"Mazowsze" to jeden z największych i najwspanialszych zespołów kultywujących polskie pieśni i tańce ludowe, klejnoty naszej kultury narodowej. Nie tak dawno, bo 6 listopada 2000 r. w Teatrze Polskim w Warszawie odbył się jubileuszowy koncert "Mazowsza". Zespół obchodził 50-lecie swego istnienia. Pisała o tym Niedziela w numerze 47. z 19 listopada 2000 r. Tekst ukazał się na pierwszej stronie z dwoma pięknymi zdjęciami.
Poza Niedzielą chyba niewiele czasopism i gazet poświęciło uwagę temu Zespołowi, który był przez pół wieku ambasadorem naszej kultury w świecie, przysparzając Polsce chwały. Uważam, że mało Polaków " odczuło" jubileusz tego znakomitego Zespołu, bo media w ogóle słabo nagłośniły 50-letni dorobek "Mazowsza" i jego twórców - prof. Tadeusza Sygietyńskiego i Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej. Z tego, co wiem, telewidzowie II Programu zawiedli się na transmisji z jubileuszowego koncertu. Ja również, wraz z rodziną, oglądałem ten koncert w TVP. Kto zawinił, że transmisja telewizyjna trwała tak krótko i została przerwana? Nawet nie przeproszono telewidzów za ten niewypał. Telewizja publiczna (płacimy na jej rzecz abonamenty) nawet nie próbowała się zrehabilitować i nie przedstawiła później choćby jakiegoś tańca czy pieśni "Mazowsza" w swoim programie! Czyżby kierownictwo telewizji publicznej uważało je za niemodne, a nas - odbiorców wielkiej kultury narodowej - za tę część polskiego społeczeństwa, z którą nie trzeba się liczyć?
A w radiu? W I Programie tylko niezawodne Radio retro z niezastąpioną D. Żelechowską i J. Zagozdą dało w niedzielny poranek " godzinę lekcyjną" popisu wokalnego artystów "Mazowsza" z Karolina. Jeszcze w nocnym wydaniu "Jedynki", ale tylko w nocnym, sędziwi dziennikarze radiowi prezentowali Zespół "Mazowsze" i niektórych artystów. I to było chyba wszystko. A przecież wielu z nas, zwłaszcza tych starszych, zapewne ucieszyłoby się, gdyby od czasu do czasu na antenie radiowej pojawił się jakiś utwór z repertuaru tego jedynego w swoim rodzaju Zespołu.
Powstaje pytanie - kto decyduje o układaniu programu telewizyjnego i radiowego? Czy telewidzowie i radiosłuchacze nie liczą się tutaj i stawia się ich przed faktem dokonanym? Uważam, że dobrze byłoby, aby telewidzowie, zwłaszcza oglądający telewizję publiczną, i radiosłuchacze I Programu mieli również wpływ na układanie programu. Tak być powinno. I wówczas programy z pewnością byłyby bardziej ciekawe.
Przypadek jubileuszu 50-lecia "Mazowsza" świadczy o tym, że przemilcza się dorobek i piękno polskiej kultury, również tej ludowej, a eksponuje wątpliwej jakości artystycznej najnowsze filmy i audycje, przedstawiające głównie przemoc i zło, w szerokim pojęciu treści wybitnie antywychowawcze!