25 VI DWUNASTA NIEDZIELA ZWYKŁA
Job 38, 1. 8-11; Ps 107;
2 Kor 5, 14-17; Łk 7, 16; Mk 4, 35-41.

26 VI Poniedziałek. Dzień powszedni
2 Krl 17, 5-8. 13-15a. 18; Ps 60;
Hbr 4, 12; Mt 7, 1-5.

27 VI Wtorek. Dzień powszedni
2 Krl 19, 9b-11. 14-21. 31-35a. 36;
Ps 48; Ps 25, 4b. 5; Mt 7, 6. 12-14
albo: wspomnienie św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i Doktora Kościoła.

28 VI Środa. Wspomnienie św. Ireneusza, biskupa i męczennika
2 Krl 22, 8-13; 23, 1-3; Ps 119;
J 15, 4. 5b; Mt 7, 15-20.

29 VI Czwartek. Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Dz 12, 1-11; Ps 34; 2 Tm 4, 6-9.
17-18; Mt 16, 18; Mt 16, 13-19.

30 VI Piątek. Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
Oz 11, 1. 3-4. 8c-9; Ps: Iz 12, 2. 3-4b.
4cd-5; Ef 3, 8-12. 14-19; Mt 11, 29ab;
J 19, 31-37.

1 VII Sobota. Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Iz 61, 9-11; Ps: 1 Sm 2, 1.4-5. 6-7. 8abcd; Łk 2, 19; Łk 2, 41-51.

CZYTANIE Z KSIĘGI JOBA (Job 38, 1. 8-11)

Z wichru Pan powiedział Jobowi te słowa: "Kto bramą zamknął morze, gdy wyszło z łona wzburzone, gdym chmury mu dał za ubranie, za pieluszki ciemność pierwotną? Złamałem jego wielkość mym prawem, wprawiłem wrzeciądze i bramę. I rzekłem: ´Aż dotąd, nie dalej. Tu zapora dla twoich nadętych fal´".

Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Ci, którzy statkami ruszyli na morze,
by handlować na wodach ogromnych,
widzieli dzieła Pana
i Jego cuda wśród głębin.
Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Rzekł i zerwał się wicher
burzliwie piętrząc fale.
Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań,
ich dusza truchlała w nieszczęściu.
Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Wołali w niedoli do Pana,
a On ich uwolnił od trwogi.
Zamienił burzę na powiew łagodny,
umilkły morskie fale.
Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Radowali się w ciszy, która nastała,
przywiódł ich do upragnionej przystani.
Niechaj dziękują Panu za Jego miłosierdzie,
za Jego cuda wobec synów ludzkich.
Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

CZYTANIE Z DRUGIEGO LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO KORYNTIAN (2 Kor 5, 14-17)

Bracia:

Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli.
A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.
Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA (Mk 4, 35-41)

Gdy zapadł wieczór owego dnia, Jezus rzekł do swoich uczniów: " Przeprawmy się na drugą stronę". Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź się już napełniała. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: "Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?" On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: " Milcz, ucisz się". Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
Wtedy rzekł do nich: "Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?" Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: " Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?"