***

Wyznajemy naszą odpowiedzialność jako chrześcijan za zło dnia dzisiejszego. Nie możemy nie zastanawiać się, jaka jest nasza odpowiedzialność za ateizm, obojętność religijną, sekularyzm, relatywizm etyczny, pogwałcenie prawa do życia i brak zainteresowania nędzą w wielu krajach. Z powodu cząstki, którą każdy z nas swoją postawą ma w tym złu, przyczyniając się do zeszpecenia oblicza Kościoła, pokornie prosimy o przebaczenie. Równocześnie, wyznając nasze winy, przebaczamy winy popełnione przez innych w stosunku do nas.

Jan Paweł II
(Z homilii wygłoszonej w Bazylice św. Piotra 12 marca 2000 r.)

Rekolekcje wielkopostne w Watykanie

W dniach 12-18 marca br. w Watykanie miały miejsce doroczne rekolekcje wielkopostne Ojca Świętego i pracowników Kurii Rzymskiej. Prowadził je w tym roku wietnamski arcybiskup FrancWois Xavier Van Thuan, były więzień władz komunistycznych.
Abp Van Thuan, który spędził w więzieniu 13 lat życia, zatytułował swe rozważania Świadkowie nadziei. "Wybrałem ten temat, ponieważ Ojciec Święty sam kiedyś napisał książkę pt. Przekroczyć próg nadziei - powiedział wietnamski hierarcha. - W okresie ciszy, izolacji, uwięzienia widziałem i dostrzegam na nowo, że cała Ewangelia jest pełna nadziei. Dostrzegamy w niej ludzką biedę, ale także i wielkość Boga, miłosierdzie Boga względem nas. Naszym zadaniem jest ponowne przypatrzenie się jej, tak aby Kościół mógł żyć i ofiarować nadzieję całemu światu. Możemy wspólnie ten świat przekształcić w nadziei, a niekiedy wbrew nadziei".
13 marca rano abp Van Thuan wygłosił dwie konferencje, w których podjął temat Bożego Miłosierdzia. Nawiązał w nich m.in. do przesłania pozostawionego przez bł. s. Faustynę Kowalską, której kanonizacja ma się odbyć 30 kwietnia.
Poszczególne dni ćwiczeń duchowych rozpoczynały się o godz. 9.00 Jutrznią, po której następowały przewidziane na dany dzień rozważania, przeplatane Modlitwą Dnia i Nieszporami, a kończyły się odmówieniem Różańca, adoracją i błogosławieństwem eucharystycznym. Ze względu na udział Ojca Świętego w rekolekcjach zostały odwołane w tym czasie wszystkie audiencje.
Warto przypomnieć, że Jan Paweł II jeszcze jako metropolita krakowski - kard. Karol Wojtyła głosił nauki rekolekcyjne w Watykanie na prośbę Pawła VI, w dniach 7-14 marca 1976 r.

"Anioł Pański" z Papieżem

12 marca br. w przemówieniu przed niedzielną modlitwą Anioł Pański Ojciec Święty nawiązał do obchodzonego Dnia Przebaczenia. Wspomniał też o rozpoczynających się w tę niedzielę rekolekcjach dla wszystkich pracowników Kurii Rzymskiej. Oto pełny tekst przemówienia papieskiego:
"W ramach Wielkiego Jubileuszu obchodzimy Dzień Przebaczenia. W Bazylice św. Piotra przewodniczyłem dzisiaj rano wymownemu i uroczystemu aktowi pokutnemu. W tę pierwszą Niedzielę Wielkiego Postu biskupi i wspólnoty kościelne w różnych częściach świata, w imieniu całego ludu chrześcijańskiego, uklękli przed Bogiem, aby prosić o przebaczenie.
Rok Święty jest czasem oczyszczenia: Kościół jest święty, gdyż Chrystus jest jego Głową i Oblubieńcem, Duch Święty jest jego duszą ożywiającą, a Maryja Panna i święci są najprawdziwszym jego przejawem. Jednakże dzieci Kościoła znają doświadczenie grzechu, którego cienie padają nań, zaciemniając jego piękno. Dlatego Kościół nie przestaje prosić Boga o przebaczenie za grzechy swych członków.
Nie chodzi tu o osądzanie subiektywnej odpowiedzialności braci, którzy nas poprzedzili: to należy do samego Boga, który - w odróżnieniu od nas, stworzeń ludzkich - jest w stanie "patrzeć na nerki i serce" (por. Jr 20,12). Przeprowadzona dzisiaj uroczystość jest szczerym uznaniem win popełnionych przez synów Kościoła w przeszłości odległej i tej najnowszej oraz pokornym błaganiem o przebaczenie Boga. A zatem niech nie zabraknie przebudzenia sumień, aby uświadomić chrześcijanom, że powinni wejść w trzecie tysiąclecie bardziej otwarci na Boga i na Jego obraz miłości.
Gdy prosimy o przebaczenie, sami przebaczamy. Ileż to razy mówimy codziennie, odmawiając modlitwę, której nauczył nas Jezus: " Ojcze nasz, (...) odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom" (Mt 6, 12). Owocem tego Dnia jubileuszowego niech będzie dla wszystkich wierzących przebaczenie wzajemnie udzielone i otrzymane!
Z przebaczenia wykwita pojednanie. Tego właśnie życzymy każdej wspólnocie kościelnej, wszystkim wierzącym w Chrystusa i całemu światu.
Przebaczający i gotowi wybaczyć chrześcijanie wkraczają w trzecie tysiąclecie jako bardziej wiarygodni świadkowie nadziei. Po stuleciach naznaczonych przemocą i zniszczeniem i po ostatnim wieku, jak żaden inny dramatycznym, Kościół ofiarowuje ludzkości zmierzającej ku progowi trzeciego tysiąclecia Ewangelię przebaczenia i pojednania jako przesłankę budowy prawdziwego pokoju.
Być świadkami nadziei! Jest to także temat rekolekcji, które dziś wieczorem rozpocznę wraz ze swymi współpracownikami z Kurii Rzymskiej. Już teraz dziękuję tym wszystkim, którzy będą chcieli towarzyszyć mi modlitwą, i przywołuję Maryję, Matkę Bożego Miłosierdzia, aby pomagała Wam wszystkim przeżyć owocnie czas Wielkiego Postu".

Kondolencje z powodu śmierci Kardynała Kunga

W telegramie po śmierci kard. Ignatiusa Kunga Pin-mei, adresowanym do ordynariusza diecezji Bridgeport w Stanach Zjednoczonych, gdzie zmarł najstarszy do tej pory członek Kolegium Kardynalskiego, Papież wspomina miłość do ojczyzny tego "szlachetnego syna Chin i Kościoła powszechnego", biskupa Szanghaju, postawionego przed sądem i skazanego na długoletnie więzienie.
Na podstawie posiadanych informacji, agencja Kongregacji Ewangelizacji Narodów "Fides" uważa, że śmierć kard. Kunga Pin-mei zbliży katolików-patriotów i katolików, którzy zachowali więź z Watykanem. Dla obu tych Kościołów zmarły Kardynał, uważany przez władze ChRL za "kryminalistę", był duchowym przywódcą.
Wyświęcenie 6 stycznia br. bez zezwolenia Watykanu 5 biskupów okazuje się "bumerangiem" dla Kościoła patriotycznego. Niektórzy z nich zdają sobie sprawę z sytuacji, w jakiej się znaleźli, i szukają kontaktu z Kościołem podziemnym. Trwają represje wobec 114 alumnów oficjalnego seminarium, którzy w ostatnim momencie odmówili udziału w święceniach - farsie.

Jan Paweł II wyznaczył daty tegorocznych kanonizacji

10 marca br. na publicznym Konsystorzu Zwyczajnym w Watykanie Jan Paweł II podjął decyzję w sprawie 5 tegorocznych kanonizacji.
Bł. Maria Faustyna Kowalska, apostołka Bożego Miłosierdzia, zostanie ogłoszona świętą w II Niedzielę Wielkanocną - 30 kwietnia br., którą Kościół w Polsce i wielu innych krajach obchodzi jako Niedzielę Miłosierdzia Bożego. W V Niedzielę Wielkanocną - 21 maja br. Papież ogłosi świętymi: męczenników meksykańskich - bł. Krzysztofa Magallanesa i jego 24 Towarzyszy oraz bł. Józefa Marię de Yermo y Parresa - kapłana, założyciela Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Serca Jezusa i Ubogich. Ostatnia z zaplanowanych w tym roku kanonizacji odbędzie się w XXVI Niedzielę Zwykłą - 1 października br. i obejmie bł. Augustyna Czao - kapłana i innych męczenników chińskich, bł. Marię Józefę od Serca Jezusowego Sancho de Guerra - założycielkę Instytutu Służebnic Jezusa oraz bł. Katarzynę Marię Drexel - założycielkę Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Sakramentu dla Indian i Kolorowych.

List gratulacyjny na 20-lecie polskiej wersji "L´Osservatore Romano"

Jan Paweł II wystosował list na ręce redaktora naczelnego polskiego wydania "L´Osservatore Romano" - ks. Czesława Drążka ze słowami szczerego uznania i gratulacjami z okazji 20-lecia miesięcznika. Poniżej drukujemy list w całości.

Drogi Księże Redaktorze!
Wydanie polskie L´Osservatore Romano świętuje w tym roku dwudziestolecie istnienia. Z tej okazji pragnę przekazać Księdzu Redaktorowi wyrazy szczerego uznania i gratulacje.
Od początku pontyfikatu pragnąłem, aby język polski był słyszany częściej niż dotychczas w Wiecznym Mieście, a nauczanie papieskie w tym języku mogło docierać regularnie do Polaków w kraju i za granicą. Dlatego ucieszyłem się bardzo, gdy otrzymałem na początku kwietnia 1980 r. pierwszy numer polskiego wydania L´Osservatore Romano. W taki oto sposób do zasłużonego dziennika tego pisma, wychodzącego w języku włoskim, i do różnojęzycznych edycji tygodniowych, publikowanych pod tym tytułem w Watykanie od wielu lat, dołączyła również edycja w języku polskim. Było to bez wątpienia wydarzenie historyczne dla Kościoła w Polsce. Trzeba je rozumieć jako szczególny dar Bożej Opatrzności, dar dla polskiego Narodu, który przez długie lata nie miał dostępu do pełnej prawdy wyrażanej słowem czy pismem, a wszelkie próby i wysiłki rzetelnej informacji poddawane były niesprawiedliwej i bezwzględnej cenzurze ideologii wrogiej Kościołowi, Stolicy Apostolskiej i ludziom wierzącym. Boleśnie odczuwał tę sytuację Episkopat Polski i dlatego z wielkim zadowoleniem przyjął wiadomość o powstaniu tego pisma. Pragnę wspomnieć przede wszystkim księdza arcybiskupa Bronisława Dąbrowskiego, który od początku dostrzegał wartość polskiej edycji L´Osservatore Romano, autentycznie to pismo kochał i do końca swego życia czuł się z nim bardzo związany.
W tym kontekście wersja polska L´Osservatore Romano nabiera szczególnego znaczenia ze względu na zadania, jakie miała do zrealizowania od samego początku - służyć posłannictwu Stolicy Apostolskiej w Kościele i świecie współczesnym, otwierać serca i umysły na sprawy całego Kościoła powszechnego. Pragnę z uznaniem podkreślić, że tym zadaniom L´Osservatore Romano wychodzące w języku polskim pozostaje wierne i z konsekwencją je realizuje. Udostępnia czytelnikom przede wszystkim pełne teksty wypowiedzi Magisterium papieskiego, do którego należą encykliki, adhortacje, orędzia, listy, przemówienia, homilie, i przynosi szczegółowy zapis posługi papieża w Rzymie i podczas podróży apostolskich. Wiele miejsca poświęca również działalności Stolicy Apostolskiej, która służy całemu Ludowi Bożemu.
W ten sposób czasopismo to jest obfitym źródłem wiedzy o Kościele współczesnym, z którego czerpać mogą kapłani, osoby konsekrowane i wierni świeccy, szczególnie wierni zrzeszeni w ruchach apostolskich, a także instytucje wydawnicze i akademickie. Dziś na progu trzeciego tysiąclecia istnieje potrzeba głębszego poznania tajemnicy i wspólnoty Kościoła, bo tylko na tej drodze można Kościół jak matkę miłować i ofiarnie mu służyć zgodnie z wolą Chrystusa.
Składam dzięki Bogu za dar tego pisma dla Kościoła w Polsce i dla naszego Narodu. Mam tu na myśli wielką rolę ewangelizacyjną, jaką spełnia od samego początku istnienia edycja polska L´Osservatore Romano przez kształtowanie chrześcijańskich postaw i uwrażliwianie ludzkich sumień na naukę Kościoła. Życzę, aby prawda o Kościele, przekazywana kompetentnie na stronach tej publikacji, trafiała do umysłów i serc czytelników i wydawała obfity owoc w ich życiu i apostolstwie. Cieszę się, że pismo to dociera regularnie do naszych Rodaków w Polsce i za jej granicami. Wyrażam wdzięczność wszystkim, którzy to ważne dzieło wydawnicze Stolicy Apostolskiej, zapoczątkowane przed dwudziestu laty, tworzyli i nadal tworzą. Dziękuję Redaktorom, Pracownikom redakcji, Współpracownikom i Kolporterom. Wyrażam także moją wdzięczność Panu Dyrektorowi oraz całemu środowisku L´Osservatore Romano i Drukarni Watykańskiej. Zdaję sobie sprawę, jak odpowiedzialna i trudna jest to praca. Wymaga odpowiedniego przygotowania intelektualnego i technicznego, a przede wszystkim szczerego i ofiarnego oddania sprawie Kościoła. W roku Wielkiego Jubileuszu Odkupienia zawierzam dalsze lata działalności wydania polskiego L´Osservatore Romano opiece Pani Jasnogórskiej - Matki Słowa Bożego.
Księdzu Redaktorowi, Pracownikom redakcji, Współpracownikom i Czytelnikom pisma z serca błogosławię: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego
Watykan, 22 lutego 2000 r.

Jan Paweł II