Przedstawiony w grudniu 2025 r. przez krajową koordynatorkę Jessikę Soors nowy plan działania stawia ofiary w centrum: brały udział w jego tworzeniu i będą miały wpływ na jego realizację, również poprzez grupy wzajemnej pomocy i towarzyszenie duchowe. Jeśli chodzi o prewencję, każda diecezja i instytucja religijna będzie miała lokalnego koordynatora; wszyscy współpracownicy i wolontariusze przejdą obowiązkową formację na temat integralności, traum i rozpoznawania oznak wykorzystywania.

Wśród innowacyjnych narzędzi jest digitalizacja celebretu (dokumentu upoważniającego księdza do odprawiania Mszy św.), która zagwarantuje, że dopuszczani do tego będą tylko księża, na których nie ciążą oskarżenia ani wyroki skazujące za wykorzystywanie seksualne. Ponadto procedura dla sygnalistów ułatwi świadkom zgłaszanie podejrzeń wykorzystania bez ryzyka odwetu.

Abp Terlinden, który jest delegatem konferencji episkopatu Belgii ds. wykorzystywania seksualnego w Kościele, podkreśla, ze każdy taki przypadek jest niedopuszczalny. W przeszłości Kościół katolicki zawiódł, gdyż

Kościół powinien był bez wahania i w pełni stanąć po stronie ofiar i wszelkimi możliwymi środkami przeciwstawić się wszelkim nadużyciom

Podziel się cytatem

, ale „niestety zdarzało się to zbyt rzadko, z powodu niedowierzania, niedoceniania lub w celu ochrony własnej reputacji”. Przypomina, że „biskupi wielokrotnie przepraszali” za to i „będą nadal to robić biorąc na siebie odpowiedzialność”.

Prymas Belgii „w pełni” wspiera propozycję ogólnych ram prawnych dla wszystkich ofiar wykorzystywania seksualnego i zapewnił, że „Kościół wzywa do równego traktowania wszystkich ofiar”.

Jutro abp Terlinden weźmie udział w spotkaniu z minister sprawiedliwości Annelies Verlinden, w którym uczestniczyć będzie także delegacja ofiar i koordynatorka krajowa Jessika Soors. Zanim władze państwowe takie ramy wprowadzą, od października 2025 roku ponad 550 ofiar otrzymało od Kościoła dodatkowe wsparcie w wysokości 3 tys. euro na opiekę psychoterapeutyczną.