Reklama

Milenium struktur kościelnych w Polsce

Niedziela Ogólnopolska 17/2000

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Rok 2000 przebiega dla nas pod znakiem dwóch jubileuszy: obchodzonego w całym Kościele Wielkiego Jubileuszu Zbawiciela i 1000-lecia powstania struktur kościelnych w Polsce. Główne uroczystości tego drugiego jubileuszu odbywają się, co jest zrozumiałe, w Gnieźnie - pierwszej metropolii na ziemiach polskich.
Świętowanie milenium podzielone zostało na dwie części. Zgodnie z zamysłem Metropolity gnieźnieńskiego, 12 marca br., dokładnie w 1000. rocznicę Synodu-Zjazdu Gnieźnieńskiego, skoncentrowano się na wymiarze ekumenicznym i politycznym tego doniosłego wydarzenia. Nabożeństwo ekumeniczne - celebrowane przez hierarchów Kościołów katolickiego, prawosławnego i protestanckiego: kard. Józefa Glempa, abp. Sawę i bp. Jana Szarka - przypomniało, że w chwili rodzenia się struktur Chrystusowy Kościół był niepodzielony, a jednocześnie było wyrazem dobrej woli jedności uczniów Jezusa Chrystusa. Spotkanie prezydentów państw Europy Środkowo-Wschodniej było okazją do zobaczenia tego, co zbliżyło do siebie papieża Sylwestra II, cesarza Ottona III i księcia Bolesława. Chociaż prezydenci nie do końca wykorzystali w swym przesłaniu to doświadczenie sprzed dziesięciu wieków, to jednak sam fakt powiązania przesłania z uroczystościami milenijnymi był wołaniem o oparcie się na wartościach chrześcijańskich w budowaniu zjednoczonej Europy.
Druga część obchodów milenijnych będzie miała przede wszystkim charakter kościelny. Wybór daty uroczystości - 28-30 kwietnia br. - nie jest przypadkowy. W sobotę i niedzielę w Gnieźnie będzie obchodzony tradycyjny odpust ku czci św. Wojciecha. Trudno jest przecenić rolę, jaką odegrał ten Patron Polski w powstaniu struktur kościelnych w naszej Ojczyźnie. Nic więc dziwnego, że cały Kościół w Polsce chce podziękować Bogu za ten ogromny dar. Stąd też do Gniezna przybędzie Episkopat Polski, by wziąć udział w Konferencji Episkopatu i uroczystościach Świętowojciechowych.
W programie uroczystości milenijnych przewidziano także zjazd premierów Grupy Wyszehradzkiej: Węgier - Victora Orbana, Czech - Milosza Zemana, Słowacji - Mikulasa Dziurindy i Polski - Jerzego Buzka oraz kanclerza Niemiec - Gerharda Schroadera, którzy podpiszą Deklarację Gnieźnieńską. Odbędzie się także uroczyste posiedzenie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.
Organizatorzy spodziewają się, że na uroczystości odpustowe ku czci św. Wojciecha przybędą licznie wierni z całej Polski i Polonia ze świata. Za pośrednictwem Niedzieli organizatorzy zapraszają wszystkich do udziału w tym świętowaniu 1000-lecia Kościoła w Polsce.

PROGRAM:

28 kwietnia - piątek

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

11.00 - Spotkanie plenarne Premierów i podpisanie Deklaracji Gnieźnieńskiej w Starym Ratuszu

12.00 - Uroczyste posiedzenie Sejmu (Aula przy Muzeum Początków Państwa Polskiego)

15.00 - Posiedzenie Komisji Głównej Episkopatu Polski

18.30 - Nabożeństwo Słowa w katedrze

18.45 - Koncert w katedrze: Oratorium: Droga, życie, miłość. O męce i zmartwychwstaniu Pana J. K. Pawluśkiewicza

20.00 - Nieszpory ludźmierskie J. K. Pawluśkiewicza - plac św. Wojciecha

29 kwietnia - sobota

7.30 - Msza św. w katedrze

9.30 - Konferencja Plenarna Episkopatu Polski

16.00 - Ostrów Lednicki - widowisko plenerowe Zjazd Gnieźnieński, w wykonaniu aktorów Teatru im. A. Fredry w Gnieźnie.

19.30 - I Nieszpory o św. Wojciechu - katedra

20.30 - Procesja z relikwiami św. Wojciecha ulicami Gniezna do kościoła pw. św. Michała Archanioła

30 kwietnia - niedziela

9.30 - Procesja z relikwiami

św. Wojciecha z kościoła pw. św. Michała na plac św. Wojciecha

10.00 - Uroczysta Msza św. odpustowa na placu św. Wojciecha pod przewodnictwem Księdza Prymasa

16.00 - II Nieszpory o św. Wojciechu - kościół pw. bł. Radzyma Gaudentego

2000-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miasto położone na górze

2026-02-03 11:34

Niedziela Ogólnopolska 6/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
CZYTAJ DALEJ

Ks. Salvador Valera został beatyfikowany. Przyjaciel ubogich i chorych

2026-02-07 13:40

[ TEMATY ]

beatyfikacja

Ks. Salvador Valera Parra

Vatican News

W Huércal-Overa na południu Hiszpanii został beatyfikowany Salvador Valera Parra (1816–1889), znany jako „Cura Valera”. 20 czerwca 2025 r. Leon XIV uznał cud uzdrowienia za wstawiennictwem ks. Valery i w wydanym wówczas dekrecie podkreślił jego wzór kapłańskiej miłości, ubóstwa i niestrudzonej służby najbardziej potrzebującym. W imieniu Papieża, beatyfikacji dokonał kard. Semeraro.

Salvador Valera Parra urodził się w 1816 r. w ubogiej rodzinie chłopskiej. Już w wieku trzynastu lat, przy łóżku swojego zmarłego ojca, wykazał się niezwykłą wiarą, gdy zamiast lamentować, pogrążył się w modlitwie. To wewnętrzne powołanie doprowadziło go w wieku czternastu lat do seminarium w Murcji. Święcenia kapłańskie przyjął w 1840 r., a swoją pierwszą Mszę św. odprawił w klasztorze kapucynek, aby podziękować zakonnicom, które wspierały go podczas studiów.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś szerze o sensie Eucharystii i scenie umywania nóg

2026-02-08 08:00

[ TEMATY ]

Kard. Grzegorz Ryś

sens Eucharystii

scena umywania nóg

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Jezus powiedział: „To czyńcie na moją pamiątkę” (por. Łk 22, 19). Czy słowa te odnosiły się «jedynie» do zadanego Kościołowi obrzędu liturgicznego? Czy nie obejmowały również tego niesłychanego znaku umycia nóg? - przekazuje w swoim rozważaniu w najnowszej książce „Mandatum. Ecce Homo” kard. Grzegorz Ryś.

Fragment z książki kard. Grzegorza Rysia „Mandatum. Ecce Homo”, wyd. eSPe. Zobacz więcej: księgarnia.niedziela.pl
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję