Nisko nad północnym horyzontem odnajdujemy wieczorem Wielki Wóz, którego dwie tylne gwiazdy można potraktować jako "strzałkę" wskazującą dokładnie Gwiazdę Polarną. Ta gwiazda jest ostatnią w dyszlu Małego Wozu, a zarazem najjaśniejszą w całym gwiazdozbiorze Małej Niedźwiedzicy. Dyszle Małego i Wielkiego Wozu zwrócone są zawsze w przeciwne strony, więc przez całą noc możemy obserwować ich wzajemny taniec wokół Gwiazdy Północnej. Wykorzystywano ją od dawna w nawigacji morskiej, ponieważ wskazuje nam kierunek północny i jako jedyna wydaje się nie zmieniać swego położenia na niebie. Ma się wrażenie, jakby cała sfera niebieska była wielkim kołem wykonującym w ciągu nocy obrót wokół tej gwiazdy. Już kilkanaście minut po zachodzie Słońca na południowym niebie możemy zobaczyć planetę Wenus, zaś na wschodzie - cudownego, wielkiego Jowisza. Planety te są tak duże i jasne, że nietrudno je odnaleźć. Na prawo od Jowisza rozpoznajemy Saturna, a wraz z upływem czasu na wieczornym niebie zapalają się pozostałe punkciki gwiazd. Oto w konstelacji Woźnicy widzimy Capellę, a pod Jowiszem czerwonawego Aldebarana, najjaśniejszą gwiazdę w gwiazdozbiorze Byka. Od wschodniego do zachodniego horyzontu rozciąga się wspaniała Droga Mleczna, na tle której rozpoznajemy gwiazdozbiory: Perseusza, Kasjopei, Cefeusza i Łabędzia. Nisko na zachodnim niebie w Lutni świeci Wega.
Obok konstelacji Pegaza, wysoko na południowo-zachodnim niebie, znajdziemy piękny i znany nam już gwiazdozbiór Andromedy. Według mitologii, Andromeda przykuta została do nadbrzeżnych skał w pobliżu Joppy (dziś Jaffa) w ofierze potworowi morskiemu (symbolizuje go konstelacja Wieloryba widoczna niżej, tuż nad horyzontem). Jednak na pomoc nadleciał na Pegazie dzielny Perseusz i uratował Andromedę. Ich małżeństwo okazało się szczęśliwe i odtąd obydwa gwiazdozbiory możemy podziwiać na naszym niebie.
Najjaśniejszą gwiazdą Andromedy jest Sirrah (odległa o 136 lat świetlnych), która kiedyś należała do sąsiedniego Pegaza. Swoim położeniem na niebie uzupełnia jednak jego figurę, tworząc z nim wielki kwadrat. W Andromedzie znajdziemy bardzo tajemniczy i pasjonujący obiekt naszego nieba - słynną Wielką Mgławicę (M31). Jest ona małą i ledwie widoczną mgiełką. Z oświetlonej ulicy jej nie dostrzeżemy, również jasna księżycowa noc przeszkadza w jej obserwacji. Najlepiej znaleźć jakieś ciemne i ustronne miejsce do obserwacji. Ale czy warto zadać sobie aż tyle trudu dla małej mgiełki? Choć trudno w to uwierzyć, to niepozorne miejsce naszego nieba jest gigantycznym zgrupowaniem miliardów gwiazd. M31 to jedna z najbliższych nam galaktyk, odległa od nas aż o 2,25 miliona lat świetlnych! Jest najdalej położonym obiektem widocznym jeszcze gołym okiem. Pomyślmy, że widzimy światełko sprzed ponad dwóch milionów lat. Takiej historii próżno szukać w jakimkolwiek muzeum na świecie, ale wystarczy "patrzeć w niebo". M31 jest podobna do naszej Galaktyki. Ma spiralny kształt spłaszczonego dysku o średnicy 130 tysięcy lat świetlnych. Masa tej niepozornej i ledwie widocznej "mgiełki" jest aż 360 miliardów razy większa od masy Słońca, warto więc tę niepozorną "mgiełkę" zobaczyć.