Reklama

60-lecie konsekracji

Marta Pietkiewicz
Edycja wrocławska 32/2011

Przeszła wiele - od początków chrześcijaństwa aż do dziś. Była świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych. Katedra we Wrocławiu. 29 lipca minęło 60 lat od daty jej konsekracji, której dokonał Prymas Tysiąclecia, abp. Stefan Wyszyński

Historycy wskazują na obecność w miejscu dzisiejszej archikatedry pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu pierwszego kościoła jeszcze przed 1000 rokiem. Kolejne lata przynosiły na tym miejscu budowy, rozbudowy, przebudowy i niestety także liczne i dotkliwe zniszczenia. Te z 1945 r., szacowane na 70%, pozbawiły Katedrę dachów i hełmów wież, wszystkich sklepień nawy głównej i prezbiterium oraz części sklepień naw bocznych. Ponadto uszkodzone zostały też ściany i łuki przyporowe, filary, detale kamieniarskie oraz wystrój wnętrza.

Odzyskiwany blask

Większość mieszkańców Wrocławia i Dolnego Śląska pamięta zapewne fotografie z tego okresu i z lat późniejszych - katedra widnieje na nich bez hełmów na obu wieżach. Ten stan rzeczy zmienił się dopiero w 1985 r. Wracając jednak do lat wcześniejszych, kiedy trwała odbudowa zniszczonej po wojnie świątyni, należy przypomnieć istotne wydarzenie. 29 lipca 1951 r. do katedry przyjechał Prymas Polski, abp. Stefan Wyszyński. Dokonał on konsekracji odbudowanej katedry. W ostatnich dniach obchodziliśmy 60. rocznicę tych uroczystości. Poprzedziło je umieszczenie w katedralnym prezbiterium ołtarza z Lubina, stalli z kościoła pw. św. Wincentego we Wrocławiu oraz zawieszenie dzwonów pochodzących z Lubania. Prace trwały od 1946 r., a ich efektem był także nowy witraż w głównym wschodnim oknie, wykonany wg projektu inż. Tadeusza Wojciechowskiego. Z czasem katedrze przywracany był jej pierwotny blask.

Reklama

Wspomnienia

Ks. Antoni Misiukiewicz, dziś emeryt, a w czasie odbudowy i poświęcenia katedry kleryk, tak wspomina ten czas: - Bardzo dobrze pamiętam, jak pierwszy raz wszedłem do katedry i zobaczyłem, że nie ma stropu - wtedy tak bardzo mocno świeciło słońce. Kolejną rzeczą, która przykuła moją uwagę, była figura stojąca z boku w nawie północnej, była to biała figura Matki Bożej. Wszystko było zniszczone, a my jako klerycy przychodziliśmy odgruzowywać ten teren przy katedrze. Ładowaliśmy gruz łopatami na przyczepy, przynosiliśmy płyty na posadzkę. Gdy prace dobiegły końca i katedra została ukończona, odbyło się jej poświęcenie. Przyjechał na nie abp. Stefan Wyszyński. Po poświęceniu na placu przed katedrą, gdzie znajduje się figura Matki Bożej, Prymas stanął i wygłosił kazanie. Dziś już nie pamiętam dokładnie jego treści, ale w mej pamięci pozostaną twarze ludzi, którzy tam wtedy byli i słuchali wszystkich słów w pełnym skupieniu.

Zmarł o. Łucjan Królikowski OFM Conv, który uratował 150 sierot

2019-10-12 19:32

Dr Małgorzata Brykczyńska

W piątek rano 11 pażdziernika 2019, w Enfield, CT (USA) zmarł o. Łucjan Królikowski OFM Conf, autor książki Skradzione Dziecinstwo i Pamiętnik Sybiraka i Tułacza. Odznaczony najwyższymi orderami Polski, (ostatnio z okazji 100 rocznicy urodzin Prezydent RP przyznał mu order Orła Białego), Harcmistrz, i wielki franciszkanin, który przed miesiącem obchodził 100 urodziny w Chicopee, MA. Na uroczystość zjechali się ludzie z całego świata, włącznie z sierotami z Tengeru których uratował, ich rodzinami i inni “Afrykańczycy”.

