Właścicielem kilku hektarów mazowieckiej ziemi Janusz Rewiński został raczej przypadkowo. Znajoma sołtysowa namówiła go, by od jej znajomej kupił ziemię, bo ta nie miała już sił jej doglądać. Kupił i miał, a ta leżała odłogiem, bo nie w głowie mu było rolnictwo. Ba! Nawet kupionej łąki w ogóle nie obejrzał. Nie miał czasu, był wziętym i bardzo zajętym aktorem, satyrykiem, kabareciarzem.
Był nim jednak tylko do czasu. Rewiński, niezapomniany „Siara” z „Killera”, „Misiek” z „Kabareciku”, prześmiewca z programów „Ale plama” i „Szkoda gadać”, z dnia na dzień po zmianie kierownictwa telewizji publicznej, stracił program „Siara w kuluarach”, rozgrywający się w Sejmie III RP. Ktoś najwyraźniej stracił poczucie humoru, a jego dowcipy nagle przestały się na salonie podobać. Musiał znaleźć nowy pomysł na życie. Właśnie wtedy pojechał za Mińsk Mazowiecki obejrzeć swoje włości.
- Patrzę, a tu zielona trawa i rów pełen czystej wody, choć wszędzie susza. Myślę sobie: szkoda, by trawa się marnowała - mówił znajomym. Spodobało mu się, pojechał więc na jarmark, kupił mećki, barany, kozy i został w pięknej, jak uważa, i spokojnej okolicy. Jak dziś mawia, uprawia piękny zawód rolnika na wsi mazowieckiej. Trafił więc z roli na rolę, czyli prawidłowo - uważa.
- Widać nie ma zapotrzebowania na upolityczniony kabaret, bo politycy nie potrafią się śmiać i żartować - mówił Rewiński w jednym z wywiadów. - Teraz żartuję sobie z krowami i baranami, bo one przynajmniej nie obrażają się, a tylko merdają wesoło ogonami i pobekują.

Biegając po okolicy

Jadąc od Warszawy przez Mińsk Mazowiecki na południowy wschód, w kierunku Stoczka Łukowskiego i Lublina, warto przyglądać się okolicy. Za Siennicą Mazowsze krajobraz zaczyna się zmieniać, to co było płaskie, zaczyna się fałdować. - Kończą się piaski, laski i karaski, a zaczynają górki, pagórki i ogórki - opisuje satyryk. - Gdy ktoś jeszcze nie był tam, gdzie Mazowsze przechodzi w Lubelszczyznę, musi koniecznie naprawić ten błąd. Na pewno się nie zawiedzie.
Wystarczy godzina jazdy samochodem sprzed Pałacu Kultury i Nauki, żeby znaleźć się w innym, piękniejszym świecie. Są rzeczki, łąki, lasy. Rezerwaty przyrody, piesze i rowerowe szlaki. Jest w czym wybierać, przebierać, dla każdego jest tu coś miłego.
Jeden ze szlaków - zielony - wiedzie obok domu Janusza Rewińskiego w Dzielniku. Przechodzi przez dwa dudniące mostki na rzeczce Piasecznej, przez miejscowych nazywane „imieniem wójta Zielińskiego z Siennicy”, który był sprawcą ich postawienia, czyli całego zamieszania. Szlak nazywany „Siedem młynów nad Piaseczną” wiedzie z Kiczek, wzdłuż Piasecznej, przez Dzielnik i Ptaki do Starogrodu. Skąd te siedem młynów, skoro na trasie nie ma młynów? Spotyka się pozostałości młyńskich siedlisk - stawy, upusty, groble.
Sam aktor i satyryk kiedyś jeździł po okolicy rowerem, potem chodził (prawie biegał), teraz spaceruje. Bo latka - jak zauważył - lecą. Starość nie radość, co parę kroków trzeba się na chwilę zatrzymać i odsapnąć - zaleca swoim rówieśnikom. - Inni też mogą poznawać okolicę w sposób dostosowany do potrzeb, wieku i kondycji. Ludzie mogą tu jeździć na rowerach, chodzić, albo biegać. Znam takich, co poznają okolice biegając.

