Miesiąc maj jest już od wieków czasem szczególnie poświęconym Matce Bożej. Jak Polska długa i szeroka w świątyniach, przy przydrożnych kapliczkach i krzyżach można spotkać ludzi zgromadzonych na nabożeństwach, nazywanych powszechnie majówkami. Zapewne jest wiele osób, które pamiętają wspólne spotkania modlitewne, odbywające się przy kapliczkach usytuowanych przy drogach i ścieżkach polskiej wsi. Miejsca te, pięknie przyozdobione kolorowymi szarfami i świeżymi kwiatami, gromadziły całe rodziny na wspólnej modlitwie w blasku zachodzącego słońca. Taka aura stwarzała niezapomnianą atmosferę piękna i przedziwnego czaru chwili.

Trudno więc się dziwić, że bardzo często ludzie z nostalgią wracają do niezapomnianych chwil, wydawałoby się - bezpowrotnie minionych. Tradycja odprawiania majówek nie zaginęła, wciąż jest żywa. Dziś istnieje jednak tendencja do zamykania jej wewnątrz świątyni, szczególnie w mieście. Konsekwencją tego jest narastanie atmosfery anonimowości uczestników nabożeństwa - nie zbliżamy się do siebie, wygodnie rozsiadamy w ławkach i zatracamy gdzieś tę niezwykłą aurę, jaka może wytworzyć się podczas wspólnej modlitwy.

W parafii pw. Świętej Rodziny na Czubach w Lublinie udało się wskrzesić tradycję wspólnego spotkania modlitewnego, odbywającego się na świeżym powietrzu. Właściwie w parafii zorganizowano dwie majówki, jedną "normalnie" - odprawianą wewnątrz kościoła - oraz drugą, która odbywała się u stóp figury Matki Bożej. W ten piękny majowy wieczór, w którym dane mi było uczestniczyć w wieczornym spotkaniu, doznałem niemal szoku. Nie spodziewałem się, że w mieście, w centrum wielkiego osiedla, w modlitewnym spotkaniu wzięło udział ponad pięćdziesiąt osób. Było to zupełnie niezwykłe doświadczenie, pokazujące jak wielka jest siła tradycji, sięgającej swoimi korzeniami w zamierzchłą przeszłość. Trzeba jeszcze podkreślić, że w spotkaniu tym nie brały udziału tylko osoby w podeszłym wieku, ale również całkiem spora grupa dzieci i młodzieży. Mam nadzieję, że szczególnie młodzi ludzie przesiąkną niezwykłym klimatem tego jedynego w swoim rodzaju nabożeństwa i w przyszłości nie będą wstydzić się ponownie uczestniczyć w majówkach odprawianych przy figurach, kapliczkach i krzyżach. Myślę również, iż ten pomysł wart jest rozpropagowania i w innych parafiach naszego miasta. Na pewno znajdzie się miejsce obok kościoła, gdzie będzie można już za rok zaprosić parafian na wspólną majówkę, aby publicznie dać świadectwo wiary. Zaręczam, to naprawdę wspaniałe przeżycie.