Grzegorz buduje domy. Prowadzenie firmy developerskiej wymaga kompetencji, szybkości decyzji, redukcji sfery sentymentalno-emocjonalnej do minimum, twardości w negocjacjach biznesowych i kontaktach z ludźmi. Kiedyś był skautem, skauting kształtował mu system wartości i postrzeganie świata. Z zasady nie brał alkoholu do ust. - Kobieto, życie, życie - wzdycha. Z żalem? Chyba nie. Pije tyko markowe alkohole. Codzienna wieczorna dawka „jasia wędrowniczka” pozwala rozluźnić napięte mięśnie, spokojnie obejrzeć mecz, nie pokłócić się z żoną przed snem. - To tylko znieczulacz, może trochę rytuał, wiesz, jak poranny prysznic. Ja mam zasady, ja nigdy się od niczego nie uzależniam. 2-3 drinki wieczorem, może i niezbędne, może i konieczne - ktoś sklasyfikuje jako nałóg? Absurd. Byłaś kiedyś na imprezie bezalkoholowej? Widziałaś, jaki smutny tam naród…?
Ula jest emerytowanym historykiem, osobą samotną. Mieszka ze staruszkiem ojcem w jednym z miasteczek Kielecczyzny. Pamiętam, jak dawniej w sierpniu - wrześniu częstowała wspaniałymi winogronami z własnego ogródka. - A wiesz, wycięliśmy je, wszystkie pnącza. Nie robimy przecież od lat żadnych przetworów, dzieci w domu nie ma, to i po co? Wino...? A po co robić wino, mało tego pijaństwa na świecie? Wycięliśmy winogrona. No tak, nie groził nam alkoholizm, ale po co kusić los?
Krzysiu Everybody mieszka nie bardzo wiadomo gdzie; jest przypisany do jednej z podkieleckich „prag”, gdzie spędza większość swojego tajemniczego czasu. Kontempluje upływające chwile w grupie jemu podobnych, pod jednym ze sklepów. Przysiądzie na murku, postoi przy wejściu albo leży pod najbliższym płotem. Zimą wygląda żałośnie i groteskowo, zasypywany białą kurzawą. Ludzie po ciemku idą na Roraty - on już stoi. W Boże Ciało - pod krawatem, a jakże - stoi. W Pasterkę - raczej nie, na Pasterkę to Krzysiu Everybody idzie do kościoła, bo „jest katolik i swój honor ma”. Kilkakrotne leczenie nigdy nie zostało doprowadzone do końca. Na osiedlu gadali, że Krzysiu Everybody umarł w końcu na tym leczeniu, ale oto wymięta, pomarszczona twarz pod daszkiem nieodłącznej czapeczki znowu pojawiła się przed sklepem.
Te osoby nie są wymyślone ani przypadkowe. Te osoby są prawdziwe. Polska pije dzisiaj w sposób niejednolity. Jest cała rzesza uzależnionych od eleganckiego wieczornego rytuału picia (niekiedy weekendowego), które jednak nierzadko elegancko się nie kończy. Jest dużo, zbyt dużo uzależnionej młodzieży czy nawet dzieci, w której to grupie króluje spożycie piwa. Są wreszcie alkoholicy o typowym wizerunku - osoby z marginesu, dręczące otoczenie, niezaradne życiowo. Warto wiedzieć, kiedy zaczyna się problem, bo przesada (wycięcie winogron...?) też nie jest rozwiązaniem. Ale nie bez powodu Prymas Tysiąclecia Stefan kard. Wyszyński w Jasnogórskich Ślubach Narodu (sierpień 1956), będących programem duchowej odnowy społeczeństwa polskiego, chciał położyć tamę ówczesnym, a zapewne także i obecnym twarzom alkoholizmu.
Policja podaje niepokojące dane dotyczące m.in. dzieci. W ubiegłym roku zatrzymano w Polsce blisko 24 tys. pijanych nastolatków, co stanowi wierzchołek góry lodowej. Z ostatnich badań ESPAD, zleconych przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, wynika, że do kieliszka zagląda aż 90% gimnazjalistów z klas trzecich, przynajmniej raz upiło się 71% drugoklasistów. A to daje liczbę ok. 300 tys. dzieci. Coraz częściej upijają się także dziewczynki. Policjanci (jak podaje „Dziennik” z 21.07.08) są zgodni, że upijanie się dawno przestało już być domeną marginesu społecznego. Powszechna staje się opinia, że rodzice oraz dyrektorzy szkół zamiast martwić się, że ich podopieczni sięgają po alkohol, cieszą się, że przynajmniej nie biorą narkotyków.
W całym kraju przez policyjne izby dziecka przewinęło się ponad 2,5 tys. nastolatków. Co dziewiątym pacjentem była dziewczynka. Wśród sygnałów wskazujących, że dziecko pije wymienia się m.in.: izolowanie od kontaktów rodzinnych i ukrywanie szczegółów życia poza domem; zmienność nastrojów; wzrastającą potrzebę pieniędzy; kłótliwość; utratę zainteresowań; problemy szkolne i zaniedbywanie swojego wyglądu.

Alkoholizm

to stan psychiczny i fizyczny, wynikający ze współdziałania żywego organizmu i alkoholu. Stan ten charakteryzuje się zmianami w zachowaniu i innymi następstwami, w tym zawsze przymusem (nieodpartą chęcią) ciągłego działania lub okresowego używania alkoholu po to, aby doświadczyć psychicznych efektów jego działania lub aby uniknąć objawów wynikających z jego braku (złego samopoczucia, dyskomfortu). Alkoholizm zwykle odnosi się do przewlekłego lub okresowego picia, czemu towarzyszą: upośledzenie kontroli nad piciem, częste epizody intoksykacji i ciągłe zaabsorbowanie alkoholem lub piciem mimo negatywnych skutków.
Problemy związane z alkoholem - Światowa Organizacja Zdrowia włączyła to pojęcie dla oznaczenia całokształtu alkoholizmu. Wskazuje ono na wielowymiarowość negatywnych konsekwencji konsumpcji alkoholu. Oznacza zarówno szkody jednostkowe występujące na płaszczyźnie zdrowotnej lub społecznej, jak i oceniane w skali ogólnej. Uzależnienie od alkoholu definiowane jest jako stan psychiczny, a niekiedy także fizyczny oznaczający utratę kontroli nad piciem napojów alkoholowych, niemożność utrzymania się przez dłuższy czas w abstynencji (wg „Profilaktyka uzależnień i przemocy w rodzinie” M. Szpringer, E. Laurman - Jarząbek, ks. A. Drapała, Akademia Świętokrzyska, Kielce 2005).