W rozmowach z kolegami słyszymy, jak niektórzy chwalą się tym, co posiadają ich rodzice: samochodem, anteną satelitarną, najnowszym komputerem. Są koledzy, którzy mówią o dużej sumie pieniędzy zebranych na książeczce oszczędnościowej. Inni mówią o drogim zegarku, mechanicznych zabawkach, grach komputerowych. Wiele dzieci chciałoby mieć to wszystko, czego tylko zapragną. Posiadane bogactwa nie zawsze dobrze wpływają na nas: są takie dzieci, które niczego nie pożyczą, nie dadzą się pobawić żadną zabawką. W tym bogactwie posiadania stają się "sobkami": wszystko chcą mieć, ale tylko dla siebie.
Te dzieci przypominają Apostołów, którym dobrze jest w szkole Pana Jezusa, lecz początkowo chcą się bogacić na Panu Jezusie. Kłócą się o najlepsze miejsca przy stole, chwalą się swoimi czynami, nawet dwóch prosi swoją mamę, by załatwiła im wysokie urzędy ministrów w królestwie Pana Jezusa. Jeden z Apostołów myśli tylko o powiększaniu pieniędzy. Ponieważ nie otwierają się na naukę Pana Jezusa - przegrywają. Podczas aresztowania Jezusa - uciekają. Zalęknieni o swoje życie nie biorą udziału w drodze krzyżowej Jezusa. Wcześniej Piotr zapiera się Jezusa. Nie ma Apostołów pod krzyżem, za wyjątkiem Jana opiekującego się Matką Bożą.
W dniu zmartwychwstania Jezus spotyka się z Apostołami w Wieczerniku. Obiecuje im dać taki prezent, który zmieni Apostołów, umocni ich, by mężnie mówili o Panu Jezusie i nigdy się Go nie zaparli. Tym darem jest Duch Święty. Apostołowie spędzają długi czas na modlitwie. Przeżywają rekolekcje, podczas których przypominają sobie całe życie. W tym życiu zbierali skarby, które nic im nie dały. Chcą przyjąć dary Ducha Świętego i z Duchem Świętym nauczać o Panu Jezusie.
Pięćdziesiątego dnia po zmartwychwstaniu zstępuje Duch Święty na Matkę Bożą i Apostołów mieszkających w
Wieczerniku. Matka Boża pomaga Apostołom w ich rekolekcjach. Jest przykładem człowieka, który nigdy Jezusa nie zdradził, dlatego zbiera Jezusowe skarby. Apostołowie nie marnują Jezusowego prezentu: umocnieni Duchem Świętym otwierają drzwi Wieczernika. Piotr mówi o Panu Jezusie. Nawraca kilka tysięcy ludzi i udziela im chrztu. Apostołowie rozchodzą się na cały świat, by mocą Ducha Świętego głosić Ewangelię. Zakładają kościoły. Oddają życie swoje za Jezusa i Jego naukę.
Tobie także Jezus daje Ducha Świętego w sakramencie chrztu. Duch Święty zstępuje na nas w sakramencie pokuty. W sposób wyjątkowo uroczysty otrzymujemy Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania. Już teraz proś Ducha Świętego, aby umacniał Cię do mężnego wyznawania wiary i postępowania w życiu tak, jak uczy Jezus.

Módl się:
"Przyjdź, Duchu Święty, ja pragnę. O to dziś błagam Cię! Przyjdź w swojej mocy i sile, radością napełnij mnie!"