Reklama

Parafialny alfabet „Niedzieli” - Międzylesie

Parafia pw. Bożego Ciała

Przemysław Awdankiewicz
Edycja świdnicka 35/2012

Parafia pw. Bożego Ciała w Międzylesiu znajduje się w dekanacie międzyleskim w diecezji świdnickiej. Była erygowana w XIII stuleciu. Obecnie - od roku 2002 - proboszczem parafii Bożego Ciała w Międzylesiu i dziekanem dekanatu międzyleskiego jest ks. Jan Tracz.

Międzylesie to miasto leżące na ziemi kłodzkiej nad Nysą Kłodzką. Według danych z 31 grudnia 2009 r., miasto miało 2833 mieszkańców. Ośrodek obsługujący ruch tranzytowy między Polską a Czechami, przy międzynarodowej linii kolejowej Wrocław - Praga. Miasto jest ośrodkiem turystyczno-krajoznawczym.
Początki Międzylesia podobnie jak innych miejscowości nie są znane. Pod koniec XI wieku w tym miejscu na pewno istniała już osada, ponieważ w XIII wieku przekształciła się w miasto. Nie wiadomo, kiedy dokładnie miało to miejsce, ale przyjmuje się, że Międzylesie otrzymało prawa miejskie między 1249 a 1290 rokiem. Pewne jest natomiast, że w 1264 r. miejscowość stała się siedzibą dóbr międzyleskich - w wydanym 30 kwietnia 1294 r. dokumencie król Czech Wacław II przekazał bowiem dobra międzyleskie wraz z miastem Międzylesie klasztorowi Cystersów z Kamieńca Ząbkowickiego, poprzedzając to lokacją na prawie niemieckim z tego samego roku.
Międzylesie do dziś zachowało w pełni oryginalny zabytkowy układ urbanistyczny, który został ostatecznie ukształtowany w XVII wieku. Poza ten układ miasto praktycznie nie wyrosło do dzisiaj. Centrum stanowi bardzo wydłużony rynek o kształcie zbliżonym do klina, przy którym znajduje się znaczna większość najcenniejszych zabytków. Jednym z nich jest parafialny kościół pw. Bożego Ciała.
Pierwsza wzmianka o najdawniejszym kościele drewnianym pochodzi z 1384 r. Świątynia ta została spalona w 1428 r. przez husytów. Kościół (drewniany), odbudowany po najeździe husyckim, został w 1595 r. rozebrany przez luteran. W latach 1600-13 wzniesiono kolejny, tym razem murowany kościół, który w roku 1643 podczas wojny trzydziestoletniej został splądrowany doszczętnie przez grasujących Szwedów. Zrujnowana świątynia została odnowiona i przebudowana na początku XVIII wieku (w latach 1699-1713) dzięki finansowemu wsparciu rodziny Althann, głównie zaś Michaela Wenzela Młodszego von Althann (1668-1738), dziedzica majoratu międzyleskiego. Dobudowano m.in. wysoką wieżę od strony zachodniej wg projektu architekta włoskiego Jacopo Carove z 1699 r. Dach i częściowo wnętrza kościoła spłonęły w 1776 r. podczas wielkiego pożaru miasta Międzylesia. Kościół został ponownie odbudowany w latach 1776-79 i połączony krytym przejściem z Zamkiem międzyleskim. W XIX i XX wieku kościół był kilkakrotnie odnawiany i upiększany. We wnętrzach kościoła znajdują się liczne - zachowane w dobrym stanie - zabytkowe elementy wyposażenia. Do najcenniejszych należy ambona w kształcie łodzi z 1760 r. z licznymi płaskorzeźbami: św. Krzysztofa, św. Augustyna, św. Antoniego i proroka Jonasza. Warta zauważenia jest również empora organowa, dwukondygnacyjna, z prospektem organowym na 27 głosów z 1745 r. Jej budowniczym był K. Krause z Międzylesia. Cennym zabytkiem jest także obraz Matki Bożej Sobieskiej (kopia), ofiarowanej parafii międzyleskiej w roku 1733 przez Jakuba Sobieskiego, księcia oławskiego (1691-1737), najstarszego syna króła polskiego Jana III Sobieskiego, w 50. rocznicę zwycięskiej bitwy pod Wiedniem; oryginał obrazu znajduje się obecnie we Wrocławiu, a także polichromie malarza Retmana z Lądka-Zdroju z początku XX wieku oraz rzeźby świętych w prezbiterium, m.in. św. Eligiusza, św. Jana Chrzciciela, św. Jana Ewangelisty, św. Jana Nepomucena.
Latem tego roku zakończono prace remontowe krużganka łączącego kościół pw. Bożego Ciała w Międzylesiu z zamkiem. 21 czerwca br. odbył się odbiór końcowy robót z udziałem przedstawiciela Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Uroczyste otwarcie krużganka odbyło się 30 czerwca. Podczas otwarcia można było obejrzeć wystawę pn. „Stare rzeźby na pograniczu polsko-czeskim”, poznać bliżej historię obiektu i znajdującego się w nim cennego zabytku, jakim jest kaflowy piec z 1678 r. z herbami rodu Althannów. Od lipca obiekt został udostępniony zwiedzającym. Zarówno mieszkańcy miasta, jak i turyści mogą nieodpłatnie zwiedzić krużganek i podziwiać z loży wnętrze kościoła.
Parafia - licząca ok. 3300 wiernych - posiada również dwa kościoły pomocnicze: pw. św. Barbary w Międzylesiu oraz poprotestancki pw. bł. Jana Pawła II, a także kościół filialny pw. św. Michała Archanioła w Kamieńczyku (to jedna z czterech najstarszych drewnianych świątyń w Kotlinie Kłodzkiej). Swoim zasięgiem - oprócz samego Międzylesia - obejmuje także okoliczne miejscowości: Dolnik, Kamieńczyk, Nagodzice i Smreczynę.
W parafii prężnie działają rady parafialne, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Żywy Różaniec, Służba Liturgiczna, Towarzystwo Przyjaciół WSD Diecezji Świdnickiej, Towarzystwo Przyjaciół Kamieńczyka, schola oraz Eucharystyczny Ruch Młodych.

