Może lubisz zbierać pocztowe znaczki? Kupujemy je w sklepie filatelistycznym, w kioskach, ale także wycinamy z kopert listów przynoszonych przez pana listonosza. Wiesz jednak, że mniej ważny jest znaczek, a najważniejsze są wiadomości napisane w liście. Wielką radość przeżywa nasza rodzina, gdy list mówi o przyjeździe kochanej babci, gdy list przynosi zaproszenie na wakacje do wujka lub powiadamia o wysłanej paczce przez naszą chrzestną. Lubimy otrzymywać tylko miłe wiadomości.
Taką miłą wiadomość otrzymują dzieci izraelskie. Dowiadują się, że Pan Jezus jedzie do Jerozolimy. Niedzielą Palmową zaczął Pan Jezus Wielki Tydzień. Wielki - znaczy najważniejszy ze wszystkich tygodni roku. Wielki Tydzień składa się z siedmiu Wielkich Dni: zaczyna się Wielkim Poniedziałkiem, a kończy - Wielką Niedzielą. Na ten Wielki Tydzień czekał cały świat, a na ziemi wszyscy ludzie. W Wielkie Dni Wielkiego Tygodnia Pan Jezus przygotowuje się do najważniejszych wielkich czynów swojego życia.
W Wielki Czwartek spożywa kolację ze swoimi uczniami - Apostołami. Na tej kolacji daje im władzę, by zamieniali chleb i wino w samego Pana Jezusa. Na to może pozwolić tylko Pan Jezus!
W Wielki Piątek bardzo cierpi w więzieniu, a potem niesie krzyż na Kalwarię i tam pozwala się ukrzyżować.
Robi to dla nas! Swoim cierpieniem przeprasza Pana Boga za nasze złe uczynki. Umiera na krzyżu, ponieważ nas kocha!
W Wielką Sobotę Pan Jezus leży w grobie. W naszych kościołach są budowane bardzo ładne groby. Ludzie przychodzą do grobu Pana Jezusa i dziękują Mu za to, że oddał Swoje życie za każdego człowieka, że przeżywał tyle smutnych dni. W grobie Pan Jezus czeka na Swoje Zmartwychwstanie.
Pan Jezus zmartwychwstaje w Wielką Niedzielę - w Niedzielę Wielkanocną. Tę wiadomość przynoszą trzy kobiety - trzy "listonoszki" Pana Jezusa. Idą do grobu, ale tam Pana Jezusa już nie ma! On żyje! Przybiegają z tą radosną nowiną do Apostołów i mówią: Grób jest pusty! Pan Jezus żyje!
Niedziela Wielkanocna jest najważniejszą Niedzielą, jest Największą Niedzielą. W tę Niedzielę spotykamy się z żywym Panem Jezusem.
Rano rozlegają się dzwony. Ludzie idą do kościoła. Ksiądz niesie Pana Jezusa w złotej monstrancji. Ministranci niosą figurę Pana Jezusa, który trzyma czerwoną chorągiewkę. Żywego Pana Jezusa przypomina duża świeca. Na tej świecy jest pięć czerwonych krążków: te krążki symbolizują rany Pana Jezusa: dwie po gwoździach na nogach, dwie po gwoździach na dłoniach i jedna po przebiciu boku. Zmartwychwstałego Pana Jezusa przypomina także krzyż z czerwoną stułą. Wszyscy się cieszymy i mówimy tak jak trzy kobiety:
Pan Jezus zmartwychwstał!
Pan Jezus jest żywy!
Pan Jezus jest wśród nas! Cieszmy się! Alleluja!
W Wielką Sobotę pójdziesz do kościoła z koszykiem wypełnionym jedzeniem, z tzw. święconką. W koszyczku będzie baranek z czerwoną chorągiewką. On wyobraża żywego Pana Jezusa. Barankiem nazywają Pana Jezusa dobrzy ludzie - prorocy. Poświęconego baranka postawisz w domu na środku stołu: On przypomina, że żywy Pan Jezus jest w Twoim domu, w Twojej rodzinie. Obok będą leżały pisanki - kolorowe jajka. Symbolizują życie. Podczas śniadania wielkanocnego zjesz z całą rodziną kawałek święconego jajka. Popatrz wtedy na baranka i powiedz Panu Jezusowi: Panie Jezu, umarłeś, ponieważ mnie kochasz. Wstałeś żywy z grobu, bo mnie kochasz. Jesteś z nami, bo nas kochasz. My też kochamy Cię, Panie Jezu!