Każda ważna rocznica jest obchodzona bardzo uroczyście i okazale. Zależy czy jest to trzeci, piąty, czy może dwudziesty jubileusz. Jeśli obchodzi się 575. rocznicę to dopiero wtedy nabiera ona olbrzymiej rangi i jest wspaniałym wydarzeniem w życiu tych, którzy ją obchodzą. Takie niecodzienne wydarzenie miało miejsce 2 września br. w parafii Dobrzyjałowo w dekanacie Piątnica.

Tego dnia w świątyni zgromadziło się dużo braci i sióstr w Chrystusie Jezusie, aby wspólnie przeżyć na modlitwie to wielkie wydarzenie w życiu całej wspólnoty parafialnej. Jest przecież za co dziękować Panu Bogu za te 575 lat opieki nad parafią w Dobrzyjałowie. Ponadto dzień ten ukoronował trzydniowe misje jubileuszowe roku 2000.

Jak wiemy, parafię stanowią ludzie wierzący, którzy opiekują się kościołem i

wszelkimi przedmiotami i rzeczami należącymi do parafii. Są to ludzie, którym zależy, aby ich świątynia była najpiękniejszym domem Bożym w okolicy, ale nie zaniedbują również świątyni swoich serc, uświęcając się przez godne, dobre i pobożne życie.

Na uroczystości 575. jubileuszu zgromadzili się mieszkańcy parafii, ich rodziny, przyjezdni goście oraz duchowieństwo na czele z bp. Stanisławem Stefankiem.

Po przywitaniu dostojnych gości jeden z mieszkańców parafii Dobrzyjałowo przedstawił historię tego terenu i samej parafii.

W 1425 r. bp Stanisław herbu Trzaska erygował parafię Dobrzyjałowo. Na pierwszy kościół dobrzyjałowianie musieli czekać aż 120 lat, do 1545 r., kiedy to miejscowy dziedzic zbudował świątynię pw. św. Stanisława i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, nadając parafii 3 włóki ziemi oraz prawo do polowania, rybołówstwa i korzystania z młyna. Fundator kościoła był pierwszym kolatorem, a kolejnymi byli zmieniający się dziedzice Dobrzyjałowa. W historii parafii były dwa kościoły. Pierwszy - drewniany, duży jak na owe czasy. Po rozebraniu starej świątyni w 1856 r. ks. Jastrzębski uzyskał zgodę na poświęcenie kamienia węgielnego i rozpoczęcie budowy. Nowa świątynia stanęła w 1870 r. i służyła wiernym do 1915 r., kiedy to budynek został częściowo zniszczony podczas I wojny światowej. W 1924 r. został odbudowany i pełni funkcję kościoła parafialnego do dziś. Należy tu wspomnieć o niezwykłej urody neoromańskim ołtarzu głównym wykonanym przez firmę z Tyrolu. Ponadto na uwagę zasługują dwa neobarokowe ołtarze boczne z 1920 r. oraz barokowa monstrancja z 1680 r. Przy kościele znajduje się plebania z 1886 r.

Nowo powstała parafia przynależała do diecezji płockiej. W 1818 r. weszła w skład diecezji wigierskiej, a od 1865 r. należała do dekanatu kolneńskiego. Kolejną zmianą administracyjną było przyłączenie Dobrzyjałowa w 1918 r. do dekanatu Jedwabne. W 1925 r. dekanat jedwabieński wszedł w skład nowo powstałej diecezji łomżyńskiej, a wraz z nim parafia Dobrzyjałowo. Ostatnią zmianą było przyłączenie do dekanatu Piątnica w 1998 r.

Po przedstawieniu faktów historycznych wszyscy uczestniczyli w poświęceniu krzyża misyjnego, który został postawiony obok świątyni.

Eucharystii przewodniczył pasterz diecezji, bp Stanisław Stefanek, który wygłosił do zebranych słowo pasterskie. Po wspólnej modlitwie proboszcz parafii - ks. kan. Stanisław Szymborski podzielił się przed świątynią chlebem. Gest ten kojarzy nam się z dzieleniem opłatkiem wigilijnym, znakiem miłości i przebaczenia. Ten wspaniały znak zapewne zbliżył zwaśnionych sąsiadów i pojednał niejedną skłóconą rodzinę. Bóg wie, co czynić w danej chwili i w danym momencie, aby pojednać ludzi z sobą.