Parafia pw. Bożego Ciała

Dekanat: Międzylesie
Adres: Międzylesie, ul. Mickiewicza 1, 57-530 Międzylesie
Filie: Międzylesie - św. Barbary i Kamieńczyk - św. Michała Archanioła
Proboszcz: ks. Jan Tracz
Wikariusz: ks. Robert Krupa
Odpust: uroczystość Bożego Ciała, 4 grudnia (św. Barbary) i 29 września (Kamieńczyk)
Wieczysta adoracja: 3 kwietnia i 3 października
Msze św.: niedziele i święta - Międzylesie - o godz. 8, 11 (dla dzieci), 12 (nie ma jej w wakacje), 17; Kamieńczyk - godz. 9.30

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Orzech mówi tak!

2019-10-14 14:33

Agnieszka Bugała

Grzegorz Niemyjski/Agnieszka Bugała

Ks. Stanisław Orzechowski widział projekt krasnala „Księdza Orzecha” – mamy jego zgodę na wykonanie odlewu.

Rozmowa z Księdzem na temat planowanego prezentu, czyli wykonania odlewu z brązu figurki krasnala „Księdza Orzecha” i tym samym wpisania go na mapę i szlak wrocławskich krasnali odbyła się w ubiegłym tygodniu. Ksiądz nie znał inicjatywy, ale wysłuchał i spytał jakie krasnale są już we Wrocławiu. Zobaczył fotografie realizacji niektórych z nich. Szczególnie podobał mu się krasnal prof. Jana Miodka, który z okazji 70. urodzin wybitnego językoznawcy stanął przed budynkiem Instytutu Filologii na pl. Nankiera. Wizualizacja „Księdza Orzecha” bardzo mu przypadła do gustu:

- To ja! – mówił patrząc na zdjęcia figurki – To rzeczywiście ja! Artysta dobrze to uchwycił, chciałbym go poznać – dodał. Zaakceptował też miejsce, w którym zaplanowano instalację, czyli górny stopień schodów prowadzących do DA Wawrzyny przy ul. Bujwida. Odmówił, zdecydowanie, zakładania figurce na głowę czapki.

– Sklepienie mojej łysiny bardzo mi się podoba – stwierdził. Przystał na to, aby krasnalską czapkę umieścić w ręce postaci. Dodał, że „będzie trochę śmiechu, a tego nigdy dość”.

Zachęcamy zatem do wpłat na konto, abyśmy zdążyli z realizacją prezentu, zwłaszcza, że Szanowny Jubilat jest już o nim poinformowany.

Dane konta do wpłat:

STOWARZYSZENIE PRZYJACIÓŁ DUSZPASTERSTWA AKADEMICKIEGO WAWRZYNY

05 1090 2590 0000 0001 4260 2420

Z dopiskiem w tytule wpłaty: Darowizna Orzech

O inicjatywie pisaliśmy tutaj: https://www.niedziela.pl/artykul/45697/Prezent-dla-Orzecha-na-80-urodziny


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem