Papież Jan Paweł II potwierdził deklarację na temat masonerii, uchwaloną na zwyczajnym posiedzeniu Kongregacji i zalecił jej opublikowanie. Tekst deklaracji jest nadzwyczaj łagodny, jak gdyby nie chciał nikogo urażać lub potępiać, zwłaszcza osób związanych z Kościołem.
Jak się wydaje, pewne naciski na Kościół były już widoczne podczas Soboru i dały znać o sobie później. Dlatego papież Paweł VI, jakby z goryczą porażki, uskarżał się: "Spodziewaliśmy się po Soborze wiosny, a przyszła burza; spodziewaliśmy się odrodzenia, a przyszło samozniszczenie Kościoła". Kiedy w tym kontekście 15 lipca 1970 r. w czasie audiencji generalnej wspomniał o działaniu szatana wewnątrz Kościoła, rozgorzała dyskusja wśród teologów katolickich, czy można tak realistycznie mówić dzisiaj o diable. Jak o tym pisze ks. Henryk Czepułkowski w książce Antykościół w natarciu (Fulmen, Warszawa 1994), papież Paweł VI musiał czuć się mocno bezradny wobec ogromu zła, skoro na kilka tygodni przed śmiercią zapisał w prowadzonym przez siebie dzienniku: "Widzę obecnie jasno, że największą przysługą, jaką mógłbym oddać Kościołowi, byłoby moje odejście z tego świata. Proszę tylko Boga, by mój następca mógł działać w mniej straszliwych uwarunkowaniach...".
Tym następcą był Jan Paweł I, zmarły nagle po 33 dniach pontyfikatu. Kolejny papież, Jan Paweł II, miał zginąć po 3 latach, w rocznicę objawień fatimskich. Podjęto za jednym zamachem próbę obalenia symbolu zwycięstwa nad szatanem, za jaki uważa się apokaliptyczną Niewiastę, czyli Matkę Bożą, oraz zgładzenia tego, "który wszystko postawił na Maryję". Ci, którzy wynajęli wówczas zamachowca, muszą doprawdy ze wszystkich sił nienawidzić Kościoła.

Samotny przeciw mafii

Jan Paweł II był już czterokrotnie na Sycylii i za każdym razem świat podziwia jego odwagę, z jaką występuje przeciw mafii. Nie ulega bowiem wątpliwości, że każdy jego krok w tym królestwie La Piovry (ośmiornicy) jest śledzony z napięciem przez nią samą. Wydaje się, że Jan Paweł II od pierwszego dnia pontyfikatu znalazł się na celowniku mafii. Głosząc Ewangelię z taką determinacją, stał się pierwszym wrogiem mafii. Dla tych, którzy sieją śmierć i zniszczenie, nie ma bowiem groźniejszego wroga od tego, który głosi orędzie miłości.
To prawda, mafia ma swoich obrońców. Niektórzy podkreślają, że jej przestępcza działalność obraca się później w legalne, korzystne interesy. Włoska mafia tworzy sieć przedsiębiorstw, które dają pracę dwu milionom ludzi, a państwu kilkanaście miliardów dolarów rocznie. Oblicza się, że obroty wszystkich mafii na świecie wynoszą 750 miliardów dolarów. Największe dochody przynosi handel narkotykami, ok. 300 miliardów dolarów. Jeśli chodzi o liczebność, to nadal przodują organizacje przestępcze we Włoszech. Zorganizowana przestępczość daje zajęcie co najmniej 70 tysiącom osób. Sycylijska Cosa Nostra, uważana za pierwowzór klasycznej mafii, ma 50 tysięcy członków, neapolitańska Camorra - 6,7 tysięcy, kalabryjska Ndrangheta - 5,5 tysiąca, najmłodsza Sacra Corona Unita, działająca na razie wyłącznie w Apulii - 500.
Jednak zamordowanie 23 maja 1992 r. w Palermo sędziego Giovanniego Falcone, bohatera wieloletnich zmagań z mafią, stało się przysłowiową kroplą, która przepełniła miarę ciszy wokół jej zbrodniczej działalności. Ataki na mafię pojawiły się zewsząd, przypomniano przy okazji inne zabójstwa obciążające jej konto. Również zamach na Jana Pawła II uważany jest za owoc spisku, którego egzekutorem stała się mafia.
Przez cały czas Jan Paweł II jakby stopniowo zwracał uwagę społeczeństw na zbrodnie mafii. Nie mając innej broni prócz Ewangelii, mógł jedynie apelować do sumień, budzić świadomość wobec dokonywanego zła. Tak było po zamordowaniu w 1982 r. prefekta Palermo, gen. Alberto dalla Chiesa. Jak pamiętamy, udało się wówczas w procesie-monstrum postawić przed sądem 338 gangsterów, choć większość z nich dzięki kruczkom prawnym i wahaniom sędziów znalazła się szybko na wolności.
Odwaga Papieża zaczęła przynosić jednak owoce. Np. w pogrzebach ofiar mafii biorą udział tysiące oburzonych obywateli. Dzieje się tak w Palermo, gdzie mafijne klany mają swoje kwatery. Rozwija się ruch "Kobiety przeciw Mafii", złożony z wdów i osieroconych matek, którym gang zabił mężów i synów. To właśnie ten ruch złamał wielowiekowy kodeks milczenia, znany jako "oferta", wymagający, aby - bez względu na okoliczności i doznane krzywdy - ofiary i świadkowie "trzymali język za zębami" "na zewnątrz". W Rzymie władze, ponaglane przez społeczeństwo, utworzyły specjalny departament zajmujący się śledzeniem i zwalczaniem działalności mafijnej i wyposażyły go w siły uderzenia i represji złożone z połączonych służb wywiadu, policji i armii. Dotychczasowe wyniki przerosły możliwości aparatu ścigania. Działalność mafii zda się sięgać najwyższych władz kraju, partii politycznych, ministrów i premierów. Sytuacja grozi nawet rozbiciem państwa włoskiego.

CDN.