszystkich, którzy chcą doświadczyć mocy Bożej i czują potrzebę ewangelizacji.

- Chcemy żeby to była formacja dla katolików na ulicy oraz dla tych, co chcą ewangelizować i zdobywać dusze dla Pana Boga, czują się rozpaleni Bożą miłością i chcą ją przekazywać dalej. Św. Teresa powtarza, że nie ma innej drogi do nieba jak odkrycie bycia Dzieckiem Bożym – mówi o. Piskorz.

Jaką rolę w duchowości chrześcijańskiej pełnią św. Teresa i św. Michał Archanioł? - Powiązanie tych osób jest dosyć intrygujące, ponieważ Michał kojarzy nam się potężny i zasadniczy, a Teresa taka drobna i mała. Te pozorne przeciwieństwa pokazują nam istotę chrześcijaństwa. Chcę kochać jak dziecko i walczyć jak nieustraszony wojownik – to są jej słowa, dodaje karmelita bosy.

W zaproszeniu i na plakacie cały czas przewija się słowo „walka”. Jak mówi o. Piskorz – oczywiście chodzi o walkę duchową. - Trzeba o te dusze, które są daleko od Boga zawalczyć. Trzeba walczyć o tych, którzy są na drodze wiodącej do piekła. Trzeba podjąć wysiłek, aby inni też byli na prostej drodze do nieba.

Ewangelizacja wymaga czasem prostych gestów i słów. - Wystarczy zadać bardzo proste pytanie, czy Bóg Cię kocha? I ludziom się wtedy otwierają oczy. To jest początek do dawania świadectwa. Potem zaczyna się walka o dusze. Jeżeli zaczniemy to robić bez mocy Pana Boga, bez sakramentów i modlitwy to będziemy przegrywać na każdym etapie naszego życia. Walka duchowa podkreśla siłę Boga. Samo imię Michael (Któż jak Bóg) pokazuje, że kto może się równać z Bogiem, który jest tak potężny? - dodaje o. Piskorz.

Rekolekcje rozpoczną się dzisiaj 28 września Mszą św. o g. 18:00. Dla tych, którzy nie będą mogli wziąć udziału osobiście, będzie dostępna transmisja on-line.

Fot. Karmelici Bosi Powołania/FB

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję