"Mimo ograniczeń mego wieku bardzo wysoko cenię sobie życie i umiem się nim cieszyć" - pisze Jan Paweł II w przesłaniu do ludzi starszych. List "Do moich Braci i Sióstr - ludzi w podeszłym wieku" został ogłoszony równocześnie w Watykanie i w Warszawie 26 października br. Jan Paweł II przypomina w dokumencie, że on i jego rówieśnicy są świadkami mijającego stulecia, a więc świadkami tragedii, wojen, totalitaryzmów, konfliktów etnicznych, różnorakiej przemocy. Równocześnie jednak pokolenie to jest świadkiem budzącej się nadziei, która objawia się m.in. w coraz powszechniejszym uznawaniu praw człowieka, zwłaszcza prawa do życia. Refleksja nad upływającym czasem i przemianami świata powinna - stwierdza Ojciec Święty - prowadzić do wdzięczności Bogu i do coraz pełniejszego wykorzystania lat, które każdemu jeszcze pozostały. "Jest to czas szczególnie nacechowany mądrością, którą zwykle przynoszą ze sobą lata doświadczeń, to ostatni etap ludzkiego dojrzewania i znak Bożego błogosławieństwa". Ludzie starsi są "strażnikami pamięci zbiorowej". "Wykluczyć ich ze społeczeństwa - podkreśla Jan Paweł II - znaczy w imię nowoczesności pozbawionej pamięci odrzucić przeszłość, w której zakorzeniona jest teraźniejszość". Ukazując wartość ludzi w podeszłym wieku, Ojciec Święty przypomina o istniejących zagrożeniach i wypaczeniach cywilizacyjnych. W niektórych społeczeństwach, zwłaszcza w krajach wysoko rozwiniętych, gdzie jako kryterium wartości ludzkiej przyjmuje się doraźną przydatność i wydajność, ludzie starsi nie tylko nie są szanowani, ale wręcz poddaje się w wątpliwość sens ich istnienia, dopuszczając coraz częściej możliwość eutanazji. Ojciec Święty kończy swój list osobistym wyznaniem: "Pragnę bardzo otwarcie podzielić się swoimi uczuciami, jakich doznaję u schyłku mego życia, po ponad dwudziestu latach posługi na Stolicy Piotrowej i w oczekiwaniu na bliskie już Trzecie Tysiąclecie. Pięknie jest służyć aż do końca sprawie Królestwa Bożego. Zarazem jednak głębokim pokojem napełnia mnie myśl o chwili, w której Bóg wezwie mnie do siebie - z życia do życia!".