I zaczęło się, to znaczy zaczął się rok, o którym od niedawna pisze się, że już dawno napisano, iż ma być ostatnim w dziejach naszej planety. Rok 2012 jest (nawet nie, że „ma być” - nie ma tu miejsca na wątpliwości) Rokiem Wielkiej Apokalipsy, której towarzyszyć będą wydarzenia rozliczne, a przykre w swych skutkach. Niemal wszyscy tak postanowili, a wszyscy rację muszą mieć: Majowie, którym przypisano tak precyzyjną datację (trudno orzec, czy oni sami potwierdziliby to dziś); wybitny fizyk Isaac Newton, acz co do jego wyliczeń krążą różne opinie i nie ma wyłącznie jednej obowiązującej (rozumieć z tego, iż można sobie wybrać odpowiednią dla siebie wersję); i znakomita większość gwiazd Hollywood (czy wszystkie - trudno stwierdzić, jednak patrząc po liczbie „produkcji” filmowych w tym temacie - niemało). Z całą pewnością dołączą do nich niebawem producenci zabawek, drobni sklepikarze, współczesne domy książki. W obliczu takiej rzeszy profetów (czy raczej wróżów i bajarzy) brakiem powagi i intelektualną kołtunerią musi zostać nazwana jakakolwiek próba podważania tak jednoznacznych i autorytatywnych wskazań najnowszego deadline. Tak więc, czy tego chcesz, czy nie - musisz wierzyć, a jeśli nie wierzysz - argumenty przedstawić na to trzeba: ich brak ośmiesza w obliczu zdroworozsądkowej większości.
I tak oto, ogarnięty pop-kulturową błyskotką świat oczekuje swego końca. Jakkolwiek by to nie zabrzmiało dodać się ośmielę: patrząc na tę tandetę nie znajduje w sobie wiary, że zniknie ona 21 grudnia 2012 r. A szkoda…