Św. Wincenty Pallotti

Pallotti żył w Rzymie w pierwszej połowie XIX w. (1795-1850). Chciał doprowadzić do Boga cały świat.
Marzył o zaangażowaniu wszystkich chrześcijan w ewangelizację świata i zjednoczeniu ich wysiłków dla pełniejszego wykonania apostolskich zadań Kościoła. Był przekonany, że wszyscy członkowie ludu Bożego są powołani do apostolstwa na mocy zobowiązania, wynikającego z przykazania miłości. W 1835 r. założył dzieło niepowtarzalne - Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, stawiając mu jako zadanie budzenie u wszystkich katolików głębokiej świadomości ich apostolskiego powołania i ożywianie w nich miłości. Był to zwrotny punkt w historii zakonów i religijnych wspólnot. " Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego - jak określiło je ostatnie Zebranie Generalne Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego - jako dar Ducha Świętego, jest komunią osób i wspólnot, które żyjąc według charyzmatu św. Wincentego Pallottiego, wzbudzają współodpowiedzialność wszystkich ochrzczonych za ożywienie wiary i za rozpalenie miłości w świecie i Kościele, i w ten sposób prowadzą wszystkich do jedności w Chrystusie". Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego jest otwarte na różne kultury i na wszystkich członków ludu Bożego. Skupia duchowieństwo, instytuty życia konsekrowanego i laikat. W tym wielkim dziele rolę wspólnoty animującej i integrującej - zdaniem Pallottiego - winno spełniać Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (Pallotyni - księża i bracia oraz siostry), zatwierdzone przez Stolicę Apostolską 24 września 1846 r.
To, czego dokonał Wincenty Pallotti w ciągu 32 lat swojej kapłańskiej działalności, wydaje się nie do wiary. Był duszpasterzem, profesorem, opiekunem żołnierzy, więźniów i chorych, przyjacielem biednych, autorem książek i artykułów, niezmordowanym promotorem misji, organizatorem szkół wieczorowych i założycielem wspólnot zakonnych. Wincenty Pallotti zafascynowany był Bogiem Nieskończenie Miłosiernym. Powtarzał nieustannie: "Zachwyca mnie mój Bóg!". Słowa św. Pawła: " Miłość Chrystusa przynagla nas" zapaliły w nim wewnętrzny ogień. Miłość kazała mu wezwać wszystkich do apostolskiej odpowiedzialności za obecność Chrystusa w sercach bliźnich i wołać: "Każdy apostołem". Papież Paweł VI podkreślił wielkość Pallottiego jako "zwiastuna przyszłości w dziele apostolstwa ludzi świeckich", pisząc w liście do Generała Stowarzyszenia takie słowa: "... najwyższy autorytet Soboru Kościoła zatwierdził to, co z całych sił starał się urzeczywistnić wasz Prawodawca i Ojciec". Wincenty Pallotti rozbudził apostolską świadomość wszystkich członków Kościoła, ale szczególnie ludzi świeckich, prowadząc w ten sposób do wielkiej karty laikatu, jakim jest Dekret Soboru Watykańskiego II o apostolstwie świeckich.

Główne cele i zadania Pallotynów

Główne zadania Pallotynów, zawarte w wewnętrznym prawie Stowarzyszenia, są następujące:

Apostolstwo ludzi świeckich. W trosce o rozwój apostolskiego posłannictwa ludzi świeckich Pallotyni winni starać się o takie ich pobudzanie i formowanie, aby ich wkład w życie Kościoła był bardziej owocny na wszystkich szczeblach: parafialnym, diecezjalnym i krajowym, oraz aby przez świadectwo własnego życia przepajali świat duchem Chrystusowym. Mają także starać się o apostolskie formowanie grup już istniejących oraz o tworzenie - gdzie to jest możliwe - nowych zrzeszeń wchodzących w skład Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Realizacji tego celu służy zarówno praca parafialna, jak i prowadzone domy rekolekcyjne, praca misjonarzy ludowych, wydawnictwa "Pallottinum", " Apostolicum" oraz wszelkie formy pracy pallotyńskiej. Pracę nad Zjednoczeniem Apostolstwa Katolickiego koordynuje Krajowa Rada Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego i Zespół Koordynacyjny Zjednoczenia.

Działalność misyjna. Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego pragnie służyć misyjnym zadaniom Kościoła i nieść Ewangelię ludziom, którzy jeszcze jej nie znają. Mają też dążyć do tego, aby nowi chrześcijanie jak najszybciej zrozumieli apostolski charakter chrześcijańskiego powołania i włączyli się do współpracy w apostolstwie. Dwie prowincje Pallotynów w Polsce oraz Siostry Pallotynki prowadzą prace misyjne w wielu krajach na wielu kontynentach. Prace te koordynuje Sekretariat ds. Misji przy każdym z zarządów prowincjalnych.

Troska o niewierzących. W duchu żywej wiary Pallotyni starają się nawiązywać łączność z tymi ludźmi, którzy albo utracili wrażliwość na Boga, albo jej zgoła nie mieli. Biorąc udział w ich życiu i pracy, starają się utrzymywać z nimi więzy solidarności i wspólnie dążyć do budowania bardziej sprawiedliwego świata. Ciekawe doświadczenia powstały w pracy z ludźmi z pogranicza.

