Ta sama Ewangelia, którą rozważaliśmy w II niedzielę zwykłą, w tym roku 14 stycznia, jest głoszona dziś. Wtedy był to czas tuż po Bożym Narodzeniu. Teraz, w sierpniu, obchodzimy drugą uroczystość Najświętszej Maryi Panny - Częstochowskiej. Matka Jezusowa mówi do swojego Syna tak bardzo zwyczajnie, jakby Go chciała tylko "powiadomić": " Nie mają już wina". Czy była to prośba o cud?... A może tylko przypomnienie, że goście, zaproszeni na wesele, powinni przynieść jakiś dar... Odpowiedź Pana Jezusa w polskim przekładzie jest różnie tłumaczona - tradycyjnie: " Co Mnie i Tobie, Niewiasto"; albo: "Zostaw to Mnie, Niewiasto!". Czy to jest odmowa, czy jakiś tajemniczy dystans, czy zdziwienie?... Niepokoi nas szczególnie słowo "Niewiasto!". Możemy pomyśleć, że jest w tych słowach jakiś odcień krytycznej oceny prośby Jego Matki. Ale Ona wcale nie zniechęciła się i nie przyjęła tych słów jako odmowy. Świadczy o tym Jej zachęta, skierowana do sług: "Cokolwiek wam powie, czyńcie!". Kiedy dziś słuchamy kazania wielkich czcicieli Matki Bożej, choćby takich, jak ks. Prymas Wyszyński, w nawiązaniu do tych słów słyszymy pochwałę wiary Maryi. Pan Jezus mówi o swojej " Godzinie", która jeszcze nie nadeszła. To może być godzina cudów, ale także godzina Krzyża. Ta Jezusowa "Godzina" to przede wszystkim wola Ojca, bo Jezus pragnie tylko to wypełnić, co Mu Ojciec przekazał. Liturgia naszego Kościoła trzykrotnie uroczyście wspomina objawienie się chwały Jezusowej: wobec trzech Mędrców ze Wschodu, podczas chrztu w Jordanie i właśnie w Kanie Galilejskiej. Każde z tych objawień ma inny charakter: Dla Mędrców tajemniczym znakiem jest gwiazda, tradycyjnie nazywana "betlejemską"; nad rzeką Jordan - głos Ojca: " Ten jest mój Syn umiłowany!"; a w Kanie Galilejskiej - cud! W tych Jezusowych epifaniach uczestniczą także ludzie: Mędrcy, Jan Chrzciciel, uczniowie. A w Kanie Galilejskiej?...
Na prośbę swojej Matki Pan Jezus mógł powiedzieć: Dobrze, moja Matko, postaram się ich potrzebie zaradzić! Jezusowa odpowiedź każdego człowieka mogłaby zniechęcić: "Jeszcze nie nadeszła godzina moja". Czyli: To jeszcze nie dziś! Ale Ona mocno wierzy i nie wątpi, że Jezus coś uczyni i tej tak bardzo ludzkiej potrzebie zaradzi. Dlatego z ufnością mówi: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". Ona wie, że to może być "inaczej", ale że to się spełni. I tę swoją ufność przelała w serca sług, którzy noszą wodę, pozornie nikomu niepotrzebną. Mówią o św. Hieronimie, że po jego kazaniu o tym cudzie w Kanie ktoś ze słuchaczy powiedział krytycznie. I na co te 500 do 700 litrów wina!? Bo tak można tę pojemność owych dzbanów przeliczyć. Św. Hieronim miał odpowiedzieć: Tak, bo jeszcze i my z tej obfitości wina w Kanie Galilejskiej pijemy! Możemy stawiać sobie pytanie, jak naśladować tę cudowną ufność Matki Pana Jezusa. Ale popatrzmy także na tych, którzy tę wodę z ufnością w sercu nosili. To było także ich uczestnictwo w Jezusowym cudzie. W Kanie Galilejskiej oczy wszystkich były zwrócone na Pana Jezusa i Jego Matkę. Także i my dziś w tę uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej oczami setek tysięcy pielgrzymów na Nią patrzymy.