Lato nad Świdrem

Niedaleko z Siennicy i Dzielnika do sympatycznego rezerwatu „Wólczańska Góra” obok Starogrodu. Chroniony jest tu tzw. oz - rzadkość w Polsce - zbudowany ze żwirów i piasków polodowcowych przed wieloma tysiącami lat, a także las i rzadka flora. Na południe od Siennicy znajduje się natomiast rezerwat „Świder” chroniący naturalny charakter rzeki pod tą właśnie nazwą, nadbrzeżną roślinność i tzw. - cokolwiek by to strasznego miałoby oznaczać - faunę wodną.
Świder, płynąc przez teren polodowcowy ze wzgórzami morenowymi, często pokrytymi lasami, tworzy rzeczywiście malowniczy krajobraz. Rzeczka Piaseczna, dopływ Świdra, przepływając przez Dzielnik, Drożdżówkę i Ptaki tworzy zakola i przełomy. Rzeźba terenu jest tu urozmaicona, sporo jest pagórków, wzniesień i parowów („górki, pagórki i ogórki’), a różnice wysokości są spore, od 120 m n.p.m. w dolinie Świdra do 180 m na szczytach wydm koło Bud Łękawickich.
Dolina i rzeka Świder od dziesiątków lat były miejscem wypoczynku dla mieszkańców Warszawy. Przyjeżdżali wykąpać się w czystej wodzie, poleżeć na plaży i łowić ryby. W latach 50. chmary letników zniknęły, pojawiły się zanieczyszczenia, z którymi walka trwa do dziś.
Także dlatego Janusz Rewiński ma kłopot ze stwierdzeniem, czy ta okolica jest już dla niego ojczysta. W każdym razie czuje się tu u siebie: mieszka 10 lat, więcej czasu spędził tu, niż w Radości pod Warszawą (w tej jedynej w Polsce Radości, jak mówi, rodzina Rewińskich ma tam dom). - Ale, czysta to ona jeszcze nie jest, choć już czystsza, odkąd prowadzone są takie akcje jak sprzątanie doliny Świdra - mówi aktor. - Gminy mazowieckie są względnie czyste, coraz mniej zaśmiecone są też lasy. Im dalej od Warszawy, tym jest sympatyczniej.

Z jarmarku na jarmark

Gdy jadąc z Warszawy i Mińska, minie się Siennice, wkrótce dotrze się do Latowicza, jednej z najstarszych miejscowości Mazowsza. Tu sprzedają najbardziej znany w okolicy i ponoć najlepszy czosnek w Polsce. Taka opinia jest nie tylko wśród rzeźników i masarzy. Latowicz leży nad Świdrem i jego rozlewiskami. Dzięki takiemu umiejscowieniu, warunkom glebowym uprawiany tu czosnek wyróżnia się wyjątkowo ostrym - korzennym zapachem i smakiem.
Ząbki czosnku są różowe lub fioletowe z różną intensywnością i kombinacją tych barw, są kruche, jędrne oraz soczyste. W związku ze swoimi zaletami i lokalną odmiennością tutejszy czosnek latowicki został wpisany na listę produktów tradycyjnych prowadzoną przez Ministerstwo Rolnictwa.
Takimi ciekawostkami przesiąka się mieszkając tutaj, a co najmniej regularnie przyjeżdżając. - Ale z doskoku, dobrze rozplanowując marszrutę, też da się niejedno usłyszeć i zobaczyć - mówi aktor. Warto przyjechać tu np. na okoliczne targi, jarmarki, które wyglądają mniej więcej jak sto lat temu (prawo organizowania targów i jarmarków w Latowiczu książę Konrad III mazowiecki nadał w XVI wieku.). Choć pewnie sprzedaje się teraz co innego, a przywozi się te zwierzęta, ten wiejski dobytek już nie w furmankach, lecz w bagażnikach samochodów.
- Kiedy ktoś dobrze zaplanuje, dowie się, kiedy są mazowieckie jarmarki, to może spędzić tydzień na ich objeździe. W poniedziałek pojedzie na jarmark do Latowicza, we wtorek do Stoczka Łukowskiego, w czwartek do Kołbieli - zachęca Janusz Rewiński. - Tu się kupi ogórki, tam czosnek, a efekt murowany. Można, zanim wróci się do Warszawy, mieć już gotowe, zdrowe małosolne.