Apostolstwo społeczne. Pallotyni włączają się w działalność na rzecz rozwoju sprawiedliwości społecznej w świetle Ewangelii. Są otwarci na potrzeby grup społecznie zaniedbanych, jakimi są: ludzie ubodzy, chorzy, starzy oraz ci wszyscy, którzy w jakikolwiek sposób stają się przedmiotem społecznej dyskryminacji. Równocześnie starają się tak wpływać na ludzi świeckich, aby podejmowali oni odnowę porządku społecznego jako właściwe sobie zadanie. Od wielu lat Pallotyni w Polsce posługują ludziom chorym. Prowadzą także hospicja, ośrodki dla ludzi uzależnionych od narkotyków i służą na rzecz obrony życia nienarodzonych.

Inicjatywy ekumeniczne. Wypełniając pragnienie Chrystusa: " aby wszyscy byli jedno", tak bliskie sercu Pallottiego, Pallotyni podejmują inicjatywy w dziedzinie ekumenizmu: starają się - z wielkim szacunkiem dla działania Ducha Świętego w innych wspólnotach chrześcijańskich - popierać wszelkie wysiłki zmierzające do zjednoczenia chrześcijan, zachęcać wiernych do modlitwy o jedność i skłaniać ich do tego, aby podchodzili do chrześcijan innych wyznań w duchu braterskiej miłości.

Apostolstwo przez mass media. Na miarę swych możliwości, Pallotyni popierają i stosują środki społecznego przekazu oraz wszystkie inne pomoce, jakie mogą służyć rozszerzaniu Ewangelii i chrześcijńskich wartości.

Czym Pallotyni zajmują się obecnie?

Pallotyni polscy mają obecnie dwie prowincje z siedzibami w Warszawie i w Poznaniu. Pallotyni w Polsce liczą 731 członków - 598 w kraju i 133 za granicą. Poza pracą parafialną Pallotyni prowadzą:
- Dzieło Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, na czele którego stoi Krajowa Rada Zjednoczenia, a wspiera ją Zespół Koordynacyjny Zjednoczenia. Zjednoczenie uczestniczy w Krajowej Radzie Ruchów Katolickich i ściśle współpracuje z centrami regionalnymi Zjednoczenia w kraju oraz z Międzynarodowym Centrum Zjednoczenia w Rzymie.
- Działalność naukową i dydaktyczną z dwoma centrami: w Ołtarzewie pod Warszawą, gdzie znajduje się Wyższe Seminarium Duchowne (wspólne dla obydwu prowincji), Instytut Teologii Apostolstwa, którego profesorowie pracują w Uniwersytecie SKW, w Instytucie Studiów nad Rodziną w Łomiankach i w Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego oraz w Lublinie, gdzie nasi profesorowie pracują w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
- Formację duchownych i świeckich w Instytucie Teologii Apostolstwa oraz w wielu domach rekolekcyjnych. Tę działalność wspiera Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego i Ośrodek Sondaży Społecznych "Opinia" z siedzibą w Warszawie przy ul. Skaryszewskiej.
- Wydawnictwa: "Pallottinum" w Poznaniu, "Apostolicum" w Ząbkach pod Warszawą. Służą one apostolstwu słowa drukowanego i rozprowadzaniu książek i czasopism religijnych: dla dzieci - Mały Apostoł, dla młodzieży - Być sobą, dla dorosłych - Królowa Apostołów - Miejsca Święte, Apostoł Miłosierdzia i Posyłam Was (o charakterze misyjnym) czy Karan (wydawany przez Ruch Antynarkotyczny "Karan").
- Duszpasterstwo pielgrzymkowe. Ma ono już swoją historię i przez pielgrzymowanie do miejsc świętych służy formacji apostolskiej pielgrzymów.
- Sanktuaria maryjne w Czarnej, Hodyszewie i Zakopanem oraz sanktuaria Miłosierdzia Bożego w Częstochowie i Ożarowie Mazowieckim. Sanktuaria to szczególne miejsce formacji i budzenia ducha apostolskiego.
Ponadto Pallotyni pracują na misjach zagranicznych w wielu krajach Afryki, Ameryki Południowej i Środkowej, Azji. Pomagają w pracy duszpasterskiej na Białorusi, Słowacji, Ukrainie i w innych krajach Europy.
Inną dziedziną pracy Pallotynów jest głoszenie rekolekcji i misji ludowych, zmierzających do ożywienia i pogłębienia wiary. Prowadzą też wiele domów rekolekcyjnych: w Czarnej i Wrzosowie (diecezja radomska), w Częstochowie, Hodyszewie, Konstancinie pod Warszawą, w Otwocku, Ołtarzewie, Świętej Katarzynie, Wadowicach i Zakopanem. Angażują się w prowadzenie wspólnot apostolskich, hospicjów, pracę dla chorych w szpitalach i służbie zdrowia, w pracę na rzecz obrony życia, w ruch antynarkotyczny itp.
Przeróżne dziedziny pracy pallotyńskiej wspierają takie instytucje, jak: Sekretariat ds. Apostolstwa, Sekretariat Fatimski, Sekretariat ds. Misji, Sekretariat ds. Miłosierdzia Bożego; komisje, rady czy zespoły ekspertów.