Ks. Krzysztof Sudoł: - Zakończył się w Diecezji 43. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu, który w tym roku przebiegał pod hasłem „Abstynencja darem miłości”. Proszę przybliżyć naszym Czytelnikom główne założenia tego niezwykle ważnego czasu.

Ks. Dariusz Woźniczka: - Tydzień ten miał nam uzmysłowić, że można radośnie i pięknie spędzać wolny czas bez spożywania napojów alkoholowych. Był to również okres szczególnej, wzmożonej modlitwy i pokuty w intencji tych, którzy nadużywają napojów alkoholowych. Ten tydzień się zakończył, ale nie może zakończyć się nasza troska i modlitwa o trzeźwość. Pragnę więc podkreślić, że ten wyjątkowy tydzień zaprosił nas wszystkich: kapłanów i świeckich, aby aktywnie włączyć się w działalność trzeźwościową, która dzisiaj jest tak bardzo potrzebna. Alkoholizm należy bowiem do największych zagrożeń moralnych naszego społeczeństwa. Ten Tydzień miał nam uświadomić także naszą odpowiedzialność za zło moralne, jakim jest pijaństwo, a jednocześnie zachęcić do pewnego zaangażowania w walkę z tego rodzaju złem.

- Już papież Pius XII wyraził się, że największym złem moralnym naszych czasów nie jest już sam grzech, ale to, że ludzie grzech lekceważą. W Polsce powszechnie lekceważony jest właśnie grzech pijaństwa.

- Że jest on rozpowszechniony, mówią same liczby. Ponadto spożycie napojów alkoholowych stale wzrasta. Wzrastają przestępstwa i zbrodnie, bo jest ścisły związek przyczynowy pomiędzy jednym a drugim. Rozbijają się i niszczeją rodziny polskie. Nie tylko członkowie rodzin alkoholików cierpią, cierpią również osoby z najbliższego otoczenia: w sąsiedztwie, w zakładach pracy. Mamy więc w Polsce wiele milionów ludzi bezpośrednio dotkniętych ujemnymi skutkami, wynikającymi z używania i nadużywania napojów alkoholowych. Poza tym trzeba pamiętać, że alkohol osłabia wolę, zaciemnia umysł, rozbudza niskie instynkty, przytępia szlachetne uczucia, albo je niszczy w ogóle. W takiej sytuacji człowiek jest zdolny do popełnienia nawet przestępstw i zbrodni. Przez picie traci człowiek zainteresowanie życiem religijnym, przestaje praktykować i staje się praktycznie człowiekiem niewierzącym, choćby w teorii przyznawał się do tego, że wierzy w Boga, i od czasu do czasu przyszedł do kościoła.

- Wspomniał Ksiądz wcześniej o zaangażowaniu w walkę z plagą alkoholizmu, który dzisiaj, niestety, dotyka coraz częściej kobiet. Jaka jest skuteczna metoda tej walki?

- Nieodzownym środkiem walki z pijaństwem oprócz żarliwej modlitwy jest abstynencja. Całkowita abstynencja jest potrzebna, gdyż głównym korzeniem pijaństwa, szczególnie w polskim społeczeństwie, są pijackie zwyczaje: przymus, namowa, fałszywe pojęcie gościnności. I temu nie można się skutecznie przeciwstawić, jak tylko przez całkowitą abstynencję wielu ludzi. Fałszywe pojęcie gościnności, to mniemanie, że bez alkoholu nie da się odbyć żadnej uroczystości i załatwić żadnej sprawy. A przecież dopiero ten, który wcale nie pije, a jest wesoły, miły i kulturalny w towarzystwie, potrafi rozmawiać wesoło i towarzysko, ten zadaje kłam fałszywemu pojęciu, jakoby bez alkoholu nie można było dobrze się bawić. Tutaj nie chodzi o to, aby nikt nigdy nie pił alkoholu, bo to jest nie do osiągnięcia, ale chodzi o to, aby przez przykład całkowitej abstynencji wielu, wszyscy praktykowali umiarkowanie, co jest ścisłym obowiązkiem każdego człowieka. Poza tym całkowita abstynencja pomaga w wychowaniu do trzeźwości młodego pokolenia. Najskuteczniejszą walką z pijaństwem jest wychowanie młodych pokoleń do trzeźwości. Dzięki takiemu wychowaniu można wprowadzić wśród młodych nowy i zdrowy styl życia, który będzie ich chronił przed pijaństwem. Można to osiągnąć jedynie przy pomocy całkowitej abstynencji wielu ludzi, szczególnie odpowiedzialnych za wychowanie, a więc: kapłanów, nauczycieli, a przede wszystkim rodziców. Dzieci i młodzież naśladuje starszych. By wychować młode pokolenie do rzeczywistej trzeźwości trzeba przykładu ludzi dorosłych i ich całkowitej abstynencji.

- Wychowanie do trzeźwości to jedno, ale istniej przecież problem wielu ludzi już zniewolonych nałogiem alkoholizmu.

- Całkowita abstynencja stwarza także szansę ratowania już zagrożonych, nieszczęśliwych alkoholików. Tu nie wystarczy sama służba zdrowia - całe społeczeństwo musi się włączyć. Dla tych ludzi trzeba stworzyć odpowiednią atmosferę, trzeba stworzyć środowisko, w którym wielu ze względu na dobro tych nieszczęśliwych ludzi przyrzeknie całkowitą abstynencję i wprowadzi ją w życie. Jak stwierdza medycyna, alkoholicy mogą być uratowani, mogą normalnie żyć i pracować pod jednym warunkiem, jeśli przez całe życie nie będą pili żadnych napojów alkoholowych. Oni muszą znaleźć moralne oparcie u tych, którzy wcale nie piją. Praktyka całkowitej abstynencji znajduje uzasadnienie w miłości bliźniego, a przecież miłość bliźniego jest naczelnym nakazem chrześcijaństwa.

- Ksiądz jako diecezjalny referent do spraw trzeźwości odwiedza kolejne parafie, w których porusza temat trzeźwości, abstynencji...

- Tak, na zaproszenie księży proboszczów, odwiedzam kolejne parafie diecezji, często w towarzystwie osób, które kiedyś zniewolone alkoholizmem, wyszly z tego nałogu. Ich świadectwa bywają poruszające i pokazują, że praktyka całkowitej abstynencji podyktowana jest nade wszystko miłością Pana Boga. Jest ona podyktowana potrzebą ekspiacji i wynagrodzenia Panu Bogu za grzechy pijaństwa i grzechy wynikające z pijaństwa. Przez abstynencję mamy więc okazję spełnić dobry uczynek, włożyć swój wkład do skutecznej walki z pijaństwem. Dlatego zachęcam wszystkich do złożenia przyrzeczeń abstynenckich. Mało jest decyzji, które by tyle rodziły błogosławieństwa i radości w życiu, co decyzja abstynencji zupełnej od alkoholu.