16-22 VII 2000

16 VII PIĘTNASTA NIEDZIELA ZWYKŁA
Am 7, 12-15; Ps 85; Ef 1, 3-14 lub Ef 1,
3-10; Ef 1, 17-18; Mk 6, 7-13.

17 VII Poniedziałek. Dzień powszedni
Iz 1, 11-17; Ps 50; Mt 10, 40;
Mt 10, 34 - 11, 1.

18 VII Wtorek. Dzień powszedni
Iz 7, 1-9; Ps 48; Ps 95, 8ab;
Mt 11, 20-24
albo: wspomnienie bł. Szymona z Lipnicy, kapłana.

19 VII Środa. Dzień powszedni
Iz 10, 5-7. 13-16; Ps 94;
Mt 11, 25; Mt 11, 25-27.

20 VII Czwartek. Wspomnienie bł. Czesława, kapłana
Iz 26, 7-9. 12. 16-19; Ps 102;
Mt 11, 28; Mt 11, 28-30.

21 VII Piątek. Dzień powszedni
Iz 38, 1-6. 21-22. 7-8; Ps: Iz 38, 10. 11. 12abcd. 16; J 10, 27; Mt 12, 1-8
albo: wspomnienie św. Wawrzyńca z Brindisi, kapłana i Doktora Kościoła.

22 VII Sobota. Wspomnienie św. Marii Magdaleny
Pnp 8, 6-7 albo: 2 Kor 5, 14-17; Ps 63;
J 20, 1. 11-18.

CZYTANIE Z KSIĘGI PROROKA AMOSA (Am 7, 12-15)

Amazjasz, kapłan w Betel, rzekł do Amosa: "´Widzący´, idź, uciekaj sobie do ziemi Judy. I tam jedz chleb, i tam prorokuj. A w Betel więcej nie prorokuj, bo jest ono królewską świątynią i królewską budowlą".
I odpowiedział Amos Amazjaszowi: "Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i Pan rzekł do mnie: ´Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego´".

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.
Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg:
oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim.
Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie
dla tych, którzy się Go boją,
i chwała zamieszka w naszej ziemi.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.
Spotkają się ze sobą łaska i wierność,
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie,
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.
Pan sam obdarzy szczęściem,
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość,
a śladami Jego kroków zbawienie.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

CZYTANIE Z LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO EFEZJAN (Ef 1, 3-10)

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym.
W Nim mamy odkupienie przez Jego krew, odpuszczenie występków według bogactwa Jego łaski. Szczodrze ją na nas wylał w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia, przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa
przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego
powołania.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA (Mk 6, 7-13)

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi.
I przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. "Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien".
I mówił do nich: "Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich".
Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.