Marie Romanagno

Ks Łucjan był seniorem franciszkanów (najstarszy żyjący franciszkanin) i ostatni który jeszcze odbył nowicjat u Św Maksymiliana Kolbe. Ojciec Łucjan zmarł w powszechnej opinii świętości. Wielki człowiek, polak, kapłan.

Łucjan Królikowski urodził się 7 września 1919 r. Do zakonu franciszkanów wstąpił w Niepokalanowie. W 1939 r. udał się na studia do Lwowa, ale już rok później został aresztowany przez NKWD i wywieziony na Syberię. Wolność przyniósł mu układ Sikorski-Majski z 1941 r., który gwarantował „amnestię” dla Polaków. Ojciec Łucjan z trudem przedostał się do Buzułuku, gdzie stacjonował sztab Armii Andersa. Wraz z nią przemierzył Kazachstan, Uzbekistan i Kirgizję. Później ukończył szkołę podchorążych i dotarł do Persji i Iraku.

Nadal jednak chciał być zakonnikiem, nie żołnierzem. Wiosną 1943 r. dotarł do Bejrutu, gdzie rozpoczął studia teologiczne. Ukończył je i otrzymał święcenia kapłańskie. W czerwcu 1947 r. wypłynął do Afryki Równikowej, gdzie podjął pracę wśród polskich dzieci w Tengerze (przebywały tam dzieci z matkami oraz sieroty, które NKWD wywiozło na Sybir – te, które ocalały, zostały uratowane przez Armię Andersa). Po okropieństwach Syberii małym tułaczom osiedle położone niedaleko równika wydawało się rajem.

Szczęście nie trwało jednak długo. Kiedy w 1949 r. Międzynarodowa Organizacja Uchodźców postanowiła zlikwidować polskie obozy w Afryce, a dzieci odesłać do komunistycznej Polski, o. Łucjan zdecydował, by wraz z nimi wyemigrować do Kanady. Na początku czerwca 1949 r. prawie 150 polskich sierot wyruszyło z Afryki.

W Kanadzie o. Łucjan był prawnym opiekunem dzieci, zajmował się także ich edukacją i wychowaniem. Tymczasem w Polsce komuniści wpadli w szał. Do próby odzyskania sierot chciano wykorzystać nawet ONZ. Na próżno – dzieci o. Łucjana były już wolne.

Można zadać sobie pytanie: Skąd ta chęć bezinteresownej pomocy? Sam o. Łucjan udzielał najlepszej odpowiedzi: „Życie człowieka jest grą, sztuką, realizacją Boskiego utworu, który nosi tytuł: miłość. Ona jest tak wpleciona w życie, że stanowi pobudkę ludzkich myśli, słów, czynów i działań. Miłość, która nie skrzywdzi biednego, bezbronnego jak dziecko, nie zerwie kwiatka, by go za chwilę podeptać, ani nie zgładzi psa czy kota”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

„Kresy – polskie ziemie wschodnie w XX wieku”

2019-10-18 13:32

Anna Majowicz

Instytut Pamięci Narodowej zaprasza młodzież szkolną do udziału w drugiej edycji ogólnopolskiego projektu edukacyjnego „Kresy – polskie ziemie wschodnie w XX wieku”.

mat. prasowe

Jednym z najważniejszych celów projektu jest uwrażliwianie uczestników na los Polaków mieszkających za wschodnią granicą, kształtowanie świadomości, że nadal są oni cząstką naszej Ojczyzny. - Uczestnikom projektu proponujemy udział w sesjach naukowo-edukacyjnych i spotkaniach warsztatowych, w czasie których będą odbywać się wykłady lub pokazy filmów – zaznaczają organizatorzy.

Najważniejszą częścią projektu jest konkurs wiedzy. Zadaniem uczestników będzie przygotowanie pracy pisemnej lub multimedialnej na wybrany przez siebie temat – na podstawie dostępnej literatury, zgromadzonych dokumentów, wspomnień i materiału ikonograficznego.

Dla laureatów etapu centralnego przewidziana jest nagroda – wyjazd edukacyjny na Kresy we wrześniu 2020 r.

Chęć udziału można zgłaszać do 30 listopada 2019 r.

Szczegóły na stronie: https://ipn.gov.pl/pl/aktualnosci/79740,Projekt-edukacyjny-Kresy-polskie-ziemie-wschodnie-w-XX-wieku-II-edycja-ogolnopol.html

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem