Dziękujemy Bogu za 20 lat pracy na terenie szkoły. To trudny odcinek duszpasterstwa, a zarazem niezwykle ważny. Siłą Kościoła w Polsce była i jest katechizacja. Od początku powrót katechezy do szkoły był wyzwaniem trudnym. To jest bowiem teren najbliższej współpracy Kościoła z instytucją państwową, jaką jest szkoła.
Dziękujemy Bogu za wszystkich bohaterów tych 20 lat. Wielu z nich już wypełniło swe zadania. Wy trwacie na posterunku. Trzeba, abyście byli świadomi wagi w Waszej pracy.
Katechezę należy harmonizować z wymaganiami, jakie są stawiane w szkole. Dziś mocno akcentuje się w niej przekaz wiadomości. Katecheza też polega na przekazie nauki Kościoła zawartej w Katechizmie. Trzeba jednak mieć na uwadze środowisko szkoły i Wasze zadanie w nim. Szkoła to nie tylko dzieci i młodzież, to nie tylko nauczyciele i wychowawcy, to nie tylko rodzice i rodziny uczniów. Szkoła to wielka inwestycja, mająca na uwadze pomyślne jutro narodu i Kościoła. To wychowanie młodego pokolenia.
Programy szkolne mogą mocniej akcentować przekaz wiedzy niż wychowanie. Wy jesteście odpowiedzialni za Ewangelię, za Dobrą Nowinę, a w niej wychowanie zawsze było, jest i będzie najważniejsze. Przekaz wiedzy może być elementarny, a to w dużej mierze zależy od ilości talentów tak katechety, jak i ucznia. Natomiast troska o kształtowanie serca w duchu mądrości i miłości jest najważniejsza. Na tym polega ewangelizacja.
Bardzo Was proszę o uchwycenie harmonii między przekazem wiedzy w programach katechezy, a troską o wychowanie serc dzieci i młodzieży w duchu Ewangelii. Z tego drugiego zadania, czyli z wychowania, nie będą was rozliczać przy pomocy punktów podanych w programach szkolnych, ale będzie Was rozliczał Jezus, nasz Zbawiciel. To On Was potrzebuje w szkole, mając na uwadze szczęście młodego pokolenia.
Przed nami w Polsce program duszpasterski pod hasłem: „W komunii z Bogiem. Kościół domem i szkołą komunii”. Katecheza winna odnaleźć się w tym nurcie. Doskonalimy komunię z Bogiem i między sobą. Ta komunia jest sercem Ewangelii. O jej rytmie decyduje czystość miłości Boga i miłości człowieka. Każda katecheza jest zawsze godziną spotkania Waszego i katechizowanych z Bogiem. On jest z Wami, a Jezus jest zawsze pierwszym Katechetą. Wy jesteście Jego asystentami. Świadomość obecności Jezusa decyduje o potraktowaniu katechezy jako godziny ewangelizacji.
Św. Augustyn napisał do katechety: „Jeśli nie można ludziom mówić o Bogu, to trzeba Bogu mówić o ludziach”. Doświadczacie tego boleśnie. Bywa, że katechezy w pewnych klasach są wyjątkowo trudne, bo uczniowie nie chcą słuchać o Bogu. Pamiętajcie wówczas o tym ważnym wskazaniu św. Augustyna. Jak nie możecie mówić do uczniów o Bogu, mówcie Bogu o uczniach. Możecie to czynić nawet w szkolnej sali, choćby wzbudzając w sercu akty strzeliste. Jezus jest z Wami i On kocha każdego ucznia o wiele bardziej niż Wy. On też może do nich trafiać skuteczniej niż Wy. Owoce czasu takiej rozmowy z Bogiem będą stokrotne.
Mówię o katechezie, ale żyjemy w czasach, w których całe duszpasterstwo musi dostrzec potrzebę ewangelizacji w tym duchu. Każde spotkanie kapłana z dorosłym człowiekiem również musi mieć charakter ewangelizacyjny. Trzeba, aby było w nim więcej miłości niż polemiki.
Bardzo Wam dziękuję za każdą minutę, jaką spędzacie w szkole, i za każdą minutę potrzebną do przygotowania katechezy. Wasz siew wyda obfite plony.