O tym, że lubelska archikatedra jest miejscem wyjątkowym, nikogo nie trzeba przekonywać. Każdy, kto choć raz miał możliwość znaleźć się w jej murach, ulega urokowi tego miejsca. Tutaj, w przestrzeni sacrum, człowiek odnajduje siebie i swoją prawdziwą tożsamość dziecka Bożego. W murach przesiąkniętych modlitwą nikt nie czuje się sam, wchodzących wita bowiem Madonna Płacząca, zapatrzona w każdego przychodzącego. Majestat Boga wyrażony pięknem sztuki onieśmiela, ale w przedziwny sposób tworzy klimat domu. Takie doświadczenie stało się również udziałem studentów II roku teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Wśród wspaniałych barokowych polichromii młodzież akademicka zgromadziła się wokół Chrystusowego ołtarza, na Mszy św. której przewodniczył bp Artur Miziński. Już od dwóch lat Ksiądz Biskup towarzyszy studentom w systematycznej formacji, ucząc ich, jak na drodze poszukiwania prawdy realizować fides et ratio, łączyć zdobywaną wiedzę z modlitwą oraz jak iść przez życie, pozostając w żywej i twórczej relacji z Chrystusem. Nawiązując do czytań z dnia, bp Artur tłumaczył młodym: „Trwajcie w Chrystusie, ponieważ tylko w Nim i z Nim wszystko ma sens. Będąc w komunii z Wcielonym Bogiem możemy nauczyć się być w jedności między sobą. Miłość Boga jest źródłem miłości ku braciom i siostrom. Chrystus - podobnie jak winny krzew roznosi latoroślom życiodajne soki - daje nam siłę do pokonywania zniechęcania, nieporozumień, trudności, które niesie życie”. Perykopa biblijna ukazuje Ojca, który troszczy się o nas - latorośle krzewu tak, że nawet „przycinanie gałązek” jest wyrazem Jego miłości ku latoroślom. - Wszelkie doświadczenia, jakie na nie spadają, doskonalą owoc i czynią go jeszcze cenniejszym - wyjaśniał Ksiądz Biskup.
Po Mszy św. proboszcz archikatedry ks. Adam Lewandowski umożliwił studentom zwiedzanie skarbca oraz przyległych sal. Z wielkim zaangażowaniem i kompetencją dzielił się wiedzą odnośnie poszczególnych eksponatów, m.in. szat liturgicznych, kielichów, monstrancji. Obok wiadomości historycznych ks. A. Lewandowski podawał głębokie komentarze teologiczne. Zwrócił szczególną uwagę na monstrancję, która spełniała rolę Biblii pauperum, stanowiąc ilustrację słów ewangelicznej perykopy o winnym krzewie. - Monstrancja ta jest najstarszą w zbiorach archikatedralnych; pochodzi z 1650 r. Obok gotyckiej chrzcielnicy z brązu jest najcenniejszą pamiątką po lubelskiej farze. Należy do grupy monstrancji powstałych w warsztatach lubelskich, które wyróżniają się zawieszoną w przestrzeni glorią otoczoną winną latoroślą, tworzącą w zwieńczeniu kotwicę, tło dla Ukrzyżowanego. Na stopie umieszczone są arma Christi - znaki tryumfu Zbawiciela, „broń” służącą do zwycięstwa nad śmiercią i szatanem. Przez chrzest święty jesteśmy wszczepieni w Chrystusa, który daje nam życie w obfitości - mówił.
Archikatedra, matka kościołów, wskazuje na Boga każdym freskiem i rzeźbą, dając i przedstawiając Go wszystkim, którzy wkroczą w jej progi. Karmi Bogiem poprzez przepiękne ceremonie liturgiczne, uczy Boga podając hojnie treści Objawienia zarówno pilnym studentom, jak i każdemu poszukującemu i stęsknionemu Bożych prawd.