W moim starym benedyktyńskim mszaliku z 1931 r. jest taki piękny, krótki, wstępny komentarz na Wigilię Bożego Narodzenia: "Wigilia Bożego Narodzenia pełna jest świętej radości i gdyby nie szaty pokutne, można by sądzić, że Święto już się zaczęło". I chociaż w obecnym kalendarzu liturgicznym nie ma Wigilii, tym bardziej że w tym roku mamy 4. niedzielę Adwentu, to pamiętamy, że cały czas adwentowy jest wigilią Bożego Narodzenia. Bo słowo "wigilia" oznacza czuwanie, zwłaszcza modlitewne - w nocy! W Ewangelii niedzielnej rozważamy tajemnicę spotkania dwóch matek, z których jedna już 6 miesięcy, a druga dopiero 1 miesiąc oczekuje narodzin dziecka. My dajemy tej Ewangelii tytuł: " Zwiastowanie", ale mówimy także: "Spotkanie". Te dwa tytuły uzupełniają się. Maryja "wybrała się i poszła z pośpiechem w góry", by odwiedzić, czyli - jak mówi nasz staropolski język - nawiedzić... i pozostała u Elżbiety ok. 3 miesięcy, żeby usługiwać... Biblijne rozważanie jest proste: tajemnica spotkania Matki Syna Bożego z matką Jego poprzednika - Jana Chrzciciela. Tylko w serdecznej modlitwie możemy wniknąć w nastrój i wielkość tego spotkania! Tylko patrząc na Żłóbek i śpiewając hymn Maryi Wielbi dusza moja Pana. Ale, myśląc o jutrzejszej uroczystości i o dzisiejszej Wigilii w naszych domach, postawmy sobie pytanie: Na kogo czekamy?... I znów ten mój stary mszalik daje taką piękną odpowiedź: "Niech dla nas żłóbkiem będzie ołtarz, na którym Jezus rodzi się dla nas w szczególny sposób w dniu Bożego Narodzenia". Tradycyjne, świąteczne przygotowania są już na ukończeniu. Wszyscy czekamy, zwłaszcza dzieci! Jeżeli na stole jest dużo upominków, czy między nimi jest - na honorowym miejscu - figurka Dzieciątka Jezus?... Ale nie za mała, nie miniaturowa!...
Niech przemówi jeszcze raz mój stary mszalik: "W każdym domu chrześcijańskim powinien być mały żłóbek, przy którym odmawiano by pacierz ranny i wieczorny. Dzieci lepiej rozumiałyby (w tym tak radosnym dla dziecka okresie), że mają się uczyć z pastuszkami i królami w uwielbieniu złożonego na sianku Jezusa". Ale to wszystko będzie jutro, a dziś Ewangelia ukazuje nam dwie Kobiety-Matki. Obie miały swoje marzenia. Przeżyły ogromny wstrząs. Elżbieta długo marzyła o własnym dziecku i przestała już marzyć. I oto teraz, w jej latach życia, gdy ciało niezdolne do rodzenia, nosi w sobie syna. Nie trzeba było cudownego znaku, by Zachariasz
stracił zdolność mówienia. Tak czasem mówimy o niezwykłych przeżyciach, że ten, kto ich doświadczył, oniemiał... Nie tylko nie wie, co mówić, ale po prostu nie potrafi wypowiedzieć słowa! Tym bardziej Maryja. Przez niezwykłe macierzyństwo Bóg jakby błyskawicą wtargnął w Jej życie. I jako pełną łaski zagarnął Ją dla siebie.
Tyle serdecznych słów życzeń wypowiadamy i piszemy przed uroczystością Bożego Narodzenia! Ale najważniejsze i najserdeczniejsze będą te wypowiadane bezsłownie wśród nocnej ciszy - przed Żłóbkiem.