Teksty prorockie dotyczące wprost zesłania Ducha Świętego są wyroczniami, przez które Bóg mówi do serca swego ludu językiem obietnicy, z akcentami "miłości i wierności"; ich wypełnienie ogłosi Piotr w poranek Pięćdziesiątnicy (KKK 715).Ojcowie nasi otrzymali kiedyś Obietnicę i znaleźli się ludzie wystarczająco szaleni - w opinii tego świata - aby pójść za Tym, który zapowiada rzeczy nigdy dotąd nie widziane! "Oto Ja dokonuję rzeczy nowej ..." (Iz 43, 19).
Wiara chrześcijańska odznacza się tym, że zawiera w sobie dwa nurty prorockie, zarysowane począwszy od Starego Testamentu: jeden zapowiadający przyjście Mesjasza i drugi, który obiecuje nowego Ducha. Zbawiciel będzie więc Tym, który sprowadza Ducha pochodzącego od Ojca. Jezus potwierdzi swój związek z Duchem Świętym: "Duch Pański spoczywa na Mnie" (Łk 4, 18), a zarazem wypełni Obietnicę: "Gdy (...) przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy ..." (J 15, 26). Spełnienie się tego proroctwa zostało ogłoszone przez Apostoła Piotra: "Nawet na niewolników i niewolnice moje wyleję w owych dniach Ducha mego i będą prorokowali" (Dz 2, 18). I tak oto, wobec wielkiego zgromadzenia żydów w Jerozolimie Piotr głosi, że jego przyjaciele, uczniowie Jezusa, nie są bynajmniej pijani, lecz że "spełnia się przepowiednia proroka Joela" (Dz 2, 16).
Wcielenie Jezusa mogło się dokonać, ponieważ Ojciec przez cały czas podtrzymywał swój wierny lud w pełnym ufności oczekiwaniu. Podtrzymywał jego nadzieję, mimo wszystkich upadków, przez Ducha Świętego, który wypowiadał się przez proroków - to oni są jego narzędziem i ustami. Bezpośredni świadkowie Obietnicy zapłacili za nią swym życiem; innych świat miał za szalonych czy oszołomionych. Religia pozbawiona proroczych świadectw staje się skostniała, zaś "proroctwa" pozbawione fundamentu religii są bredniami. Nie można tu niczego wypośrodkować czy przyjąć jakiejś postawy neutralnej. Bowiem wybór jest ograniczony: albo sprawdzamy na samych sobie skutki ludowego powiedzenia: "Szybkie szczęście - złudne szczęście", albo poddajemy się działaniu Ducha Świętego, który głosi jasno i wyraźnie: "Obietnice uczynione przez Boga niosą szczęście tym, którzy im ufają, ryzykując, że świat uzna ich za szalonych".