Słowo "Wielkanoc" piszemy razem, chociaż jest ono złożone z przymiotnika i rzeczownika. Ale mocniej jest ukazana wielkość znaczenia tego słowa, kiedy napiszemy "Wielka Noc" -
oddzielnie... To było wydarzenie trudne do opisania, to było objawienie życia wiecznego, które obejmuje także nasze ciało, podległe zniszczeniu, a jednak przeznaczone do zmartwychwstania. Bo wiara widzi dalej i głębiej. Wiara ukazuje nam wielkanocny wymiar naszego ludzkiego życia już tu, na ziemi. Kiedy szukamy "tego, co w górze". Ta dzisiejsza Ewangelia może każdego z nas obudzić ze snu, z tego letargu, w którym widzimy tylko konsumpcję, pomnażanie dobra materialnego i wtedy to nasze ludzkie życie staje się tak bardzo banalne i to, co stworzone, zastępuje Stwórcę. Dlatego św. Paweł nie tylko pisze do nas, ale woła: "Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus" ( Kol 3, 1). Kobiety przy Grobie przejmują poselstwo od Anioła. On je zaprasza, by przystąpiły bliżej, by mogły zobaczyć i uwierzyć, że Pana Jezusa tu nie ma! Nikt w historii świata nie zostawił tak pustego miejsca, jak Ten, wczoraj tu pogrzebany. Zmartwychwstał, jak powiedział. Ani straże, ani ciężki kamień nagrobny nie mogły Zmartwychpowstaniu przeszkodzić. W zamian tego pustego Grobu kobiety otrzymują radość zleconego poselstwa do Apostołów. Ta radość nie jest jeszcze tak bardzo głęboka, bo one nie są w stanie ogarnąć pełni tajemnicy, w której jest im dane uczestniczyć. Mają iść do Galilei, żeby tam, gdzie się to wszystko rozpoczęło, uczestniczyć w wielkim dopełnieniu tego Dzieła. Maria z Magdali przekazuje to radosne poselstwo dwom najważniejszym uczniom Pana. Tak często mówimy: Piotr - Urząd i Jan - Miłość. Urząd musi troszczyć się o wiele. Dlatego pierwsza jest Miłość. Tak jest i z nami, kiedy szczerym i pokornym sercem szukamy "tego, co w górze". Wtedy nasze życzenia "Wesołego Alleluja" brzmią najradośniej - i te pisane, i te śpiewane na Wielkanoc.